Πολιτικη & Οικονομια

Αριστερά και εξουσία σε ένα βίντεο

Ο συνδυασμός που σκοτώνει

20.09.2018, 11:23
Μάνος Βουλαρίνος
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ

Eπιλογές

Λένα Κιτσοπούλου - Συνέντευξη: Η συγγραφέας, ηθοποιός, ζωγράφος και τραγουδίστρια μιλάει για το νέο της βιβλίο, τις θεατρικές παραστάσεις «Σωσμένος» και Βάκχες, τη ζωή της.

More in Culture Λένα Κιτσοπούλου: «Τα δύο φύλα μέσα μου τα νιώθω από παιδί»

Δημήτρης Αθανασιάδης

Health & Fitness Vidcast Η επιστήμη κι οι Επιστήμονες | Σπύρος Αρταβάνης-Τσάκωνας: βιολογία, καρκίνος και τεχνητή νοημοσύνη

Μάκης Προβατάς

Life in Athens Ο Voice 102.5 και η APIVITA γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα Μέλισσας

Χαρά Αλεξανδροπούλου

Όποιος έχει μπει στον κόπο να διαβάσει λίγο (ή και πολύ) ιστορία γνωρίζει πως ο συνδυασμός της Αριστεράς με την εξουσία είναι ένας συνδυασμός που σκοτώνει. Τις περισσότερες φορές κυριολεκτικά. Όπως φαίνεται η μοίρα κάθε επαναστάτη είναι να γίνει δικτάτορας (πράγμα όχι πολύ περίεργο αν κανείς σκεφτεί ότι αυτό που έχεις κερδίσει με τα όπλα και με κίνδυνο της ζωής σου δεν το παραδίδεις έτσι εύκολα) και οι υποσχέσεις για δικαιοσύνη και ελευθερία περιορίζονται στους στίχους ύμνων που από επαναστατικοί γίνονται φιλοκυβερνητικοί και διδάσκονται υποχρεωτικά στα σχολεία.

Όποιος δεν τα έχει καλά με την ανάγνωση μπορεί να παρακολουθήσει το βίντεο του ηγέτη της Βενεζουέλας, του συντρόφου Μαδούρο, να απολαμβάνει τις κρεατάρες και την πουράκλα του στο εστιατόριο του Τούρκου σελέμπριτι μάγειρα Σoλτ Μπαέ (ή καπως έτσι). Το θέαμα θα ήταν απλώς κιτς αν οι άνθρωποι που έχουν την ατυχία να απολαμβάνουν την ηγεσία του συντρόφου Νικολάς δεν λιμοκτονούσαν και δεν ζούσαν σε μια χώρα της οποίας την οικονομία θα μπορούσα να περιγράψω σαν σαπιοκάραβο που βουλιάζει αν ήθελα να την εξωραϊσω.

Μέχρι πριν πολλά χρόνια οι ηγέτες των επαναστάσεων που πετύχαιναν μπορούσαν να απολαύσουν τα αγαθά της κυριαρχίας τους ανενόχλητοι και μακριά από τα βλέμματα των αφελών θαυμαστών τους. Δυστυχώς στον 21ο αιώνα σχεδόν όλα αποκαλύπτονται γρήγορα και ο μύθος του αριστερού ηγέτη που νοιάζεται και συμπάσχει με τον λαό του δεν είναι –δυστυχώς για τους εμπόρους της επανάστασης– η εξαίρεση. Και μπράβο του.