Ο Μπισμπίκης είναι ένας αληθινός επαναστάτης

Η σύλληψη του Βασίλη του Μπισμπίκη για την παρέμβαση στο πολυτελές προάστιο της Φιλοθέης έγινε η αιτία για πολλά πικρόχολα σχόλια σε βάρος του συντρόφου. Τα περισσότερα από αυτά είμαι σίγουρος ότι τον αφήνουν αδιάφορο, αλλά υπάρχει ένα είδος σχολίων που είμαι βέβαιος ότι τον πληγώνει βαθιά. Μιλάω για εκείνα τα σχόλια που αμφισβητούν την αριστεροσύνη του και την επαναστατική-αντισυστημική του διάθεση. Σχόλια που είναι όχι απλώς άδικα αλλά, μετά τα γεγονότα της Φιλοθέης, φανερά εκτός πραγματικότητας.

Για τους 5-10 που δεν ξέρουν για τι μιλάω, να πω πως τα ξημερώματα του Σαββάτου κι ενώ η πλουτοκρατία της Φιλοθέης, χορτασμένη από το αίμα του λαού, κοιμόταν τον ύπνο του «δικαίου», ο σύντροφος Μπισμπίκης, οδηγώντας το αγροτικό του, έκανε μια παρέμβαση σε αυτοκίνητα και μάντρες πλουτοκρατών. Φυσικά, μετά την παρέμβαση δεν κάθισε σαν πειθήνιο όργανο του συστήματος να περιμένει την αστυνομία (δεν θα γίνει ποτέ ρουφιάνος, ούτε του εαυτού του), αλλά έφυγε με τη συνείδησή του ήσυχη ότι επιτέλεσε το επαναστατικό του καθήκον και μάλιστα με πολύ ισχυρούς συμβολισμούς (εισέβαλε στη φωλιά της πλουτοκρατίας και κατέστρεψε περιουσία πλουτοκρατών οδηγώντας ένα αγροτικό αυτοκίνητο).

Εννοείται ότι, μόλις έγινε γνωστό ποιος ήταν υπεύθυνος για την παρέμβαση, τα σκυλιά του συστήματος άρχισαν να αλυχτούν σαν λυσσασμένα, τάχα εξοργισμένα από την «ανευθυνότητα» και την «αδιαφορία» που επέδειξε ο σύντροφος Βασίλης. Στην πραγματικότητα αυτό που δεν άντεχαν είναι η ιδέα ενός λαϊκού ανθρώπου που εισβάλλει στο, μέχρι προσφάτως απόρθητο, κάστρο τους και –έστω και συμβολικά– τιμωρεί τους μεγαλοαστούς.

Αλλά από τους λακέδες του συστήματος δεν μπορεί κανείς να περιμένει τίποτα καλύτερο. Το θέμα είναι ότι την ίδια απαξίωση έδειξαν και πολλοί «προοδευτικοί» (ναι, δυστυχώς πρέπει να τους βάλω σε εισαγωγικά) δημοσιολογούντες, οι οποίοι έσπευσαν να ειρωνευτούν και να αμφισβητήσουν την ιδεολογική προσήλωση του συντρόφου Μπισμπίκη. Λες κι έχουν δει πολλούς να μπουκάρουν στο άντρο της πλουτοκρατίας και να το κάνουν γης μαδιάμ. Λες κι έχουν δει πολλές παρεμβάσεις μέσα στη φωλιά του ταξικού εχθρού.

Σε όλους αυτούς δεν χρειάζεται να απαντήσουμε τίποτα. Τα λέει όλα η εικόνα του συντρόφου Μπισμπίκη με τις χειροπέδες. Μια εικόνα που, είτε το θέλουν είτε δεν το θέλουν, θα γίνει αφίσα στα εφηβικά δωμάτια. Θα γίνει το σύμβολο της αντίστασης και του αγώνα για έναν άλλο κόσμο που είναι εφικτός. Για έναν κόσμο όπου τα αγροτικά θα κυκλοφορούν ανενόχλητα στους δρόμους και της Φιλοθέης και της Κηφισιάς και της Εκάλης και θα τα τρέμουν οι μεγαλοαστοί. Και μπράβο τους.