Ο Μάνος Βουλαρίνος σχολιάζει τη φράση του Αλέξη Τσίπρα «Το δικό μας σχέδιο λέγεται Κυριάκος».
«Το δικό μας σχέδιο λέγεται Κυριάκος» αποκάλυψε ο Αλέκσης ο Τσίπρας στον κόσμο που είχε πάει για να παρακολουθήσει το σταντ-απ του στην Ιτέα. Μετά και μάλλον προκειμένου να παραπλανήσει, είπε πως «το σχέδιο είναι να τον βγάλουμε από το καβούκι του» (τον Μητσοτάκη) την ώρα που είναι ολοφάνερο ότι στην πραγματικότητα το σχέδιο είναι να τον (ξανα)βγάλουν στο Μαξίμου. Υπό αυτή την έννοια πρέπει να είναι το πρώτο σχέδιο του Αλέκση και της παρέας του που λειτουργεί. Ίσως επειδή είναι ένα σχέδιο το οποίο υπηρετεί με συνέπεια το μεγαλύτερο μέρος της αντιπολίτευσης.
Καταλαβαίνω ότι κάποιοι από σας θα αμφιβάλλετε για την ύπαρξη ενός τέτοιου σχεδίου με τέτοιο σκοπό ενώ άλλοι θα αμφιβάλλετε για την ικανότητα του Αλέκση ακόμα και να πυροβολήσει εσκεμμένα τα πόδια του, αλλά σκεφτείτε αυτό: πώς είναι δυνατόν η αντιπολίτευση να είναι βγαλμένη από τα πιο τρελά όνειρα της κυβέρνησης και για πρώτη φορά μετά από μια τετραετία η κυβέρνηση να προηγείται τόσο πολύ στα γκάλοπ;
Πώς είναι δυνατόν ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχώς να φροντίζει να υπενθυμίζει το πόσο τρομακτικό είναι το ενδεχόμενο μια Δεύτερης Φοράς Αριστεράς; Πώς είναι δυνατόν, σε μια περίοδο που οι ψηφοφόροι έχουν κουραστεί από την τοξικότητα, τα στελέχη του να φέρονται σαν συμμετέχοντες σε διαγωνισμό με έπαθλο τον Χρυσό Τραμπ; Πώς είναι δυνατόν, σε μια εποχή που το αίτημα για ασφάλεια και τάξη κυριαρχεί στην πλειονότητα της κοινωνίας ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, εκείνοι σε κάθε ευκαιρία να θυμίζουν ότι είναι αλλεργικοί και στην ασφάλεια και στην τάξη; Πώς είναι δυνατόν, σε μια εποχή που ακόμα και το άκουσμα του ονόματος Βαρουφάκης τρομάζει κάθε άνθρωπο που δεν έχει τραπεζικό λογαριασμό στο εξωτερικό (και έχει σώας τας φρένας), οι σύντροφοι να εξηγούν πόσο πολύ θέλουν να κάνουν κυβέρνηση (και) μαζί του; Πώς είναι δυνατόν σε όλα τα θέματα που είναι φανερό ότι η κοινή γνώμη εγκαλεί την κυβέρνηση για έλλειψη αποφασιστικότητας στην υλοποίηση των εξαγγελιών της ο ΣΥΡΙΖΑ να διαφημίζει την αντίθεση του στην ίδια την υλοποίηση;
Πώς είναι δυνατόν το ΠΑΣΟΚ να έχει την ευκαιρία να στερήσει από τη Νέα Δημοκρατία ένα μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων που την ψήφισαν μόνο χάρη στον Μητσοτάκη και στην απουσία σοβαρού κεντρώου κόμματος και να κάνει ό,τι μπορεί ώστε αυτοί να παραμείνουν ψηφοφόροι της ΝΔ εμφανιζόμενο ως τυχερή σακούλα αγνώστου περιεχομένου και πασχίζοντας (προφανώς ματαίως) να ψαρέψει ψηφοφόρους στα θολά νερά του ΣΥΡΙΖΑ; (Προσπάθεια εξαρχής αποτυχημένη αλλά και βολική για τη ΝΔ ακόμα και σε περίπτωση που πετύχει). Πώς είναι δυνατόν σε μια εποχή που η ανάγκη για κάτι σύγχρονο είναι μεγάλη το ΠΑΣΟΚ να εμφανίζεται ως το κόμμα των νοσταλγών του '80; Πώς είναι δυνατόν το 2023 το βασικό αίτημα να είναι «να φύγει η δεξιά»;
Πώς είναι δυνατόν όλοι να κάνουν ό,τι μπορούν για να φαίνεται ο Μητσοτάκης, αν όχι η επιθυμητή, σίγουρα η λιγότερο τρομακτική επιλογή; Αν αυτό δεν είναι σχέδιο «Κυριάκος» σε όλο του το μεγαλείο, τότε τι είναι; Και μπράβο του.
ΥΓ – Θα έγραφα και για την πολύτιμη βοήθεια που προσέφερε ο σύντροφος Βαρουφάκης με τις παλαβομάρες του αλλά αυτές ωφελούν και τον ίδιο οπότε δεν μπαίνει στην ίδια κατηγορία με τους υπόλοιπους.
Η αναβίωση της πλειοδοσίας παροχών δεν αποτελεί απλώς προεκλογικό φαινόμενο· αποκαλύπτει ότι τα βαθύτερα αντανακλαστικά του μεταπολιτευτικού λαϊκισμού παραμένουν πολιτικά ενεργά.
Η αίσθηση του κατεπείγοντος και ο ανταγωνισμός ΠΑΣΟΚ - ΕΛΑΣ για τη δεύτερη θέση έχουν οδηγήσει στην αναβίωση των χειρότερων χαρακτηριστικών της μεταπολίτευσης
17°
