Τον εαυτό της, απέναντι στης κατηγορίες της Νέας Δημοκρατίας για "διαπλοκή" (χαριστικά δάνεια, οφσόρ, κρατική διαφήμιση, σχέση με το κόμμα κλπ), υπερασπίζεται το κύριο άρθρος της εφημερίδας "Αυγή" (που πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ) σήμερα Παρασκευή. Στη ίδια γραμμή, αλλά πιο επιθετικά και δίχως επίκληση στοιχείων, είχε κινηθεί και η συναφής ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ
Το κύριο άρθρο:
"Είναι δείγμα τυφλής πολεμικής, προπαγανδιστικής ένδειας, αλλά και απόγνωσης να υποκρίνονται διάφοροι ότι η "Αυγή" "παρανομεί" - Την υποκρισία, την εκμετάλλευση και την αδιαφάνεια γνωρίζουν καλά οι επί δεκαετίες "πρωταθλητές" πού να τη "βρουν".
Σε μια απέλπιδα, ακραία προπαγανδιστική απόπειρα κατά της "Αυγής" συνεχίζουν να καταφεύγουν διάφοροι πολιτικοί εκπρόσωποι, πρωτοστατούντων φυσικά της Ν.Δ. και των "ακολούθων" της (και) σε ορισμένα ΜΜΕ επαναλαμβάνοντας ψέματα, ακροβασίες και "κατασκευές".
Όλοι μας κρινόμαστε καθημερινά σε κάθε πεδίο, πρωτίστως ενώπιον των συμπολιτών μας, των αναγνωστών, και τα ψέματα έχουν φθηνή "επιβίωση", έστω και στην ισχυρά καλλιεργούμενη ψευδολογία.
Όχι, δεν είμαστε όλοι ίδιοι, όπως "λέγε - λέγε" πάνε ορισμένοι να "ψήσουν" τους όχι καλά ενημερωμένους. Όταν κάποιοι πνίγηκαν στα θαλασσοδάνεια κατ' επανάληψη και χωρίς καμία αιδώ, τώρα ορισμένοι προσπαθούν επί ματαίω να "ταυτίσουν" το δάνειο της "Α" το... 2009 (μήνες πριν ακόμη και από τις πρόωρες εκλογές του Σεπτεμβρίου 2009) με "τριγωνική" διαπλοκή γιατί, άκουσον - άκουσον, δεν "γνώριζαν" ότι, εξ αρχής που ιδρύθηκε η πολυμετοχική εταιρεία της, έχει ισχυρό μέτοχο τον ΣΥΡΙΖΑ (τότε Συνασπισμό). Δάνειο που συνεχίζει να εξυπηρετεί η "Αυγή" κανονικά και συνεχώς, ενώ η εξασφάλισή του στηριζόταν και στηρίζεται στη δέσμευση τμήματος της κυκλοφορίας της (που οι άσπονδοι φίλοι, αντίπαλοι "εκμηδενίζουν", ενώ, παρ' ότι μικρή, είναι επαρκής για την καταβολή της μηνιαίας δόσης αποπληρωμής.
Να προσθέσουμε ακόμη ότι τόσο το 2009 όσο και διαχρονικά μέχρι σήμερα το ευρύτερο Δημόσιο χρωστάει στην "Α" ποσά που υπερβαίνουν το 1,4 εκατομμύριο ευρώ. Αν κάποιοι θεωρούν "πατρωνεία" την παρουσία του ισχυρού μετόχου μας, προφανώς αγνοούν ή θέλουν να ξεχνούν ότι η συμμετοχή του δεν είναι παρουσία "αφεντικού" - κερδοσκόπου, αλλά στήριξης. Στήριξης που θα ήταν αδύνατη χωρίς τον πολύτιμο οβολό βουλευτών, στελεχών, οργανώσεων, πολλών χιλιάδων μελών, υποστηρικτών του ΣΥΡΙΖΑ, και όχι μόνον.
Είναι δείγμα τυφλής πολεμικής, προπαγανδιστικής ένδειας, αλλά και απόγνωσης να υποκρίνονται διάφοροι ότι η "Αυγή" "παρανομεί" (!) έχοντας πάντα διαφανώς και δημοσίως παρουσιάσει το μετοχολόγιό της με πάνω από 2.500 "μικρούς" και "μεσαίους" μετόχους, με τον ΣΥΡΙΖΑ στο 40%, που προφανώς για κάποιους "κινδυνεύουν" από μια μετοχική συμμετοχή της τάξης του 2,5%...
Τέλος, όσον αφορά τον Νόμο 3310/2005 που αναφέρει εμμονικά ο κ. Τζαβάρας, σας θυμίζουμε απλώς τον τίτλο του νόμου: "Μέτρα για τη διασφάλιση της διαφάνειας και την ανατροπή καταστρατηγήσεων κατά τη διαδικασία σύναψης δημοσίων συμβάσεων"! Γράμματα γνωρίζουμε. Την υποκρισία, την εκμετάλλευση και την αδιαφάνεια γνωρίζουν καλά οι επί δεκαετίες "πρωταθλητές" πού να τη "βρουν".
Όχι, δεν είμαστε ίδιοι, διότι η "Αυγή", οι μέτοχοί της, οι εργαζόμενοί της, οι φίλοι της δεν φοβούνται όσους όψιμα την "ανακαλύπτουν"..."
Η ΝΔ , το κόμμα που χρωστάει σε όποιον μιλά ελληνικά, που έχει δανειστεί πάνω από 200 εκατομμύρια ευρώ από τις τράπεζες και δεν θα καταφέρει να τα αποπληρώσει μέχρι να γίνει πρόεδρος της ο εγγονός του Κυριάκου Μητσοτάκη, το κόμμα που έχει φεσώσει ακόμα και τους ιδιοκτήτες των γραφείων που ενοικίαζε στη Συγγρού, έχει το θράσος να κατηγορεί την εφημερίδα Αυγή για ύποπτες πρακτικές και αδιαφάνεια.
Θα τους συνιστούσαμε περισσότερη προσοχή και μελέτη των ισολογισμών της εφημερίδας, του μετοχικού κεφαλαίου της Αυγής, καθώς και των στοιχείων για το δάνειό της που αποπληρώνεται κανονικά. Με αυτόν τον τρόπο, θα βοηθηθεί και ο πρόεδρος της ΝΔ στις επόμενες «επιχειρηματικές» του κινήσεις, αφού ο ίδιος έχει μετοχές στον Κήρυκα Χανίων και χρωστά σε τράπεζα 700.000 ευρώ που δεν αποπληρώνονται. Όσο για τις οφσόρ, καλό είναι να απευθυνθεί στον στενό σύμβουλο του κ.Σαμαρά, Σταύρο Παπασταύρου για τεχνογνωσία".
Από τον τραμπισμό και την άνοδο της Κίνας έως τον κίνδυνο ενεργειακού σοκ και τη δημοκρατική φθορά, ο Μάρτιν Γουλφ χαρτογραφεί έναν κόσμο αυξημένης αβεβαιότητας
17°
