Το σχόλιο του Μάνου Βουλαρίνου για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής μέσω καταγγελιών από τους πολίτες
Αν κάποιος σας κλέψει το πορτοφόλι και τύχει εκεί κοντά να βρίσκεται ένας αστυνομικός, το πιο λογικό πράγμα στον κόσμο είναι να του καταγγείλλετε την κλοπή και να του δείξετε τον κλέφτη. Αν πέσετε θύματα διάρρηξης το πιο λογικό πράγμα στον κόσμο είναι να δώσετε στην αστυνομία κάθε στοιχείο που θα βοηθήσει στη σύλληψη των δραστών. Για τους ίδιους ακριβώς λόγους αν ξέρετε συμπολίτες σας που φοροδιαφεύγουν το πιο λογικό πραγμα στον κόσμο είναι να τους καταγγείλλετε.
Βλέπετε, ένας φοροφυγάς δεν διαφέρει σε τίποτα από τον κλέφτη που σας βουτάει το πορτοφόλι ή τον διαρρήκτη που σας ανοίγει το σπίτι. Κι αυτός τα λεφτά σας κλέβει και το γεγονός ότι (συνήθως) το κάνει εμμέσως δεν αλλάζει τίποτα στο τελικό αποτέλεσμα. Εξαιτίας της δράσης του γίνεστε φτωχότεροι.
Για αρχή πληρώνετε περισσότερους φόρους. Όσο λιγότεροι μοιράζονται τα δημόσια έξοδα τόσο περισσότερα πληρώνουν και όταν κάποιοι κρύβουν εισοδήματα το υπόλοιπο αναγκαστικά θα πληρωθεί από αυτούς που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να κρύψουν.
Επίσης έχετε χειρότερες δημόσιες υπηρεσίες και υποδομές πράγμα που γίνεται πιο οδυνηρό όσο μικρότερο είναι το εισόδημά σας. Γιατί όσο μικρότερο είναι το εισόδημα σας τόσο μεγαλύτερη ανάγκη έχετε από τη δημόσια παιδεία, τη δημόσια υγεία, τη δημόσια συγκοινωνία κ.λπ. Όσο μεγαλύτερη η φοροδιαφυγή τόσο περισσότερα τα χρήματα που στερείται η δημόσια παιδεία, η δημόσια υγεία, η δημόσια συγκοινωνία κ.λπ., δηλαδή τόσο χειρότερες οι υπηρεσίες που παρέχονται σε όσους δεν έχουν τη δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία, να νοσηλευτούν σε ιδιωτικά θεραπευτήρια, να αγοράσουν ΙΧ ή να κινήσουν το ΙΧ τους.
Το ποσό που κρύβεται από την εφορία υπολογίζεται στα 40 δις, πράγμα που σημαίνει ότι οι πολίτες που δεν φοροδιαφεύγουν πληρώνουν και οι δημόσιες υποδομές στερούνται εκατοντάδες εκατομμύρια. Το ποσό είναι τόσο μεγάλο (το μεγαλύτερο αναλογικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση) που η πάταξη της φοροδιαφυγής αρκεί και για να μειωθούν οι φόροι και για να χρηματοδοτηθεί καλύτερα το δημόσιο.
Ταυτοχρόνως αυτοί που κρύβουν εισοδήματα απολαμβάνουν βοηθήματα και υπηρεσίες που δεν δικαιούνται στερώντας τα από αυτούς που τα έχουν ανάγκη στ' αλήθεια. Παιδιά που οι γονείς δεν μπορούν να στείλουν σε ιδιωτικό παιδικό σταθμό μένουν έξω από τους δημοτικούς γιατί κάποιοι πονηροί εμφανίζοναι ως χαμηλόμισθοι. Επιδόματα που θα μπορούσαν να είναι σημαντικά, καμιά φορά μοιάζουν της πλάκας επειδή στους πραγματικούς δικαιούχους προστίθενται και οι «δικαιούχοι» φοροφυγάδες.
Και σαν να μην έφταναν όλα τα παραπάνω, ένας συμπολίτης που δεν εκδίδει αποδείξεις ή εκδίδει πλαστή απόδειξη ή απλώς δεν καταβάλει ΦΠΑ, κλέβει όχι εμμέσως αλλά αμέσως τα χρήματα που καταβάλετε για ΦΠΑ. Αυτό το 24% ή 13% ή 6% που εσείς υποχρεωτικά δίνετε για το κράτος εκείνος σας το παίρνει και αντί να το δώσει το τσεπώνει.
Με λίγα λόγια, αυτός που φοροδιαφεύγει στην πραγματικότητα σας κλέβει λεφτά και ποιότητα ζωής. Μπορεί να μην το νιώθετε αλλά το χέρι του είναι βαθιά στην τσέπη σας. Το να το αφήσετε εκεί ανενόχλητο δεν μοιάζει και πολύ καλή ιδέα.
Κι ας λένε διάφοροι πονηροί ότι είναι ρουφιανιά να καταγγέλλεις. Οι μόνοι που έχουν συμφέρον από τη διαιώνιση αυτής της ηλίθιας νοοτροπίας είναι οι ίδιοι οι φοροφυγάδες οι οποίοι θέλουν να δημιουργήσουν ηθικά διλήμματα στα θύματά τους. Ε, λοιπόν, νομίζω πως ήρθε η ώρα τα θύματα να πάψουν να είναι θύματα και χωρίς ενοχές να καταγγείλουν αυτούς που τους κλέβουν. Εκτός αν είναι μαζοχιστές που απολαμβάνουν να τους κλέβουν. Και μπράβο τους.
Η κρισιμότητα των στιγμών δεν επιτρέπει ούτε παραλυτικές ισορροπίες ούτε φαινομενικά ανώδυνους συμψηφισμούς που θα κοστίσουν πολύ ακριβά στο άμεσο μέλλον.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
17°
