Ένχουι Παν: Η 19χρονη Κινέζα αριστούχος που έγραψε 19.080 μόρια και φεύγει για ΕΜΠ

Πήγαινε τη μαμά της στη δουλειά με τ’ αυτοκίνητο και το GPS τής έδειχνε τη διαδρομή, όταν στο κινητό της ήρθε μία ειδοποίηση που θ’ άλλαζε τα πάντα. Έκανε μια γρήγορη στάση, άνοιξε το μήνυμα: τα αποτελέσματα των Πανελληνίων είχαν μόλις βγει. Τα ανακοίνωσε στη μητέρα της… Χαμόγελα, συγκίνηση και μια τεράστια ανακούφιση – το όνειρό της είχε αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά.

Η Ένχουι Παν, 19 ετών, κατάφερε να συγκεντρώσει 19.080 μόρια και περνάει στην πρώτη της επιλογή: Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στο ΕΜΠ. Γεννημένη στον Βόλο, με καταγωγή από την Κίνα – συγκεκριμένα από μια περιοχή νότια της Σανγκάης, η Ένχουι Παν έχει δύο μικρότερους αδερφούς και η ζωή της μοιράζεται ανάμεσα σε δύο κουλτούρες.

Όταν ήταν μικρή πήγε να ζήσει για ένα μικρό χρονικό διάστημα στην Κίνα με τη γιαγιά της και επέστρεψε στον Βόλο στην Α’ δημοτικού. Οι γονείς της ήρθαν στην Ελλάδα πριν γεννηθεί εκείνη. Σήμερα διατηρούν κατάστημα ρούχων στον Βόλο. Αυτές τις μέρες η Ένχουι Παν βρίσκεται στην πατρίδα της για διακοπές και για να δει τον παππού της, αλλά μιλάμε online. Δείχνει χαρούμενη, ήρεμη και γεμάτη ενέργεια. Είναι βέβαια αρκετά συγκρατημένη.

«Ήταν μια δύσκολη χρονιά, αλλά πήγε καλύτερα απ’ ό,τι περίμενα», μου λέει. Με 16,9 στην Έκθεση, 19,9 στα Μαθηματικά, 19,4 στη Φυσική και 19,3 στη Χημεία, η επιτυχία της ήταν αποτέλεσμα πείσματος, υποστήριξης και καλής διαχείρισης. Φοίτησε στα Ιδιωτικά Εκπαιδευτήρια Βόλου «Προμηθέας» και έκανε φροντιστήριο, που –όπως λέει γελώντας– ήταν το αγαπημένο της να βρίσκεται εκεί. «Το φροντιστήριο είχε έναν ωραίο καναπέ και δύο καταπληκτικούς φυσικούς – ο κος Μαλακασιώτης με βοήθησε πολύ».

Ένχουι Παν: Οι Πανελλήνιες, η φιλία, οι βόλτες

Υπήρχαν βέβαια περίοδοι κατά τη διάρκεια της χρονιάς που ήταν αρκετά αγχωτικές. «Ένιωθα όμως πως είχα στήριξη από παντού. Γονείς, καθηγητές και φίλοι ήταν όλοι δίπλα μου. Το σχολείο έπαιξε σημαντικό ρόλο, αφού πήγαινα σχεδόν κάθε μέρα, δεν σταμάτησα καθόλου. Γενικά οι φίλοι που έκανα εκεί και οι καθηγητές είναι όλοι τους καταπληκτικοί άνθρωποι. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον μαθηματικό μου, τον κ. Καλλία, για όλη την προσπάθεια και την υπομονή που έδειξε».

Όπως για τα περισσότερα παιδιά που έδιναν Πανελλήνιες εξετάσεις, έτσι και για εκείνη μια τυπική μέρα περιλάμβανε σχολείο, φροντιστήριο και σπίτι. «Δεν στερήθηκα πάντως τις βόλτες μου. Ήταν η "ανάσα μου". Πηγαίναμε με τους φίλους μου στην παραλία, εκεί χαλαρώναμε. Αυτές οι βόλτες βοήθησαν πολύ στην ψυχολογία μου. Κι όταν ήρθαν τα αποτελέσματα, μια φίλη μου έγραψε και ποίημα για την επιτυχία μου – αλήθεια, ακόμα το κρατάω!» (γελάει). Η Ένχουι Παν ήξερε από τη Β' Λυκείου ότι το Πολυτεχνείο ήταν αυτό που της ταίριαζε. «Μου άρεσαν τα μαθήματα, το πρόγραμμα σπουδών… μου ταίριαζε όλο αυτό το "τεχνικό", το απαιτητικό».

Μπάσκετ, πιάνο και μια πρωταθλήτρια

Εκτός από το διάβασμα, η Ένχουι Παν αγαπάει το μπάσκετ –ξεκίνησε να παίζει στην Α' Λυκείου στην ομάδα της Ανόρθωσης Βόλου– και ασχολείται χρόνια με το πιάνο. «Η πιο συγκινητική στιγμή στο μπάσκετ ήταν πέρυσι, όταν πήραμε το σχολικό πρωτάθλημα. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ! Αν βρω ευκαιρία, θα ήθελα να παίξω ξανά σε ομάδα, ακόμα και στην Αθήνα».

Η διπλή ταυτότητα και η περηφάνια για τις ρίζες της

Τη ρωτάω για την εμπειρία της ως παιδί μεταναστών και για την προσαρμογή των γονιών της στην Ελλάδα. «Απ’ ό,τι μου έχουν πει οι γονείς μου, προσαρμόστηκαν αρκετά γρήγορα στην Ελλάδα. Σίγουρα βοήθησε και το γεγονός ότι έχουμε κοινά χαρακτηριστικά ως λαοί. Η Ελλάδα και η Κίνα είναι δυο χώρες με μακροχρόνια ιστορία και έθιμα, που τηρούνται ακόμα. Επίσης είναι εύκολο να τηρήσεις τα έθιμα και τις παραδόσεις του τόπου σου στον Βόλο, ειδικά όταν και οι δύο γονείς σου είναι Κινέζοι».

«Μεγαλώνοντας στον Βόλο δεν αντιμετώπισα ιδιαίτερες δυσκολίες. Δεν θεωρούσα τον εαυτό μου διαφορετική, ούτε τα παιδιά με αντιμετώπιζαν διαφορετικά. Γενικά μικροπράγματα θυμάμαι να συμβαίνουν, όπως το να με κοροϊδεύει κανένας περαστικός. Τίποτα το ιδιαίτερο όμως. Δεν με επηρεάζει σχεδόν καθόλου, έχω ανθρώπους εδώ που με αγαπάνε και με εκτιμούν».

Αθήνα, νέα αρχή και το μέλλον που έρχεται

Το κεφάλαιο της φοιτητικής ζωής ξεκινάει σύντομα και η εγκατάσταση στην Αθήνα δεν την τρομάζει πια. «Στην αρχή αγχώθηκα με τα ενοίκια –όλοι μιλάνε για το πόσο ακριβά είναι– αλλά ευτυχώς βρήκαμε σπίτι σχετικά εύκολα. Το είχα σχεδόν σίγουρο ότι θα περάσω στην πρώτη μου επιλογή, οπότε είχα φροντίσει εγκαίρως να αναζητήσω σπίτι. Και το καλό είναι ότι αρκετές φίλες μου θα είναι κι αυτές στην Αθήνα!».

Τη ρωτάω ποιο είναι το μεγαλύτερο μάθημα που πήρε απ’ αυτή τη χρονιά. «Ότι το μυαλό και η εξυπνάδα δεν αρκούν. Πρέπει να κάνεις και προσπάθεια. Να δείξεις επιμονή. Μόνο έτσι θα πραγματοποιήσεις τα όνειρά σου. Ο νέος μου στόχος τώρα είναι να γίνω καλή σε αυτό που θα σπουδάσω».