Μικρά πολιτικά σχόλια

01. Κούνεβα
Εντάξει, υπάρχει θεωρητικά η πιθανότητα η εγκληματική επίθεση εναντίον της Βουλγάρας συνδικαλίστριας του κλάδου των καθαριστριών να είχε προσωπικά και όχι πολιτικά - οικονομικά κίνητρα. Αλλά η αρμόδια εισαγγελέας αναγκάστηκε να επιστρέψει τη δικογραφία ως ελλιπή, επειδή η αστυνομία, υπεύθυνη για την προανάκριση, δεν είχε λάβει καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων. Τώρα βέβαια θα υποχρεωθεί να λάβει τις καταθέσεις. Όχι ότι θ’ αλλάξει τίποτα επί της ουσίας δηλαδή: οι αλλοδαπές καθαρίστριες, σιωπηλές και όμορφες και φοβισμένες, θα συνεχίσουν να καθαρίζουν αγόγγυστα τους σταθμούς των τρένων μας· η Κωνσταντίνα θα συνεχίσει να μάχεται για την όραση και τη ζωή της· οι δράστες είναι απίθανο να βρεθούν. Μένει ένα αναπάντεχα πολυάνθρωπο κίνημα αλληλεγγύης κι ένας τραπεζικός λογαριασμός: 5012 019021 277, Τράπεζα Πειραιώς, DECHEVA ELENA KUNEVA KOSTADINKA NIKOLOVA.

02. Ομπάμα
Τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ο Μπαράκ Ομπάμα έχει αναλάβει 44ος Πρόεδρος των ΗΠΑ. Αφήνοντας στην άκρη τα «σημειολογικά» (πρώτος έγχρωμος στη θέση αυτή), τα «συναισθηματικά» (την ελπίδα τόσων πολλών ανθρώπων, στις ΗΠΑ και παγκοσμίως) και το γεγονός ότι διαδέχεται τον απαράδεκτο Τζορτζ Μπους, εγώ τουλάχιστον ελάχιστες σαφείς προεκλογικές του δεσμεύσεις έχω σημειώσει: το κλείσμο του Γκουαντάναμο, την αποχώρηση από το Ιράκ, τη διακοπή του βασανιστηρίου «εικονικός πνιγμός» και την αποδοχή του λεγόμενου γυναικείου πακέτου (ελευθερία αμβλώσεων κ.λπ., στοιχεία που του έδωσαν το 56% της γυναικείας ψήφου, το οποίο ανέρχεται στο 70% όσον αφορά τις νέες γυναίκες). Δεν είναι πολλά, δεν είναι και λίγα, είναι μια καλή αρχή. Για τα υπόλοιπα, γενικές  υποσχέσεις (και τι άλλο να έκανε, δηλαδή). Από δω και πέρα, «αρχή άνδρα δείκνυσι» .

03. Βουλγαράκης
Αξίζει να διαβάσετε στο σάιτ του τελευταίου κυριακάτικου «Βήματος» (18.01.09) τη συνέντευξη του Γιώργου Βουλγαράκη. Σ’ ένα μνημείο γενικολογίας, ελισσόμενης πολιτικής γλώσσας, κλάψας και κομματικού προσκλητήριου, ο πρώην υπουργός παραδέχεται ως μοναδικές ευθύνες του ότι έκανε επιλογές ζωής “lifestyle”, όπως τις λέει, κι ότι ταύτισε το νόμιμο με το ηθικό. Στο γιατί η σύζυγός του συμπτωματικά βρίσκεται σε όλα τα συμβόλαια των μεταβιβάσεων της Βατοπέδι Α.Ε., απαντάει απλώς το εξής αμίμητο: «Αν η σύζυγός μου ήξερε το βάθος της υπόθεσης, δεν θα είχε την παραμικρή συμμετοχή». Πράγματι, αρχή άνδρα δείκνυσι.  

04. «Διπλή ανάπλαση»
Νομίζω ότι η διπλή ανάπλαση (δημοτικό πάρκο στη Λεωφόρο - γήπεδο του ΠΑΟ στον Βοτανικό) έχει περισσότερες θετικές πλευρές απ’ ό,τι αρνητικές. Αρνητικές: περισσότερο «Βωβό» τσιμέντο και χάσιμο μερικών «γραφικών» τοπίων τριτοκοσμικής φτώχειας. Θετικές: 700 θέσεις εργασίας, σημαντική αρχαιολογική ανασκαφή, μερικές δεκάδες στρέμματα πράσινου στους Αμπελόκηπους, γήπεδο για την αρχαιότερη ελληνική ομάδα και χάσιμο μερικών «γραφικών» τοπίων τριτοκοσμικής φτώχειας (ναι, το βάζω και εδώ). Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο το έργο να προχωρήσει. Βέβαια, ως δηλωμένος βάζελος, δεν είμαι και το απαύγασμα της αμεροληψίας.  

05. Γάζα
Οι δηλώσεις και των δύο πλευρών, μετά την εκεχειρία, θύμιζαν ελληνικές εκλογές: όλοι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, ήταν νικητές. Δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στην πολυπλοκότητα του προβλήματος, σ’ ένα είδος ισοπαλίας (η Χαμάς δεν καταστράφηκε πλήρως, το Ισραήλ δεν μπορεί ν’ αγνοήσει άλλο τις –διεθνείς κυρίως– αντιδράσεις) ή στη συνειδητοποίηση, ακόμα μια φορά, του στρατιωτικού αδιέξοδου. Το αν θα επαναληφθούν αργότερα οι επιχειρήσεις, ποιος το ξέρει. Προφανώς η ισραηλινή αντίδραση ήταν δυσανάλογη και η ανθρωπιστική καταστροφή τεράστια και καταδικαστέα, αλλά και η Χαμάς (αφού θέλει ν’ αντιμετωπίζεται ως εκλεγμένη κυβέρνηση σε κυρίαρχο έδαφος) θα πρέπει να το σκεφτεί καλά πριν ξαναρίξει, πρώτη, ρουκέτες εναντίον του νότιου Ισραήλ.

➜ d.fyssas@gmail.com