Το ατύχημα σαν σήμερα που έκοψε το νήμα της ζωής του θρυλικού Τζορτζ Γουλφ - «Τα άλογα είναι στο αίμα μου, θα είμαι μαζί τους μέχρι να πεθάνω» - Η ζωή του σπουδαίου ιππέα
«Τα άλογα είναι στο αίμα μου», δήλωσε ο Τζορτζ Γουλφ, ένας από τους μεγαλύτερους αναβάτες που υπήρξαν ποτέ. «Θα είμαι μαζί τους μέχρι να πεθάνω». Δύο φράσεις που τον σημάδεψαν σε όλη του τη ζωή.
Τον αποκαλούσαν «Iceman», δεν έδειχνε ποτέ να πανικοβάλλεται μέσα στο χάος των αγώνων. Ο Τζορτζ Γουλφ λέγεται ότι ήταν ο μεγαλύτερος αναβάτης σε ιπποδρομίες όλων των εποχών. Απομνημόνευε τις λεπτομέρειες του τρόπου με τον οποίο έτρεχαν οι ανταγωνιστές του και τα άλογά τους για να του παρέχει το μικρό πλεονέκτημα που χρειαζόταν. Οραματιζόταν ακόμη και τις κούρσες του. Πριν από κάθε αγώνα, έκλεινε τα μάτια του για να φανταστεί την κούρσα και πώς θα κέρδιζε, μια τεχνική που οι αθλητές ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν σήμερα. Ποιος ήταν όμως ο Τζορτζ Γουλφ;
Η ζωή του Τζορτζ Γουλφ γεμάτη από τα αγαπημένα του άλογα
Γεννημένος σε ένα ράντσο στο Cardston, στη νότια Αλμπέρτα, ο Τζορτζ Γουλφ καβαλούσε άλογα χωρίς σέλα αμέσως μόλις έμαθε να περπατάει. Άρχισε να συμμετέχει σε ιπποδρομίες στις κοντινές πίστες και στα πανηγύρια της Μοντάνα.
Παρόλο που ιππευόταν σε αναγνωρισμένες πίστες μόνο για 13 χρόνια, δεχόμενος συχνά λιγότερες από 300 αναβάσεις ετησίως, ο Γουλφ κέρδισε 97 μεγάλες κούρσες στις ΗΠΑ, σε μια εποχή που υπήρχαν πολύ λιγότερες διοργανώσεις με πρόσθετα χρήματα από ό,τι σήμερα. Απαίτησε και πήρε τα 1.000 δολάρια προκαταβολικά συν το δέκα τοις εκατό του χρηματικού ποσού για να ιππεύσει σε ιπποδρομίες με συμμετοχές κατά τη διάρκεια των χρόνων της ύφεσης. Στα άλογά του συμπεριλαμβάνονταν σπουδαία άλογα όπως οι Whirlaway, Alsab, Devil Diver, Occupy, Pavot, Kayak II, StandPat, Challedon, Bold Venture, Bymeabond, Askmenow και, το αγαπημένο του άλογο από όλα, ο Seabiscuit. Το 1942 ο Γουλφ ήταν ο κορυφαίος αναβάτης με τα περισσότερα κέρδη στη Βόρεια Αμερική, αν και είχε συμμετάσχει σε μόλις 263 ιπποδρομίες.
Το στιλ του Γουλφ ήταν καουμπόικο: φορούσε καπέλο με δέκα γαλόνια, μεγάλα δαχτυλίδια στα δάχτυλά του, ραμμένα πουκάμισα από γκαμπαρντίνα και καουμπόικες μπότες διακοσμημένες με ζώα από ασήμι.
Ο Τζορτζ Γουλφ κέρδισε τέσσερις κλασικούς αμερικανικούς αγώνες τρεις φορές τον καθένα - το Belmont Futurity, το Hollywood Gold Cup, το Havre de Grace Handicap και το American Derby. Αναμφίβολα, η μεγαλύτερη ιππασία της καριέρας του ήρθε πάνω στο θρυλικό Seabiscuit, όταν ανέτρεψε τον νικητή του Τριπλού Στέμματος War Admiral με την καλύτερη δουλειά αξιολόγησης του μπροστινού μέρους που είχε δει ποτέ κανείς, σε μια πολύκροτη κούρσα αγώνων στο Pimlico, Md., το 1938.
Μυστική ασθένεια
Μέχρι το 1938, τη χρονιά που ο Γουλφ θα ιππεύσει τον Seabiscuit εναντίον του War Admiral, ο Γουλφ πάλευε με μια ασθένεια που κρατούσε μυστική για χρόνια: Διαβήτη τύπου Ι. Όσοι τον παρακολουθούσαν να τρέχει και συναναστρέφονταν μαζί του, παρατήρησαν μόνο μια παρενέργεια της ασθένειας που υπέθεσαν ότι ήταν άλλη μια από τις ιδιαιτερότητές του: κοιμόταν συχνά και ξαφνικά.
Η ινσουλίνη είχε ανακαλυφθεί μόλις δέκα χρόνια πριν, και ο Γουλφ έκανε στον εαυτό του καθημερινές ενέσεις, αλλά οι δόσεις δεν μπορούσαν να μετρηθούν με ακρίβεια εκείνα τα πρώτα χρόνια. Οι γιατροί της εποχής του συνέστησαν να τρώει τακτικά γεύματα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες και χαμηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες - τα κρέατα είχαν προωθηθεί - αλλά αυτή δεν ήταν η δίαιτα ενός αναβάτη, ειδικά για έναν αναβάτη που έτεινε προς το βαρύ άκρο του επιτρεπόμενου βάρους.
Κατά τη διάρκεια της τέταρτης ιπποδρομίας στο Santa Anita Park στις 3 Ιανουαρίου 1946, ο Γουλφ έπεσε από το άλογό του, Please Me, καθώς περνούσε τη στροφή του clubhouse.
Εκείνη την ημέρα αισθανόταν άρρωστος, πιθανότατα από το διαβήτη, αλλά ένας φίλος του χρειαζόταν αναβάτη για ένα άλογο. Ο Γουλφ, πάντα γενναιόδωρος, του έκανε τη χάρη.
Υποφέροντας από διάσειση, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου πέθανε την επόμενη ημέρα. Οι αναβάτες της κούρσας και οι κριτές της πίστας ανέφεραν ότι δεν είχαν δει κανένα περιστατικό κατά τη διάρκεια της κούρσας που να προκάλεσε μια τέτοια πτώση. Οι περισσότεροι παρατηρητές πιστεύουν ότι η διαβητική του κατάσταση μπορεί να είχε ως αποτέλεσμα να υποστεί ζαλάδα ή λιποθυμία.
Ένα χάλκινο άγαλμα τον τιμά στον ιππόδρομο της Καλιφόρνιας και η μνήμη του διατηρείται περαιτέρω με το βραβείο George Woolf Memorial Award, το οποίο απονέμεται κάθε χρόνο στον αναβάτη που συνδυάζει καλύτερα την ιππική ικανότητα με τις προσωπικές ιδιότητες που έκαναν τον «καουμπόη» του Cardston γίγαντα στο επάγγελμά του και έναν εκ των κορυφαίων αναβατών.
Ο μικρός – και στο παρελθόν εξόχως προβληματικός – γιος του Τζο Μπάιντεν εξελίσσεται σε ένα νέο comeback kid, διαταράσσοντας τις εσωκομματικές και μη ισορροπίες
17°
