Η κατάρρευση της εικόνας του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα στις δημοσκοπήσεις είναι ασυγκράτητη. Ωστόσο, παρά τη πλήρη διάψευση της αντιμνημονιακής ρητορείας της σημερινής κυβέρνησης, ένα σημαντικό μέρος των πολιτών εξακολουθεί να πιστεύει ότι η ελληνική κρίση έχει επιβληθεί από ξένα κέντρα.
Για τους συμπολίτες μας αυτούς, τα τεράστια ελλείμματα που είχε το ελληνικό κράτος και η απώλεια της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας δεν λένε τίποτε, όπως τίποτε δεν λέει και το γεγονός ότι οι υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, που εντάχθηκαν σε προγράμματα στήριξης, έχουν από καιρό επιστρέψει στην ανάπτυξη.
Η πεποίθηση ότι η ελληνική κρίση επιβλήθηκε, κάνει αρκετούς Έλληνες να θεωρούν και σήμερα ότι η διαχωριστική γραμμή βρίσκεται ανάμεσα στην Ελλάδα και τους ξένους και όχι ανάμεσα στην κυβέρνηση και όσους είναι τα θύματα της πολιτικής της. Ακόμη κι αν αρκετοί είναι εξοργισμένοι από την πρωτοφανή εξαπάτηση που υπέστησαν και τη μείωση των εισοδημάτων, εξακολουθούν να πιστεύουν ο ΣΥΡΙΖΑ ευθύνεται γιατί υπέκυψε στις απαιτήσεις των δανειστών, τους οποίους θεωρούν ότι είναι οι κυρίως υπεύθυνοι για την κατάσταση της χώρας.
Στους πολίτες αυτούς απευθύνεται η τελευταία αντεπίθεση της κυβέρνησης. Στόχος της είναι να αναστηθεί το συναισθηματικό περιβάλλον του αντιμνημονιακού αγώνα που κορυφώθηκε με την διαπραγμάτευση του πρώτου εξαμήνου του 2015 και το δημοψήφισμα.
Στόχος είναι να μπουν ξανά από τη μια μεριά όλοι οι καλοί: Οι συνταξιούχοι, η κυβέρνηση που θέλει να τους δώσει επίδομα- ακόμη κι αν έχουν μεγάλο εισόδημα από άλλες πηγές, όπως ενοίκια- και ο πρωθυπουργός με το μεγάλο περίσσευμα ψυχής. Κι από την άλλη να βρίσκονται οι κακοί δανειστές -εκείνοι που βλέπουν τους αριθμούς και όχι τους ανθρώπους- μαζί με τους ντόπιους υπηρέτες τους, που τώρα ονομάζονται γιέσμεν.
Όλη αυτή η συμμαχία των κακών συμπυκνώνεται σε ένα πρόσωπο: τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ο οποίος, δεν θέλει το κακό μας μόνο για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της χώρας του, αλλά και γιατί “δεν είναι καλά στην ψυχή του”. Δεν έχει το δικό μας “πλεόνασμα ψυχής” που εγκαταλείπουμε τους ανέργους χωρίς το ελάχιστο επίδομα και αφήνουμε τους πρόσφυγες στα χιόνια και τις λάσπες.
Στην επιδίωξη ανασύστασης του μετώπου του ΟΧΙ εντάσσεται και η συστηματική προσπάθεια αποενοχοποίησης της Χρυσής Αυγής. Όταν το ζήτημα είναι οι καλοί Έλληνες εναντίον των κακών ξένων και εκείνων που “δεν είναι και τόσο Έλληνες”, ο τόπος συνάντησης με όσους δηλώνουν περισσότερο Έλληνες βρίσκεται όλο και πιο κοντά.
Η τελευταία ελπίδα διάσωσης της κυβέρνησης είναι η επιστροφή στην εποχή που τόσο εύκολα κυκλοφορούσαν οι χαρακτηρισμοί δωσίλογοι και γερμανοτσολιάδες. Μπορεί να μην είναι πλέον δυνατό να αναφωνεί ο Αλέξης Τσίπρας “γκόου μπακ κυρία Μέρκελ”, και να επιτίθεται στους “μερκελιστές,” αλλά όλο και κάποιοι εχθροί θα βρεθούν πρόχειροι.
Η νέα επίθεση εναντίον των κακών ξένων και των ντόπιων υπηρετών τους γίνεται από τους ίδιους ανθρώπους που εξαπέλυσαν την εμφυλιοπολεμική ρητορεία του “ή εμείς ή αυτοί” και του “ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν”. Ο λόγος του μίσους και η επιθετικότητα που τον συνόδευσε, ανέβασαν στην εξουσία τον ΣΥΡΙΖΑ. Η εξουσία ανέδειξε όμως το μέγεθος του ψεύδους, της αναλγησίας και της ανηθικότητας των νέων εξουσιαστών.
Τώρα που ο βασιλιάς ξεγυμνώθηκε και βρίσκεται αντιμέτωπος με τις συνέπειες της απάτης που διέπραξε, αναζητά τη λύτρωση ξανά στο μίσος και την επιθετικότητα. Η πιθανότητα να πιάσουν τα νέα κόλπα είναι πολύ μικρή. Όμως η ζημιά για τη χώρα και τους ανθρώπους της μπορεί να είναι μεγάλη και να προστεθεί στη τεράστια ζημιά που προκάλεσαν ως τώρα τα κατορθώματα των αδίστακτων εραστών της εξουσίας.
Ο καθηγητής του ΟΠΑ και μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ μιλάει για ανθρώπινο κεφάλαιο, αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αγορά εργασίας και το στοίχημα της επιστροφής των νέων στην Ελλάδα
13°
