Είναι τόσο ασήμαντη η δουλειά ενός υπουργού;

Το τέλος των διακοπών του Πάσχα (που κρατούν κοντά δύο εβδομάδες) θα σημάνει πέσιμο με τα μούτρα στη δουλειά για τους υπουργούς της κυβέρνησης του Κυριάκου του Μητσοτάκη. Μόνο που η δουλειά αυτή δεν θα αφορά κυρίως τα υπουργεία τους αλλά την προεκλογική εκστρατεία του κόμματος για τις ευρωεκλογές του Ιουνίου.

Αυτό δεν είναι κάτι που εικάζω ή που βγάζω εντελώς από το μυαλό μου. Είναι κάτι για το οποίο έχει ήδη μιλήσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός ο οποίος, αφού παραδέχτηκε ότι υπάρχει δουλειά να γίνει στα υπουργεία, είπε «είμαστε όμως και πολιτικά στελέχη» επιχειρηματολογώντας υπέρ της εμπλοκής των υπουργών στις προεκλογικές εκστρατείες. Πράγμα που μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα: α) η δουλειά ενός υπουργού είναι αρκετά εύκολη ώστε να μπορεί να συνδυαστεί με μια προεκλογική εκστρατεία ή/και β) η δουλειά ενός υπουργού είναι ασήμαντη, τουλάχιστον σε σχέση με την κομματική. Αν η δουλειά είναι πολύ δύσκολη δεν υπάρχει δυνατότητα κάποιος να την κάνει παράλληλα με μια προεκλογική εκστρατεία, κι αν η υπουργική δουλειά είναι πολύ σημαντική σε σχέση με την κομματική κανείς δεν θα άφηνε την πρώτη για τη δεύτερη.

Μα καλά ρε Βουλαρίνε, θα αναρωτηθείτε, είναι δυνατόν να είναι ασήμαντη η δουλειά ενός υπουργού στο υπουργείο του; Και η σωστή απάντηση στην ερώτηση αυτή είναι «και ναι και όχι». Η δουλειά ενός υπουργού σε ένα υπουργείο είναι πολύ σημαντική για τους ανθρώπους που επηρεάζονται από τη δράση το υπουργείου. Π.χ. η δουλειά ενός υπουργού Παιδείας είναι πολύ σημαντική για μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς. Η δουλειά ενός υπουργού Γεωργίας είναι πολύ σημαντική για τους αγρότες. Η δουλειά ενός υπουργού Πολιτισμού είναι πολύ σημαντική για τους χρηματοδοτούμενους από το υπουργείο κρατικούς καλλιτέχνες κ.ο.κ. Δυστυχώς, η δουλειά σε ένα οποιοδήποτε υπουργείο δεν είναι το ίδιο σημαντική για τον υπουργό του.

Από τη στιγμή που δεν θεσμοθετείται το ασυμβίβαστο υπουργού-βουλευτή ο υπουργός είναι τις περισσότερες φορές ένας πολιτικός που εκλέγεται. Αυτό που τον ενδιαφέρει, το μέτρο της επιτυχίας του, δεν είναι η υπουργική του επίδοση αλλά η εκλογική του επίδοση (που συνήθως δεν έχουν σχέση). Πετυχημένος υπουργός δεν είναι αυτός που έκανε το καλύτερο για τον τομέα της αρμοδιότητάς του αλλά αυτός που θα επανεκλεγεί. Και η επανεκλογή του εξαρτάται μόνο από την ψήφο των ψηφοφόρων της περιφέρειας στην οποία εκλέγεται και από τα ποσοστά του κόμματός του. Φυσικά μια καλή υπουργική θητεία μπορεί κάπως να βοηθάει αλλά δεν είναι αυτή που οδηγεί στην ευτυχία. Αν αμφιβάλετε, έχω δυο λέξεις να σας πω: Κώστας Καραμανλής.

Συνεπώς, εύκολη ή όχι η δουλειά ενός υπουργού για το υπουργείο του, είναι λιγότερο σημαντική από την δουλειά που πρέπει να κάνει για το κόμμα και τους ψηφοφόρους του. Πράγμα που σημαίνει ότι είναι πολύ λογικό ο πρωθυπουργός να ζητά από τους υπουργούς να μην ασχοληθούν με τα πουρνάρια του υπουργείου και να επικεντρωθούν στον γάμο της κομματικής επιτυχίας. Και μπράβο τους.