Δεν είναι λίγοι οι συμπολίτες μου που μισούν τα Χριστούγεννα. Κάτι η καταναγκαστική χαρά, κάτι η καταναγκαστική κατανάλωση, κάτι η εφηβική αντίδραση (όχι βρε χαζούλη, δεν λέω ότι όποιος δεν γουστάρει τα Χριστούγεννα είναι αντιδραστικός έφηβος, λέω ότι μπορεί και να είναι), κάτι το ένα, κάτι το άλλο, η γιορτή που έχει υμνηθεί από όλους τους εμπόρους του ντουνιά δεν έχει μόνο φίλους.
Οι περισσότεροι, επειδή καταλαβαίνουν ότι αυτό που μισούν οι ίδιοι δεν πρέπει να είναι υποχρεωτικά μισητό και για τους υπόλοιπους, κρατούν το μίσος τους για τον εαυτό τους και για τους φίλους τους. Εκτός αν είναι δημοτικοί άρχοντες και αποφασίζουν για το δέντρο που θα στολίσει την κεντρική πλατεία της πόλης τους.
Ο δήμος Ιωαννίνων και η «μπορούμε να το κάνουμε κάθε χρόνο και χειρότερα μέχρι τα μικρά παιδιά να ακούνε τη λέξη Χριστούγεννα και να κλαίνε» προσέγγισή του, ήταν η αφορμή για τη μίνι έρευνα που έκανα για τα χειρότερα χριστουγεννιάτικα δέντρα σε πόλεις. Νομίζω πως όλα τα ξέρετε και για τα περισσότερα θα έχετε κάνει έναν μορφασμό αηδίας την πρώτη φορά που τα είδατε. Αλλά εδώ είναι όλα μαζί. Για να γκρεμίσουν κάθε ωραία χριστουγεννιάτικη ανάμνηση.
5. Το μακρύ δέντρο του Δημητρίου Λ. Αβραμόπουλου
Ήταν ένα μνημείο στη ματαιοδοξία και το αντρικό άγχος του μεγέθους, καθώς διαφημίστηκε ως το ψηλότερο δέντρο της Ευρώπης. Στην πραγματικότητα ήταν ο ψηλότερος πάσσαλος στην Ευρώπη και η μόνη σχέση του με δέντρο είναι ότι το έλεγαν έτσι και το άναβαν τα Χριστούγεννα.
Αυτό που βλέπετε στη φωτογραφία δεν είναι μια σκαλωσιά. Ή μάλλον, για να το πω πιο σωστά, αυτό που βλέπετε στη φωτογραφία είναι μια σκαλωσιά που ο δήμος Αθηναίων παρουσίασε το 2012 ως χριστουγεννιάτικο δέντρο. Καταλαβαίνω οτι οι άνθρωποι της πόλης έχουν χάσει την επαφή με τη φύση, αλλά επειδή ακόμα κι αυτοί ξέρουν να ξεχωρίζουν ένα δέντρο από μια οικοδομή, η κατασκευή - φόρος τιμής στο γιαπί, το πιλοφόρι και το μυστρί - δεν άντεξε στο χρόνο.
3. Το δέντρο σεξουαλικό παιχνίδι
Αυτό δεν είναι ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο. Είναι ένα σεξουαλικό παιχνίδι. Ονομάζεται buttplug και κάνει ακριβώς αυτό που λέει το όνομα του.
Αυτό είναι το buttplug του γίγαντα Γκρισίνο. Για κάποιον περίεργο λόγο, ένας Γάλλος καλλιτέχνης το παρουσίασε ως χριστουγεννιάτικο δέντρο. Τα αποκαλυπτήρια έγιναν το 2014 στο Παρίσι, αλλά, όπως φάνηκε, οι Παριζιάνοι είναι εξαιρετικά συντηρητικοί στον συνδυασμό Χριστουγέννων και πρωκτικού οργασμού κι έτσι μετά από λίγες μέρες εξαφανίστηκε. Ελπίζω ο καλλιτέχνης να μπήκε στον κόπο να το επιστρέψει στον αρχικό ιδιοκτήτη του.
2. Το πρώτο δέντρο του μίσους των Ιωαννίνων
Αυτή η κατασκευή, που μοιάζει λίγο με σκελετό ινδιάνικης σκηνής φτιαγμένο από μεθυσμένο ινδιάνο, στήθηκε στον πόλη των Ιωαννίνων το 2015 με σκοπό – μάλλον - να υπογραμμίσει το μίσος της δημοτικής αρχής για τα Χριστούγεννα. Η πρώτη αντίδραση των ανθρώπων που το έβλεπαν ήταν να πουν «ας μην είμαστε βιαστικοί κι ας μην κρίνουμε κάτι από τον σκελετό του». Τελικά κατάλαβαν ότι ο μόνος τρόπος να κρίνεις αυτό το κάτι είναι από τον σκελετό του. Σε κάθε περίπτωση δύο χρόνια μετά κάποιοι νοστάλγησαν αυτό το κάτι όταν έκανε την εμφάνιση του ΑΥΤΟ:
1. Το δέντρο Σάιλεντ Χιλ / Το δέντρο «Ο εφιάλτης του Τάτλιν»
Το φετινό Χριστουγεννιάτικο δέντρο της πόλης των Ιωαννίνων πρέπει να είναι το πιο άσχημο και το πιο τρομακτικό Χριστουγεννιάτικο δέντρο όλων των εποχών σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Γης. Η φράση «έμπολα στα μάτια» δεν μπορεί να περιγράψει αυτό που μπορεί να συμβεί σε έναν ανυποψίαστο περαστικό που ξαφνικά θα το αντικρύσει (βέβαια μιλάμε για τα Ιωάννινα και είναι Χριστούγεννα, οπότε δεν υπάρχουν ανυποψίαστοι περαστικοί).
Διαβάζω ότι είναι δημιούργημα της Σχολής Φρικτών Τεχνών και ότι είναι αναφορά σε ένα μνημείο για το Σοβιετικό καθεστώς που σχεδίασε στο πρώτο μισό της δεκαετίας το 1920 ο Βλαντιμίρ ο Τάτλιν. Ένα μνημείο που αναπαριστά «τη σπειροειδή εξέλιξη της ιστορίας, την αδιάκοπη πορεία προς τα μπρος παρά τα προσωρινά πισωγυρίσματα» και άλλα τέτοια πομπώδη. Σε κάθε περίπτωση, κοιτώντας το σχέδιο του Πύργου του Τάτλιν, καταλαβαίνουμε οτι το δέντρο των Ιωαννίνων το μόνο στο οποίο μπορεί να είναι αναφορά είναι η κουράδα του Τάτλιν, αν ο Τάτλιν ήταν ο Όπτιμους Πράιμ. Και μπράβο του.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
Για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τους εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόρους που ψάχνουν σοβαρή εναλλακτική, και όχι άλλο ένα αριστερό πείραμα, είναι καταστροφή
Μια προσωπική συζήτηση μακριά από την επικαιρότητα για το οικονομικό-πολιτικό σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας και το αύριο της χώρας. Αφορμή το νέο του βιβλίο, «Ελλάδα 1953-2024 - Χρόνος και Πολιτική Οικονομία».
14°
