Ο Τσίπρας είναι το νέο που… πρέπει να ξεχάσουμε

Αν το καλοσκεφτείς, πράγματι ο Τσίπρας είναι το νέο. Σοβαρά το λέω! Μέσα σε 7 μήνες διακυβέρνησης, ο Αλέξης Τσίπρας έφερε νέα ήθη στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου.

Τα γεγονότα είναι πολύ πρόσφατα, άλλωστε, για να τα ξεχάσουμε. Είναι πράγματι νέο για μία κυβέρνηση να επιβάλλει capital controls στο τραπεζικό σύστημα αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις σε χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις και εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα που οδηγούνται στην ανεργία, προκειμένου να ισχυριστεί αργότερα ότι αυτό ήταν απλώς μία ακραία μορφή διαπραγμάτευσης. Είναι παγκοσμίως νέο να ποινικοποιείται η αριστεία και η επιβράβευση των πρώτων από τα –πλέον επίσημα και θεσμικά– χείλη του υπουργού Παιδείας. Είναι νέο φαινόμενο να ακούμε από τα χείλη του πρωθυπουργού της χώρας ότι η γενιά των εικοσάρηδων, οι άνθρωποι δηλαδή που θα τραβήξουν το κουπί τα επόμενα χρόνια για να ορθοποδήσει η Ελλάδα, είναι μία χαμένη γενιά και τίποτα δεν τους σώζει.

Τι κι αν κυβέρνησε μόλις 7 μήνες, με το στενό του περιβάλλον να ξεπερνά σε μέσο όρο ηλικίας τα 60 χρόνια; Τι και αν διόρισε σε καίριες κυβερνητικές θέσεις ευθύνης, ξαδέρφια και συντρόφους; Ο Τσίπρας είναι το νέο. Το νέο από το οποίο θα πρέπει γρήγορα να ξεφύγουμε. Το νέο που θα πρέπει κυρίως η δική μου γενιά που βάλλεται από παντού, να ξαποστείλει. Για να μην παρεξηγηθώ: Δεν δίνω συγχωροχάρτι και άφεση αμαρτιών σε κανέναν. Ευθύνες φέρουν όλοι όσοι ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας από το 1974 μέχρι και σήμερα. Δεν υπάρχει άλλωστε αμφιβολία ότι με όλα όσα συνέβησαν στο παρελθόν οι νέοι είναι θυμωμένοι. Θυμωμένοι επειδή δεν βλέπουν φως στο τούνελ, επειδή αγωνίζονται να σταθούν στα πόδια τους σε μία χώρα που οι ευκαιρίες όλο και λιγοστεύουν.

Αυτό που θέλει σήμερα ο νέος είναι καθαρές κουβέντες. Είναι ανώφελο για έναν πολιτικό να υποσχεθεί λαγούς με πετραχήλια, όταν έχει μπροστά του την απαρέγκλιτη εφαρμογή ενός μνημονίου. Πραγματικά νέο, λοιπόν, δεν είναι το να κάνεις λάθη και να μαθαίνεις στην πλάτη ενός έθνους που παλεύει να ανασάνει. Νέο είναι να προχωρήσεις στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται ώστε η χώρα να πάει μπροστά. Χωρίς να υπολογίζεις το πολιτικό κόστος και τις κομματικές ισορροπίες. Το πραγματικά νέο είμαστε όλοι εμείς μαζί, η γενιά των ανθρώπων που θα βγάλουν τη χώρα στο ξέφωτο.