Καθήκοντα συμβούλου του πρωθυπουργού για θέματα ενέργειας, κλίματος, περιβάλλοντος και κυκλικής οικονομίας αναλαμβάνει ο Γιώργος Κρεμλής.
Καθήκοντα συμβούλου του πρωθυπουργού για θέματα ενέργειας, κλίματος, περιβάλλοντος και κυκλικής οικονομίας, αναλαμβάνει ο Γιώργος Κρεμλής, κατόπιν απόφασης του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ο κ. Κρεμλής είναι διευθυντής ε.τ. της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εντεταλμένος για θέματα κυκλικής οικονομίας και νησιωτικότητας. Υπηρετεί στο περιβαλλοντικό και κοινωνικό συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου.
Είναι επίσης πρόεδρος του Bureau της Σύμβασης Espoo και του Πρωτοκόλλου SEA, συμβάσεις της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη, που διασφαλίζουν πως οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις έργων μελετώνται ενδελεχώς στα πρώτα στάδια σχεδιασμού κι ότι υπάρχει συντονισμός μεταξύ των εμπλεκομένων. Θα προεδρεύσει στη Διάσκεψη των Μερών τον Δεκέμβριο του 2020.
Έχει μακρά σταδιοδρομία σε υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και σε κρατικούς φορείς, με έμφαση στην περιβαλλοντική πολιτική. Έχει διδάξει σε πανεπιστήμια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει συγγράψει βιβλία και πολυάριθμα άρθρα και μελέτες, που έχουν δημοσιευτεί σε ελληνικά και ξενόγλωσσα έντυπα.
Βιογραφικό του κ. Γιώργου Κρεμλή
Διετέλεσε από το 1981 στέλεχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής: Νομικός σύμβουλος στην κεντρική Νομική Υπηρεσία της ΕΕ, καθώς και προϊστάμενος Διοικητικών Μονάδων της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος, όπως της Νομικής Υπηρεσίας, της Περιβαλλοντικής Διακυβέρνησης, της Πολιτικής Συνοχής και Εκτίμησης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων καθώς και της Εφαρμογής της Κοινοτικής Νομοθεσίας, της Πολιτικής Συνοχής και του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου.
Διετέλεσε διευθυντής ad interim της Διεύθυνσης Εφαρμογής της Κοινοτικής Νομοθεσίας, Διακυβέρνησης και Ευρωπαϊκού Εξαμήνου καθώς και εκτελών χρέη διευθυντής της Διεύθυνσης Νομικών Υποθέσεων και Συνοχής.
'Ασκησε επίσης καθήκοντα επικεφαλής Μονάδας για θέματα συμμόρφωσης και εφαρμογής του περιβαλλοντικού κεκτημένου, διασφάλισης της ενσωμάτωσης των περιβαλλοντικών απαιτήσεων στο σύνολο των πολιτικών της ΕΕ, ιδίως στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο και αξιολόγησης των συγχρηματοδοτούμενων έργων της ΕΕ, καθώς και εφαρμογής των οδηγιών EIA/SEA (Environmental Impact Assessment/Strategic Environmental Assessment) για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, την Σύμβαση Espoo και το Πρωτόκολλο SEA. Παράλληλα, είχε την ευθύνη για την περιβαλλοντική ενσωμάτωση στα Διευρωπαϊκά Δίκτυα Ενέργειας και Μεταφορών.
Διετέλεσε πρόεδρος των Δικτύων κρατικών εμπειρογνωμόνων: ΕΝΕΑ (European Network of Environmental Authorities) και EIA/SEA. Διετέλεσε επίσης συμπρόεδρος του διακρατικού ευρωπαϊκού δικτύου περιβάλλοντος IMPEL (Implementation network: Environmental Law), εκπρόσωπος της ΕΕ στο Παγκόσμιο δίκτυο περιβάλλοντος INECE, καθώς και μέλος του ΔΣ του ΕΚΠΠΑ (Εθνικό Κέντρο Περιβάλλοντος και Αειφόρου Ανάπτυξης).
Είναι επίτιμος πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Δικαίου του Περιβάλλοντος, της οποίας και υπήρξε ιδρυτικός πρόεδρος. Διετέλεσε επίσης μέλος της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας.
Είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και δικηγόρος στον 'Αρειο Πάγο από το 1995. Έχει διατελέσει επίσης επιστημονικός ερευνητής του Κέντρου Διεθνούς & Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου στη Θεσσαλονίκη και, κατά την περίοδο μεταξύ 1991 και 1993, στην Ελλάδα, διετέλεσε σύμβουλος του υπουργού Εθνικής Οικονομίας, εθνικός συντονιστής σε θέματα εσωτερικής αγοράς, μέλος της Επιτροπής ανταγωνισμού, συντονιστής της Επιτροπής για θέματα ΕΟΚ παρά τω Πρωθυπουργώ (επί κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη), καθώς και γενικός γραμματέας σχέσεων με Ευρωπαϊκές Κοινότητες και Διεθνείς Οργανισμούς στο ΥΠΕΘΟ.
Έχει κατά καιρούς διδάξει σε διάφορα πανεπιστήμια στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, σε μεταπτυχιακά κυρίως προγράμματα.
Είναι συγγραφέας βιβλίων (στα ελληνικά, αγγλικά και γαλλικά), καθώς επίσης και πολυάριθμων άρθρων και μελετών σε ελληνικά και ξενόγλωσσα νομικά περιοδικά.
Πώς η κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο, η στάση της κυβέρνησης και η μετατόπιση της κοινής γνώμης επαναφέρουν το δίλημμα της κυβερνησιμότητας στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής
17°
