Το σχολείο πρωτοπόρο στον αγώνα κατά των τραπεζών

Πολύ συχνά αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν οι Σώρρες και οι Βαρουφάκηδες αυτού του κόσμου να βρίσκουν κοινό. Αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν ακόμα να μην είναι σαφές για όλους πως οι υποσχέσεις για έναν άλλο κόσμο που είναι εφικτός, είναι ένα αγνό παπατζίλικι και τίποτα περισσότερο. Αναρωτιόμαστε πώς τα αντικαπιταλιστικά παραμύθια εξακολουθούν να αναπαράγονται και οι απολογητές σκληρών δικτατοριών που κατέρρευσαν με πάταγο να βρίσκουν ακόμα κοινό. Αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν ακόμα να υπάρχουν άνθρωποι που να αντιλαμβάνονται τον κόσμο με τα παιδικά σχήματα «καλοί ψηφοφόροι vs κακοί πολιτικοί» ή «καλοί δανειολήπτες vs κακές τράπεζες». Αναρωτιόμαστε πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσοι ψεκασμένοι.

Μα αυτό μαθαίνουν στο σχολείο. Αυτό τους διδάσκεται. Όχι από κάποιον κακό καθηγητή, αλλά από την ίδια τη διδακτέα ύλη. Από τα εγκεκριμένα από το Υπουργείο Παιδείας βιβλία.

Αφού διευκρινίσω ότι δεν μιλάω για την πλύση εγκεφάλου μέσω εκκλησιαστικών μύθων που ονομάζεται «θρησκευτικά» (αν και όλα τα παραπάνω ισχύουν και γι' αυτήν) να πω πως όταν μου το είπαν για πρώτη φορά νόμιζα πως είναι πλάκα, αλλά μετά το είδα με τα μάτια μου: Στο βιβλίο της Οικιακής Οικονομίας της Α' και Β' Γυμνασίου, στο κεφάλαιο που εξηγεί το χρήμα υπάρχει μια εικόνα διαφόρων μορφών χρήματος. Το πλαστικό χρήμα αντιπροσωπεύεται από μια κάρτα της τράπεζας SPIRA BANK. Γιατί (φαντάζομαι θα σκέφτηκαν οι υπεύθυνοι της έκδοσης) ποια λέξη να είναι καταλληλότερη για τη φίρμα μιας φανταστικής τράπεζας από τη λέξη που σημαίνει και συμμορία;

Φυσικά δίπλα στο SPIRA BANK υπάρχει για ξεκάρφωμα μια εικόνα του σχήματος της σπείρας αλλά νομίζω πως όλοι καταλαβαίνουμε πως, αν το όνομα της τράπεζας ήταν KAPOTA BANK με σήμα ένα παλτό ή KARIOLA BANK με σήμα ένα κρεβάτι, κανείς δεν θα σκέφτονταν πως επρόκειτο για μια αθώα σύμπτωση.

Μπορεί αυτός ο γελοίος ακτιβισμός (ή ό,τι άλλο είναι αυτή η ανοησία) να μην είναι από μόνος του ιδιαιτέρως σημαντικός, αλλά είναι ενδεικτικός του τρόπου με τον οποίο γράφονται τα σχολικά βιβλία και γενικά του τρόπου με τον οποίο ακόμα και το επίσημο κράτος αντιλαμβάνεται τη διαδικασία της μάθησης. Είναι ενδεικτικός του τρόπου με τους οποίους οι ψεκασμένες αντιλήψεις διεισδύουν σαν δηλητήριο στα μέλη αυτού που ονομάζουμε κοινωνία από μικρή ηλικία.

Σε κάθε περίπτωση, νομίζω πως τόσο οι υπεύθυνοι της έκδοσης όσο και το υπουργείο Παιδείας αξίζουν τα συγχαρητήριά μας για την καλή δουλειά στην προετοιμασία των ψεκασμένων του αύριο. Εκτός αν τα άλλα ονόματα φανταστικής τράπεζας που μπόρεσαν να σκεφτούν οι υπεύθυνοι του βιβλίου ήταν τα «KLEFTES BANK» με σήμα το τσαρούχι ενός αγωνιστή του 21 και το «KOURADI BANK» με σήμα ένα κοπάδι πρόβατα, οπότε το «Σπείρα» ήταν όντως το λιγότερο προβληματικό. Και μπράβο τους.