H κανονικότητα δεν είναι ποτέ ευκαιρία για την αριστερά

Όταν η συντρόφισσα Αχτσιόγλου ξεστόμιζε τα αθάνατα λόγια περί κανονικότητας και αριστεράς δεν έλεγε κάτι που δεν ξέραμε ή δεν είχαμε υποψιαστεί. Το σπουδαίο της ρήσης της δεν έγκειται στην αποκάλυψη όσο στο ότι κατάφερε να χωρέσει μέσα σε λίγες λέξεις, να συμπυκνώσει, το ήθος της αριστεράς, δηλαδή της παράταξης που ακόμα γυρεύει εκδίκηση επειδή πριν από 80 χρόνια δεν της επετράπη να κάνει την Ελλάδα κάτι σαν αυτό που έγινε η Αλβανία ή η Βουλγαρία (αν αναρωτιέστε αν αυτό ήταν κακό, αναρωτηθείτε αν έχουμε πολλούς Έλληνες που ψάχνουν να βρουν την τύχη τους σε αυτές τις γειτονικές χώρες).

Τα δηλητηριώδη άνθη της αριστεράς φυτρώνουν μόνο σε συνθήκες πολιτικής και κοινωνικής ανωμαλίας και γι’ αυτό το πρώτο μέλημα κάθε αριστερού που σέβεται τον εαυτό του είναι να δημιουργήσει αυτές τις συνθήκες ή τουλάχιστον την ψευδαίσθησή τους. Και στην προσπάθειά του αυτή ένας πραγματικός αριστερός είναι αδίστακτος αφού κινείται με την ακλόνητη πίστη ότι οι πράξεις του, όσο ελεεινές κι αν είναι, γίνονται για το ευρύτερο καλό. Φυσικά όποιος γνωρίζει στοιχειωδώς ιστορία ξέρει ότι οποτεδήποτε ανέλαβε διακυβέρνηση η αριστερά το μόνο που ακολούθησε είναι η καταστροφή, αλλά κανένας πιστός καμιάς θρησκείας δεν έχει ποτέ αφήσει την πραγματικότητα να του χαλάσει τις ψευδαισθήσεις.

Συνεπώς καμία έκπληξη σε κανέναν δεν πρέπει να προκαλούν ούτε η προσπάθεια κοινωνικής αναταραχής που επιχειρείται με αφορμή το δυστύχημα των Τεμπών, ούτε η προσπάθεια των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ να μπουν εμπόδια στη χρηματοδότηση της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε η υποστήριξή στους διακινητές λαθρομεταναστών και η επιθυμία για ανοικτά σύνορα, ούτε η πρωτοφανής αμφισβήτηση της εγκυρότητας της εκλογικής διαδικασίας. Οι σύντροφοι είναι αδίστακτοι, το ίδιο και οι χορηγοί ενημέρωσής τους κι αυτό ακριβώς είναι που τους συνδέει με τον πολιτικά και ιδεολογικά αναλφάβητο αλλά εξίσου αδίστακτο αρχηγό τους. Τον άνθρωπο που λίγο πριν την καρναβαλική του μεταμφίεση σε φαντάρο που παρελαύνει (με τη συνεργασία φυσικά των αξιωματικών του Ελληνικού Στρατού) βρήκε τον χρόνο να απαιτήσει μέχρι και την παραίτηση εντός 24ώρου του εκλεγμένου πριν από μήνες πρωθυπουργού.

Κι αυτή είναι μόνο η αρχή. Είναι βέβαιο ότι το επόμενο διάστημα ο ΣΥΡΙΖΑ και οι χορηγοί επικοινωνίας του θα κάνουν ό,τι μπορούν για να ποτίσουν με το δηλητήριό τους την κοινωνία και να δημιουργήσουν συνθήκες αντίστοιχες με αυτές που έκαναν κυβερνήτες της Ελλάδας τον Αλέκση και τον Καμμένο Πάνο. Μόνο που πια η πραγματικότητα δεν μοιάζει να τους ευνοεί και πιθανότατα το μόνο που θα καταφέρουν θα είναι να ισχυροποιήσουν την κυβέρνηση Μητσοτάκη και να αναγκάσουν ακόμα και τους ψηφοφόρους που νιώθουν μια (δικαιολογημένη) απογοήτευση να επιστρέψουν. Βλέπετε, δυστυχώς για την αντιπολίτευση και τους χορηγούς επικοινωνίας της μια κυβέρνηση πέφτει μόνο όταν υπάρχει εναλλακτική. Και μπράβο της.