Το οδυνηρό στρατηγικό έλλειμμα της Αμερικής: Από το Βιετνάμ μέχρι τον Περσικό
Από τις αρχές της δεκαετίας του '60-70 μέχρι και σήμερα οι ΗΠΑ πολέμησαν σε τέσσερα μέτωπα και σε κανένα από αυτά δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν την εμπλοκή τους με μία έστω στρατηγικής σημασίας επικράτηση
Οι πόλεμοι των ΗΠΑ από το Βιετνάμ ως το Ιράν: η στρατιωτική υπεροχή χωρίς στρατηγική νίκη, τα επαναλαμβανόμενα λάθη, οι αποτυχημένες επεμβάσεις και οι παγκόσμιες συνέπειες.
Σε έναν πόλεμο με δύο αντιπάλους δεν είναι δυνατόν να νικήσουν και οι δύο. Κάποιος θα είναι ο ηττημένος και ένας από τους δύο θα είναι ο νικητής.
Ο πόλεμος στο Βιετνάμ έληξε με μία στρατηγική ήττα των ΗΠΑ στη Νοτιοανατολική Ασία. Μετά την αξιολύπητη και άκρως διδακτική απαγκίστρωση της Γαλλίας από την Ινδοκίνα, η οποία πυροδότησε την ολοσχερή απώλεια των αποικιών της εκτός από κάτι νησάκια στην Καραϊβική και τον Ειρηνικό, οι Αμερικανοί εξαναγκάζονται να απαγκιστρωθούν άρον άρον από το Βιετνάμ παραχωρώντας τη χώρα στους Κομμουνιστές. Ηττήθηκαν πολιτικά και στρατιωτικά στο πεδίο, όπως και οι Γάλλοι.
Πολλά χρόνια αργότερα και μετά από μία αψυχολόγητη και παρανοϊκή εμπλοκή σε μία πολεμική περιπέτεια στο Ιράκ, για λάθος λόγους και με fake επιχειρήματα, οι ΗΠΑ απαγκιστρώνουν το 99% των δυνάμεών τους αφήνοντας πίσω τους συντρίμμια. Ήταν οι Ρεπουμπλικάνοι που έληξαν τον πόλεμο στο Βιετνάμ, είναι οι Ρεπουμπλικάνοι που εμπλέκουν τις ΗΠΑ στον πόλεμο του Ιράκ. Άφησαν πίσω τους μία χώρα η οποία λειτουργούσε υπό τον δικτάτορα Σαντάμ Χουσεΐν αλλά με διαφορετικά πρότυπα ως προς το κοινωνικό μοντέλο που εφαρμοζόταν, διαδραματίζοντας ρόλο κυματοθραύστη στο φανατικό Ισλάμ. Φεύγοντας οι Αμερικανοί άφησαν πίσω τους μία τριχοτομημένη χώρα με Σιιίτες στον Νότο που ελέγχονται από το Ιράν, Σουνίτες στο κέντρο και Κούρδους στον Βορρά. Μία χώρα, τρεις εξουσίες, χαλαρή κεντρική διοίκηση. Αυτό το έκτρωμα γέννησε τον ISIS, αυτό το τέρας το οποίο έκτοτε έχει εγκατασταθεί στην περιοχή και σαν Λερναία Ύδρα αναγεννάται όσα κεφάλια της και αν κοπούν.
Παρά την αυταπόδεικτη και πέραν κάθε αμφιβολίας στρατιωτική ισχύ των Αμερικανών, παρατηρείται μία σχεδόν παθολογική αδυναμία εφαρμογής ενός ορθολογικά ολοκληρωμένου σχεδίου με αρχή μέση και τέλος
Οι ΗΠΑ άφησαν πίσω τους μία κοινωνία μέσα στη μιζέρια, τα εμφύλια πάθη και το ισλαμικό μίσος. Μίσος για τις γυναίκες, μίσος για τη γνώση, μίσος για τη μόρφωση, μίσος για τα ανθρώπινα δικαιώματα, μίσος για τη μουσική, μίσος για το σινεμά. Οι Ταλιμπάν ενεπλάκησαν σχεδόν αμέσως σε εμφύλιες διαμάχες μέχρι που τα έβαλαν και με το Πακιστάν. Τώρα οι νεκροί τους μετρώνται σε χιλιάδες.
Πριν από όλα αυτά, οι Αμερικανοί για ένα φεγγάρι ενεπλάκησαν στρατιωτικά και στη Σομαλία. Την εμπλοκή επέβαλε ο τότε πρόεδρος των Δημοκρατικών Μπιλ Κλίντον. Ήταν μία κολοσσιαία στρατιωτική αποτυχία. Οι ΗΠΑ απαγκιστρώθηκαν με μεγάλο κόστος και έμεινε μία ταινία, το «Black Hawk Down», για να θυμίζει την καταστροφή. Φεύγοντας άφησαν και πάλι πίσω τους την απόλυτη καταστροφή. Μία τριχοτομημένη χώρα, όπου ένα κομμάτι της μεταλλάχθηκε σε φανατικό Ισλάμ, άλλο ένα σε πειρατικό κρησφύγετο και ένα τρίτο παρέμεινε προτεκτοράτο της Δύσης.
Το «πολεμικό έπος» αρχίζει με ένα δωδεκαήμερο πόλεμο εκ του μακρόθεν με αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Η πρώτη περίοδος λήγει με μία πομπώδη ανακοίνωση του Αμερικανού προέδρου περί απόλυτης νίκης και εξαΰλωσης των πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν. Αμ δε.
Δεν πέρασε πολύς καιρός και ένα ανασφαλές Ισραήλ με έναν ανασφαλέστατο πρωθυπουργό, ο οποίος διεξάγει πολέμους για να μην καταλήξει στη φυλακή για μείζονα υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος, παρασύρει τις ΗΠΑ που διψούν για εύκολες νίκες μετά τη πειρατεία στη Βενεζουέλα. Ο δεύτερος πολεμικός γύρος αρχίζει στον Περσικό Κόλπο. Έτσι χωρίς σχέδιο, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Πρόκειται για ένα γιουρούσι μίας τεχνολογικά πανίσχυρης πολεμικής μηχανής εναντίον ενός καλά στημένου στρατιωτικού μηχανισμού ο οποίος τακτικά επέλεξε την πρόκληση παράπλευρων απωλειών στον αντίπαλο, με επίκεντρο της στρατηγικής του ωστόσο την εφαρμογή του δόγματος της ασύμμετρης απειλής. Μετά από έναν μήνα συγκρούσεων όπου η πολεμική τεχνολογία των ΗΠΑ και του Ισραήλ ισοπέδωσε τις εμφανείς στρατιωτικές υποδομές του Ιράν, το θέατρο πολέμου παρουσίαζε την εξής αμφίσημη εικόνα: μία χώρα χωρίς στρατιωτικές υποδομές αλλά με ικανότητα ανταπόδοσης χτυπημάτων με βαλλιστικούς πύραυλους αλλά στο διηνεκές. Μία χώρα με καρατομημένη -εξουδετερωμένη την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της, αλλά με καλά στημένο μηχανισμό πολιτικής και στρατιωτικής διοίκησης με εναλλακτικά σενάρια.
Περίπου έναν μήνα μετά την έναρξη του πολέμου η κατάσταση για τους Αμερικανούς ήταν καταστροφική.
H σημερινή ηγεσία στην Ουάσιγκτον ξεπέρασε κάθε προηγούμενη σε αδυναμία «ανάγνωσης» του εχθρού
Τα στενά του Ορμούζ, που ήταν ανοικτά πριν τον πόλεμο, έκλεισαν. Η παγκόσμια οικονομία εισήλθε σε μείζονα περιδίνηση. Οι χρηματοπιστωτικοί οίκοι άρχισαν να προειδοποιούν για τσουνάμι στασιμοπληθωρισμού. Τα καύσιμα πήραν φωτιά. Η επερχόμενη κρίση άρχισε να προσομοιάζει σε ένα δραματικό μίγμα επιπτώσεων από την κρίση του 1973, εκείνη του 1979 και αυτή του 2008.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960-70 μέχρι και σήμερα οι ΗΠΑ πολέμησαν σε τέσσερα μέτωπα και σε κανένα από αυτά δεν κατάφεραν να ολοκληρώσουν την εμπλοκή τους με μία έστω στρατηγικής σημασίας επικράτηση. Αντιθέτως. Παρά την αυταπόδεικτη και πέραν κάθε αμφιβολίας στρατιωτική ισχύ των Αμερικανών, παρατηρείται μία σχεδόν παθολογική αδυναμία εφαρμογής ενός ορθολογικά ολοκληρωμένου σχεδίου με αρχή μέση και τέλος. Παρατηρείται επίσης μία ιστορικών διαστάσεων αδυναμία των πολιτικών ηγεσιών των ΗΠΑ να «διαβάσουν» τον αντίπαλό τους και να εκτιμήσουν σωστά την πολιτική και στρατιωτική πραγματικότητα στο πεδίο.
Θα έλεγε κάποιος πως η σημερινή ηγεσία στην Ουάσιγκτον ξεπέρασε κάθε προηγούμενη σε αδυναμία «ανάγνωσης» του εχθρού και σε ικανότητα διάγνωσης των άμεσων και έμμεσων επιπτώσεων που μία στρατιωτική εμπλοκή συνεπάγεται. Με λίγα λόγια, η σημερινή διακυβέρνηση δείχνει να ξεπερνά σε αφέλεια και σε παιδαριώδη ικανότητα ανάλυσης ακόμη και την κυβέρνηση του ανεκδιήγητου Τζορτζ Μπους Junior, που για λόγους προσωπικής πολιτικής επιβίωσης (του ιδίου αλλά και της Αυλής του) μετά τους Δίδυμους Πύργους έσυρε τη χώρα του σε πόλεμο με επιχείρημα τα ανύπαρκτα οπλικά συστήματα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ.
17°
