Φωνάξτε τους ψυχίατρους

Δεν χρειάζεται να είσαι ορθοπεδικός για να καταλάβεις ότι ένας άνθρωπος που κουτσαίνει έχει κάποιο ορθοπεδικό πρόβλημα ούτε χρειάζεται να είσαι μετεωρολόγος για να καταλάβεις ότι όταν πέφτουν σταγόνες νερού από ψηλά και δεν υπάρχει μπαλκόνι κοντά μάλλον βρέχει. Αντιστοίχως, δεν είναι ανάγκη να είσαι ψυχίατρος για να καταλάβεις ότι ο Ντόναλντ ο Τραμπ και ο συνέταιρος του ο Έλον ο Μασκ χρειάζονται ψυχιατρική υποστήριξη. Μπορεί να μην μπορείς να ονοματίσεις την κατάστασή τους, μπορεί αν μην ξέρεις αν είναι γενετική ή επίκτητη, αλλά βλέπεις ότι, από ψυχικής καταστάσεως, κάτι δεν πάει καθόλου καλά.

Η χθεσινή ορκωμοσία του, για δεύτερη φορά (και φαρμακερή;), προέδρου των Ηνωμένων των Πολιτειών έμοιαζε (και αυτή) βγαλμένη από την τρίτη σεζόν ενός σατιρικού σίριαλ στο οποίο ένας ημιπαράφρονας μεγαλοεπιχειρηματίας αποφασίζει να γίνει πρόεδρος της ισχυρότερης χώρας στον πλανήτη και τα καταφέρνει εκμεταλλευόμενος τα χαμηλότερα ένστικτα των ψηφοφόρων και την αλαζονεία των αντιπάλων του (1^η σεζόν), μετά από μια καταστροφική τετραετία χάνει τις εκλογές, προσπαθεί να οργανώσει πραξικόπημα και έρχεται αντιμέτωπος με τη δικαιοσύνη (2^η σεζόν) και τελικά, χάρη στη συστημική μακαριότητα, τους Δημοκρατικούς, τη woke υστερία (η οποία καμία σχέση δεν έχει με αυτό που ονομάζουν «woke ατζέντα» οι μαζορέτες του Βελόπουλου και της Λατινοπούλου), τις αντιπαραγωγικές πολιτικές συμπερίληψης, τη Ρωσία, τον Έλον τον Μασκ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γενικώς επιστρέφει θριαμβευτής στον Λευκό Οίκο (3^η σεζόν) όπου, μεταξύ άλλων, υπόσχεται προσάρτηση του Καναδά, αλλαγή του ονόματος του κόλπου του Μεξικού σε κόλπο της Αμερικής και την πρώτη μέρα της θητείας του υπογράφει αποχώρηση των ΗΠΑ από τη συνθήκη για το κλίμα και στήνει μια πυραμίδα εκδίδοντας ένα κρυπτονόμισμα.

Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πώς θα προχωρήσει αυτή η σεζόν, αλλά μια εξαγγελία για υποχρεωτική μεγέθυνση στήθους για τις γυναίκες ή μια στρατιωτική επέμβαση στην Ευρώπη με Ευρωπαίους κομπλεξικούς φουκαράδες υποστηρικτές του να ποστάρουν «ΨΩΦΑ ΕΒΡΩΠΗ» στο Χ και ένα φινάλε με μια παγκόσμια οικολογική καταστροφή ή έναν πυρηνικό πόλεμο δε νομίζω να εκπλήξουν κανέναν. 

Αντιθέτως, θα πρέπει να προκαλεί έκπληξη η επιμονή τηλεοπτικών σταθμών, ραδιοφώνων, εφημερίδων και σάιτ να προστρέχουν στην αυθεντία πολιτικών αναλυτών προκειμένου να περιγράψουν ή να προβλέψουν τις κινήσεις του Τραμπ ή να εξηγήσουν π.χ. γιατί ό Έλον ο Μασκ (ένα λευκό πλουσιόπαιδο που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νότια Αφρική του Απαρτχάιντ με πατέρα πολιτικό ακτιβιστή αντισημιτικού καναδέζικου κόμματος) αποφάσισε να χαιρετίσει ναζιστικά στην προεδρική ορκωμοσία, την ώρα που είναι φανερό ότι πολύ πιο χρήσιμη θα είναι η άποψη ενός ψυχιάτρου.

Έτσι κι αλλιώς, με Τραμπ ή χωρίς, το να αδιαφορούμε για την ψυχιατρική γνωμάτευση σε ηγέτες παγκόσμιου βεληνεκούς είναι τόσο ακατανόητο όσο το να μη θέλουμε να ακούσουμε τη γνώμη ενός μηχανικού για τα οχήματα της Φόρμουλα 1. Τώρα που το πρόβλημα είναι τόσο φανερό, νομίζω πως δεν υπάρχει νόημα στο να αναζητούμε οποιαδήποτε άλλη ματιά πλην της ψυχιατρικής. Δεν λέω ότι θα γλιτώσουμε κάτι αλλά μπορεί να καταλάβουμε κάποια πράγματα που θα βοηθήσουν την ανθρωπότητα όταν, μετά την καταστροφή κι αν έχει μείνει κανείς ζωντανός, θα ξαναπροσπαθήσει να σταθεί στα πόδια της. Και μπράβο της.