Τρεις δηλώσεις για την Καθαρά Δευτέρα

Σπανίως μια εκλογική αναμέτρηση δείχνει τόσο ασήμαντη μπροστά στην επόμενή της. Προφανώς η προοπτική αδυναμίας σχηματισμού κυβέρνησης λόγω της αποτυχίας συγκέντρωσης μονοκομματικής πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο και η προεξοφλημένη άμεση προκήρυξη νέων εκλογών δικαιολογούν το μειωμένο ενδιαφέρον για τις κάλπες «της απλής αναλογικής». Θα μπορούσε άραγε να κερδίσει σε σημαντικότητα και ενδιαφέρον η κάλπη «της απλής αναλογικής», αν κάποιος από τους τρεις βασικούς πρωταγωνιστές -τα δύο μεγαλύτερα κόμματα και το τρίτο κομβικό κόμμα- προχωρούσαν σήμερα σε μια ανατρεπτική κίνηση; Και ποια να ήταν αυτή;

Για τη ΝΔ, οι ανάγκες μιας επικοινωνιακής κίνησης είναι λιγότερες, καθώς το κόμμα προηγείται με σημαντική διαφορά του αντιπάλου του σε όλες τις μετρήσεις. Προφανώς όμως θα ήταν χρήσιμη για τον στόχο της αυτοδυναμίας στις δεύτερες κάλπες μια εμφατική νίκη σε βάρος του ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη. Και ποια καλύτερη στιγμή για να πετύχεις μια τέτοια νίκη από αυτήν στην οποία ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζεται φορτωμένος με δύο σημαντικά προβλήματα: την καταδίκη του Νίκου Παππά και την αποχώρηση του Παύλου Πολάκη; Αν ο Πρωθυπουργός ανακοίνωνε σήμερα την προκήρυξη εκλογών σε ημερομηνία προγενέστερη και από τη φημολογούμενη της 9ης Απριλίου, η είδηση θα άφηνε τον ΣΥΡΙΖΑ «με τα δύο δύσκολα πακέτα» στα χέρια και σε αναμονή μιας συνεδρίασης της Επιτροπής Δεοντολογίας. Ο απόλυτος ορισμός της εσωστρέφειας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα είχε καθόλου χρόνο να λύσει τα ζητήματα που αυτήν τη στιγμή τον ταλανίζουν και θα υποχρεωνόταν να συρθεί στις κάλπες. Ναι, μια τέτοια κίνηση θα κόντραρε στην εικόνα του «θεσμικού Πρωθυπουργού» που οδηγείται στις αποφάσεις του από το καθήκον ολοκλήρωσης του έργου του, όμως -μεταξύ μας- δεν είναι παιχνίδι επικοινωνίας μια εκλογική αναμέτρηση;

Για τον ΣΥΡΙΖΑ, οι ανάγκες μιας επικοινωνιακής κίνησης είναι περισσότερες, καθώς το κόμμα δείχνει αδύναμο να αποτινάξει από την εικόνα του τις κατηγορίες του ακατάλληλου να κυβερνήσει κόμματος τις οποίες συντηρούν οι αντίπαλοί του αναφερόμενοι κατ’ επανάληψη στα πρόσωπα των κ.κ. Παππά και Πολάκη. Ποια καλύτερη στιγμή να αποτινάξει αυτές τις κατηγορίες από αυτήν στην οποία οι δύο πρώην υπουργοί και στενοί συνεργάτες του Αλέξη Τσίπρα εκδιώκονται από το κόμμα; Αν ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ανακοίνωσε σήμερα την απομάκρυνση και του κ. Παππά από το κόμμα, ίσως σε συνέχεια μιας δήλωσης αμφισβήτησης από τον κ. Παππά της στάσης που το κόμμα κράτησε έναντι του κ. Πολάκη, την οποία θα είχε προσυμφωνήσει με τον στενό συνεργάτη του, η είδηση θα δημιουργούσε την αίσθηση μιας νέας αρχής του ΣΥΡΙΖΑ. Δύο κεντρικά πρόσωπα της αντί-ΣΥΡΙΖΑ καμπάνιας της ΝΔ θα είχαν βρεθεί στο περιθώριο. Ναι, μια τέτοια κίνηση προϋποθέτει τη θυσία του κ. Παππά, όμως -μεταξύ μας- δεν αξίζουν τον κόπο τέτοιες θυσίες φίλων;

Για το ΠΑΣΟΚ, οι ανάγκες μιας επικοινωνιακής κίνησης είναι ακόμα περισσότερες και συνάμα πιο σύνθετες. Η δυσκολία του ΠΑΣΟΚ είναι αυτή κάθε ενδιάμεσου κόμματος που καλείται να ποντάρει στη συνεργασία με έναν από τους δύο μεγάλους παίκτες. Όλα τα κόμματα που έχουν αυτήν τη θέση στο κομματικό σύστημα της χώρας τους δυσκολεύονται στον δρόμο προς τις κάλπες, καθώς έχουν πάντα ψηφοφόρους που προτιμούν τη μία και ψηφοφόρους που προτιμούν την άλλη συνεργασία. Ως συνέπεια αυτής της εσωτερικής αμφιταλάντευσης, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει επιλέξει τις εναλλάξ επιθέσεις στη ΝΔ και στον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως πλέον οι επιθέσεις αυτές μοιάζουν τόσο καλοζυγισμένες που προκαλούν καχυποψία για την επιλογή που ο κ. Ανδρουλάκης θα κάνει την επομένη των εκλογών, μια καχυποψία που συμπιέζει όλο και περισσότερο τα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ στις μετρήσεις. Ποια καλύτερη στιγμή να δικαιολογήσει την αυτόνομη διάθεσή του από αυτήν στην οποία ο παίκτης που τον υποκατέστησε ως υποδοχέας του αντί-δεξιού συναισθήματος βρίσκεται «με τη γίδα στην πλάτη»; Αν ο κ. Ανδρουλάκης δήλωνε σήμερα ότι το ΠΑΣΟΚ ξεκινά σταυροφορία για την επιστροφή του Ιερού Δισκοπότηρου της αντί-Δεξιάς, το οποίο έχει κλαπεί από τον ΣΥΡΙΖΑ, η είδηση θα έδινε την περιεχόμενο στον μη επαρκώς αιτιολογημένο διμέτωπο του ΠΑΣΟΚ και κέντριζε τους αντί-δεξιούς ψηφοφόρους, ή και τους δυσαρεστημένους ψηφοφόρους της ΝΔ του 2019, χωρίς να θίγει το αντί-ΣΥΡΙΖΑ συναίσθημά τους. Ναι, μια τέτοια κίνηση δυσκολεύει τη σχέση του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές, όμως -μεταξύ μας- υπάρχει περίπτωση να συνεργαστεί με τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την πρώτη κάλπη;

Απίθανο να προχωρήσει κανείς από τους τρεις τους σε μια τέτοια δήλωση σήμερα. Είναι άλλωστε και το σαρακοστιανό τραπέζι στη μέση. Απλώς είναι αποδεδειγμένη και επιστημονικά η λαϊκή παροιμία ότι «των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν».