Το σύνθημα αυτό ακούστηκε μυστικά στα γραφεία και τους διαδρόμους του «παλιού». Πέρυσι την άνοιξη, την εποχή του Παπαδήμου, αν θυμόσαστε. Ένας ολόκληρος χώρος στερούνταν πολιτικής εκπροσώπησης ξαφνικά. Κάτι έπρεπε να γίνει πριν σηκώσουν κεφάλι οι «κάτω».
Το κίνημα σύντομα σχηματοποιήθηκε και σήμερα έχει ολοκληρώσει την εγκατάστασή του στο «χώρο»: εκ δεξιών ο κος Τζήμερος, ακολούθως ο κος Σκυλακάκης, μετά ξεφυσώντας ο κος Βενιζέλος, μετά μέσα στην συνεχή αμφιβολία ο κος Μόσιαλος σε πηγαδάκι με Διαμαντοπούλου και Λοβέρδο, και τέλος ο κος Κουβέλης.
Άπαξ και η εγκατάσταση ολοκληρώθηκε, τίποτα δεν κινείται στο «χώρο». Είναι occupied!
Οι αδέσμευτοι δεν αρκούν για να φέρουν το καινούργιο, δεν ξέρουν την δουλειά, δεν ξέρουν να στήνουν κόμματα, δεν ξέρουν τι είναι το σημαντικό και τι το δευτερεύον, χάνονται στην καχυποψία και την μετάφραση (προθέσεων).
Πρέπει να σταματήσει η «κατάληψη».
Και οι μόνοι/ες που μπορούν να το κάνουν είναι τα πολιτικά στελέχη που εμπνέονται από αριστεροφιλελεύθερες μεταρρυθμιστικές ιδέες αλλά παραμένουν κομματικά εξαρτημένα.
Όσο τα έμπειρα αυτά στελέχη, που γνωρίζουν «από βέσπα», κάθονται και κάνουν τον νεροκουβαλητή των καταληψιών, όσο είναι υποχρεωμένα να απολογούνται για την κάθε ανοησία των «ηγετών» του «χώρου», τόσο αφαιρούν από την κεντροαριστερά την μοναδική της δυνατότητα να επανιδρυθεί. Γιατί περί αυτού πρόκειται.
Οι ομάδες στο fb μπορούν να βοηθήσουν, να διασπείρουν τα νέα και τις κινήσεις, να διορθώσουν αστοχίες πολιτικών επιλογών, ιεραρχήσεων και θέσεων, αλλά δεν μπορούν να υποκαταστήσουν ένα συγκροτημένο κίνημα, κόμμα ή ομπρέλα συλλογικοτήτων. Δεν έχουν ομοιογένεια, δεν κατέχουν το know how, δεν γνωρίζονται τόσο καλά ώστε να συνεργαστούν άμεσα και ταχύτατα.
Γι΄ αυτό οι παραμένοντες στα κόμματα και τις κινήσεις του «χώρου» έχουν ευθύνη: παραμένοντες εξασφαλίζουν ότι δεν θα γίνει τίποτα, φήνοντας καχύποπτα άλλους να βγάλουν το φίδι, τους αδυνατίζουν και τους απομονώνουν, αν δεν τους γελοιοποιούν κιόλας. Είναι ώρα να φύγουν μαζικά από τους σχηματισμούς των καταληψιών της κεντροαριστεράς και να δημιουργήσουν το νέο: ξέρουν αυτοί πώς!
Οι καταληψίες ξέρουν αυτή την αλήθεια. Και λοιδορούν την κινητικότητα των μεταρρυθμιστών, την αναζήτηση κατάλληλων συλλογικοτήτων και συνεργασιών, τις νέες απόπειρες συνεργασίας. Δυσφημούν όποιον/όποια «κατέβει από το τρένο», αναλαμβάνουν «πρωτοβουλίες» για να κερδίσουν χρόνο και να φτάσουν στις εκλογές, και τότε θα μας έχουν πάλι στο χέρι: θα επιλέξουμε ανάμεσα στον μέτριο, τον κακό και τον χείριστο, τον πιο σοβαρό, τον λιγότερο επικίνδυνο, τον πιο «αντισυστημικό». Και θα βγουν οι ίδιοι...
Βγείτε στον ήλιο, αναλάβετε τις ευθύνες σας, εγκλωβισμένοι μεταρρυθμιστές, κεντροαριστερά στελέχη, όμηροι/ες των καταληψιών της κεντροαριστεράς! Αλλιώς τίποτα δεν θα γίνει, εγγυημένα...
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
Ο Birnbaum απορεί μπροστά στην άγνοια και στην αγνόηση του «αιματηρού 20ού αιώνα»· μπροστά στο ότι η αριστερά είναι έτοιμη να επαναλάβει τα ίδια λάθη, τις ίδιες φρικαλεότητες.
Καλές οι ψεκασμένες θεωρίες, καλύτερες οι ελπίδες για μια αγνώστου προελεύσεως αλλαγή, ισχυρός και πάλι ο αντισυστημισμός, αλλά πρέπει αυτή χώρα και να κυβερνηθεί
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
14°
