Σάλος έχει προκληθεί στους κύκλους του Μαξίμου καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, στις αποσκευές του Αλέξη του Τσίπρα, μετά τη βόλτα που τον πήγε η κυρία Γιάννα στο ίδρυμα του Μπιλ του Κλίντον, βρέθηκε σακάκι στο οποίο ξεχώριζε ένας λεκές. Το γνώριμο σχήμα του λεκέ σε συνδυασμό με τη γνωστή ερωτική ακράτεια του τέως πλανητάρχη έγινε αιτία να σημάνει συναγερμός στο κυβερνητικό επιτελείο. Συγκεκριμένα ο Νίκος ο Παππάς πέρασε πολλές ώρες παρακολουθώντας όλα τα ρεπορταζ από την υπόθεση της Μόνικας της Λεβίνσκι ενώ ο κυρ Αλέκος ο Φλαμπουράρης έριχνε έναν υπνάκο στην πολυθρόνα του χωρίς να έχει πρώτα φορέσει τις λούτρινες παντοφλίτσες του όπως συνηθίζει, γεγονός που δείχνει την αναστάτωση που τον είχε κυριεύσει.
Η παραπάνω είδηση, όπως καταλαβαίνετε, είναι ψεύτικη (πράγμα που σημαίνει πως δεν αποκλείεται να τη δείτε ανεβασμένη σε δεκάδες «ενημερωτικά» σάιτ). Για να μην εκτεθώ, να κάνω μια μικρή διόρθωση και να πω πως η παραπάνω είδηση είναι πιθανότατα ψεύτικη, με το «πιθανότατα» να μπαίνει επειδή με τον μερακλή τον Μπιλ ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος. Αν ήμουν παρατρεχάμενος του πρωθυπουργού, αν δηλαδή ανήκα στο πρωθυπουργικό επιτελείο, εκτός από «πιθανότατα ψεύτικη» θα έγραφα και «δυστυχώς ψεύτικη». Το δυστύχημα έχει να κάνει με τη βεβαιότητα πως μόνο μια τέτοια είδηση θα μπορούσε κάπως να διασώσει τον Αλέξη τον Τσίπρα και να μας κάνει να ξεχάσουμε την επική του ξεφτίλα στη συζήτηση με το σύζυγο της Χίλαρι.
Όταν μιλάω για επική ξεφτίλα δεν εννοώ την άγνοια σε ό,τι έχει να κάνει τις επενδυτικές δυνατότητες που παρέχει η χώρα της οποίας ηγείται και τις οποίες είχε, υποτίθεται, κληθεί να παρουσιάσει. Στο κάτω-κάτω όλοι ξέρουμε πως το βασικό μέλημα του συνεταίρου των Καμμένων Ελλήνων ήταν πάντα η κατάληψη της εξουσίας και όχι η διακυβέρνηση.
Επίσης επική ξεφτίλα δεν νομίζω πως είναι η διασκεδαστική άγνοια της αγγλικής. Μπορεί ο μίμος του Αντρέα του Παπαντρέου να μην καταλαβαίνει λέξη από όσα ακούει στις κατ' ιδίαν συζητήσεις που έχει με τους ξένους ηγέτες ή να αδυνατεί να διαβάσει μια ξένη εφημερίδα ή να μην μπορεί να καταλάβει τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται μια είδηση από έναν ξένο τηλεοπτικό σταθμό, αλλά αυτά όλα τα γνωρίζαμε και υπό αυτήν την έννοια είναι πιο εξευτελιστικά για τους ψηφοφόρους του παρά για τον ίδιο.
Αυτό που είναι πραγματικά εξευτελιστικό για το μικρό πετ της συζύγου του Θεόδωρου του Αγγελόπουλου δεν είναι η άγνοια. Είναι η κουτοπόνηρη και απελπιστικά αποτυχημένη προσπάθειά του να παραστήσει πως η άγνοια δεν υπάρχει. Είναι πραγματικά διασκεδαστικό να ακούς έναν πρωθυπουργό να μιλάει για «δημόσιους νεκρούς» αντί για «δημόσιο χρέος». Είναι πολύ αστείο ένας «ηγέτης» να ακούγεται σαν τον Γκιωνάκη όταν κάνει τον γιαλαντζί Αμερικάνο. Αλλά είναι ένα αστείο που δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ καθώς το γέλιο δίνει, αναπόφευκτα, τη θέση του στον οίκτο. Και μάλιστα σ’ εκείνο το είδους οίκτου που προκαλεί κάθε άνθρωπος που προσπαθεί για κάτι που τον υπερβαίνει τόσο πολύ, ωστε η προσπάθειά του, αντί για θαυμασμό, να προκαλεί θλίψη. Κι αυτός ο οίκτος που προκάλεσε ο πρωθυπουργός είναι η πραγματικά επική ξεφτίλα.
Είναι που ο ίδιος δεν έχει καμία εκτίμηση στην αντίληψη του κοινού στο οποίο απευθύνεται; Είναι που δεν έχει την πνευματική διαύγεια που θα του επιτρέψει να αντιληφθεί την πραγματικότητα; Δεν έχω ιδέα. Πιθανότατα και τα δύο και άλλα τόσα που δεν μπορώ να σκεφτώ. Αυτό που σίγουρα ξέρω είναι πως για λίγο –δευτερόλεπτα λέμε– τον λυπήθηκα. Ένιωσα όπως θα ένιωθα για κάποιο φάλτσο παιδάκι που το ψώνιο των γονιών του το οδηγεί στο ωδείο, με αποτέλεσμα να γίνει ο αγαπημένος στόχος της κοροϊδίας των υπόλοιπων παιδιών. Γιµ αυτό και είμαι σίγουρος πως θα ήταν πολύ προτιμότερο ο πρωθυπουργός να είχε ένα λεκέ στο σακάκι του και να ήταν ένα ακόμα θύμα της ερωτικής ορμής του Μπιλ του Κλίντον, παρά ένα θύμα της άγνοιας και της θλιβερής προσπάθειάς του να την κρύψει. Με λίγα λόγια, ως Αλέξης Λεβίνσκης θα μπορούσε να χάσει πολύ λιγότερα από αυτά που χάνει ως Αλέξης Τσίπρας και μπράβο του.
17°
