Μερικά απλά βήματα για να γλιτώσετε από τις «αναλύσεις» των «ειδημόνων» για τις αμερικανικές εκλογές.
Όπως όλα δείχνουν (τουλάχιστον μέχρι τώρα που γράφω ο Τραμπ δεν έχει βάλει φωτιά στον Λευκό Οίκο για να χορέψει γυμνός κρατώντας ένα ούζι στο προαύλιο και ο Μπάιντεν θυμάται ακόμα το όνομά του) οι αμερικάνικες εκλογές και το αποτέλεσμα τους θα απασχολήσουν την επικαιρότητα για μέρες κι αυτό, πέρα από όλα τα άλλα τα κακά, κρύβει και έναν ακόμα κίνδυνο: οι άνθρωποι που είναι πρόθυμοι να σας εξηγήσουν τι και γιατί συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή «ξέρουν» ή «καταλαβαίνουν» θα εξακολουθούν να σας ταλαιπωρούν με τις «αναλύσεις» τους. «Αναλύσεις» που αν βγάλεις το αντικείμενό τους είναι συχνά αντάξιες των «αναλύσεων» που κάθε βράδυ Κυριακής ακούγονται στα καφενεία των φιλάθλων όλης της χώρας.
Κι αν όσοι μοιράζουν «γνώση» στους τηλεοπτικούς σταθμούς είναι εύκολο να αποφευχθούν (το θαυματουργό τηλεκοντρόλ λύνει εύκολα και γρήγορα αυτά τα ζητήματα) τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα όταν ο «αναλυτής» είναι στην οικογένεια, την παρέα ή τη δουλειά και θέλει να σου κάνει την «ανάλυση» του δια ζώσης. Εκεί, χωρίς τηλεκοντρόλ, είσαι αβοηθητος και τίποτα δεν μοιάζει ικανό να σε γλιτώσει από το ποτάμι των κλισέ κοινοτυπιών ή των ασυνήθιστων ανοησιών που έρχεται να σε πνίξει.
Κι όμως υπάρχει λύση.
Υπάρχουν πράγματα που μπορείτε να κάνετε προκειμένου να ανακόψετε τη ροή του ποταμού και να χτίσετε ένα προστατευτικό φράγμα. Υπάρχουν ερωτήσεις που μπορεί να κάνετε στους «ειδήμονες» οι οποίες α) θα τους κόψουν τη φόρα β) θα επιβεβαιώσουν πως οι περισσότεροι από αυτούς το μόνο στο οποίο είναι ειδήμονες είναι στο να παπαγαλίζουν πράγματα που έχουν ακούσει ή διαβάσει από άλλους «ειδήμονες» (συνήθως δημοσιογράφους ή βουλευτές) που με τη σειρά τους παπαγαλίζουν (χωρίς όμως να κατανοούν) πράγματα που έχουν ακούσει από ανθρώπους που όντως είναι σχετικοί με το αντικείμενο.
1. Ζητήστε από τον «ειδήμονα» να σας δείξει τις ΗΠΑ στον παγκόσμιο χάρτη. Αυτό δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο αλλά ένα 10% «ειδημόνων» είμαι σίγουρος ότι θα κοπούν.
2. Ζητήστε να σας δείξουν στον χάρτη των ΗΠΑ τη Φλοριντα, την Καλιφόρνια και το Τέξας. Παρότι πρόκειται μάλλον για τις πιο αναγνωρίσιμες πολιτείες, είναι βέβαιο ότι 9 στους 10 θα σας κοιτάξουν αμήχανα και οι πιο θρασείς απλώς θα δείξουν την Ουάσινγκτον (την πολιτεία) και το Κολοράντο.
3. Ρωτήστε τους την πρωτεύουσα της πολιτείας Ουάσινγκτον (όχι, δεν είναι το Σιάτλ, αλλά αν σας δώσουν αυτή την απάντηση δώστε τους άλλη μια ευκαιρία).
4. Ρωτήστε τους αν θεωρούν την μάχη Τραμπ – Μπάιντεν αντιστοιχη της μάχης Crimpson και Clover το 1926.
5. Ζητήστε τους να σας εξηγήσουν το σύστημα των εκλεκτόρων. Όλο.
6. Κοιτάξτε τον «αναλυτή» στα μάτια και πείτε του χωρίς να πάρετε ανάσα: γνωρίζεις ρε ότι η πάλη των τάξεων παραμένει ιστορικά αδικαίωτη ενώ η διεθνής καπιταλιστική μεθοδολογία σαμποτάρει την πρωτοβουλία της κολχόζνικης ιδιοκτησίας με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας σεχταρισμός που αποπροσανατολίζει τις μάζες και τις αφήνει σε ένα τέλμα ιδεολογικής σύγχυσης με ανεπανόρθωτες συνέπειες, ανεπανόρθωτες συνέπειες επαναλαμβάνω, στην ανάπτυξη του κινήματος της εργατικής τάξης και της αποδέσμευσης της απο τα ιμπεριαλιστικά δεσμά;
Αν όλα αποτύχουν, απλώς πείτε του ότι δεν ενδιαφέρεστε γιατί είστε εντελώς άσχετος από ΗΠΑ και ό,τι και να σας πει δεν θα το καταλάβετε. Πείτε του ότι είναι κρίμα να χάσει τον χρόνο του με έναν αδαή και κατευθύνετε τον σε κάποιο άλλο θύμα. Και μπράβο σας.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
11°
