Ο Κώστας Ονισένκο για την ανταλλαγή κρατουμένων μεταξύ Δύσης - Ρωσίας - Η ανάρτηση του Ελληνοουκρανού δημοσιογράφου
Ο Ελληνοουκρανός δημοσιογράφος, Κώστας Ονισένκο, με μια ανάρτηση του στο Facebook εξηγεί τη χθεσινή ανταλλαγή κρατουμένων μεταξύ Δύσης και Ρωσίας.
Όπως εξηγεί στην ανάρτησή του ο Κώστας Ονισένκο, «η χθεσινή ανταλλαγή είχε ξεκινήσει εξαιτίας του Ναβάλνι αλλά ο Πούτιν έφτυσε τη δύση κατάμουτρα - ΚΑΙ σκότωσε τον Ναβάλνι ΚΑΙ έκανε την ανταλλαγή παίρνοντας πίσω τους "δικούς του". Οι άνθρωποι που πήρε πίσω ο Πούτιν είναι εγκληματίες που έχουν υπονομεύει την ειρήνη και την ασφάλεια στη δύση, είναι άνθρωποι που διαθέτουν όλη τη νοημοσυνη και όλες τις δυνάμεις τους για να γκρεμίσουν το σπίτι μας, τις πατρίδες μας, την οικονομία μας, την ασφάλειά μας, να μας κάνουν φτωχούς και δυστυχισμένους. Είναι άνθρωποι που αγωνίζονται για να στερήσουν το μέλλον από τα παιδιά μας. Από τα δικά σας παιδιά, όσων διαβάζετε αυτό το κείμενο».
Αμέσως μετά ο δημοσιογράφος σημειώνει: «Και για να τους πάρει έδωσε πίσω τους ομήρους που δημιούργησε ο ίδιος. Τίμιους και θαρραλέους αγωνιστές υπέρ της δημοκρατίας. Τους οποίους δεν απέρριψε η δύση αλλά τους απέρριψαν οι συμπολίτες τους, η χώρα τους. Οι συμπολίτες και η χώρα τους τους θεωρούν σκουπίδια και γελάνε σε βάρος τους. Διότι για τη Ρωσία του Πούτιν η τιμιότητα και η δικαιοσύνη θεωρούνται γελοία. Αντίθετα, ως καλά θεωρούνται η βία, η δύναμη και η ικανότητα να εξαπατήσεις τους άλλους. Είναι καλό που σώθηκαν αυτοί οι καλοί άνθρωποι αλλά για όλα υπάρχει ένα κόστος. Βέβαια σε αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται ο δημοσιογράφος της WSJ Έβαν Γκερσκόβιτς που έκανε το επαγγελματικό του καθήκον και η δύση όφειλε να τον απελευθερώσει με κάθε κόστος».
Για να καταλήξει: «Ο σύντροφος Πούτιν έπαιξε και κέρδισε χθες. Εμείς χάσαμε».
Ολόκληρη η ανάρτηση του Κώστα Ονισένκο για την ανταλλαγή κρατουμένων μεταξύ Δύσης και Ρωσίας
Ο Ναβάλνι ήταν καλός άνθρωπος. Παρά το γεγονός ότι μέχρι τελευταίας στιγμής, όταν πια κατάλαβε ότι οι ελπίδες του είναι λίγες, έλεγε ότι «η Κριμαία δεν είναι σάντουιτς» για να επιστραφεί στην Ουκρανία έτσι απλά. Παρά το γεγονός ότι κατήγγειλε τη διαφθορά στη Ρωσία αλλά όχι την ίδια την ουσία του εγκληματικού καθεστώτος Πούτιν. Παρά το γεγονός ότι ο ίδιος προερχόταν από τις ίδιες ιδεολογικές βάσεις της ακραίας αποικιοκρατίας, πάνω στις οποίες βασίζεται και το εγκληματικό καθεστώς πούτιν. Και παρά το γεγονός ότι επέστρεψε «ηρωικά» στη Ρωσία μετά τη δηλητηρίαση του από την FSB (έχοντας σωθεί στη Γερμανία) για να μπει στην φυλακή. Όχι, δεν ήθελε να δολοφονηθεί μέσα στη φυλακή - όπως ήταν απολύτως αναμενόμενο να συμβεί και όπως του έλεγαν ακόμα και πιο στενοί φίλοι. Αλλά επειδή ήθελε να γίνει ο Νέλσον Μαντέλα της Ρωσίας, να μπει στη φυλακή και να βγει μερικά χρόνια αργότερα ως ήρωας και σωτήρας. Γιατί είχε μια κρυφή συμπάθεια και κατανόηση στο καθεστώς που… όχι δεν θα τον σκότωνε, ναι - θα τον ταλαιπωρούσε. Ο Ναβάλνι προφανώς δεν είχε διαβάσει το αρχιπέλαγος Γκουλάγκ είτε το είχε διαβάσει αλλά σκέφτηκε ότι όλα αυτά δεν τον αφορούσαν.
Λένε «για τους νεκρούς μιλάμε καλά ή δεν μιλάμε καθόλου». Βέβαια σας έγραφα για τον Ναβάλνι και για τον αγώνα που κάνει κατά του εγκληματικού καθεστώτος Πούτιν όταν οι περισσότεροι στην Ελλάδα τον έβριζαν και τον χαρακτήριζαν ως φασίστα. Άρα, τώρα που οι υπόλοιποι «συγκινήθηκαν», εγώ μπορώ να διαφοροποιήσω τη θέση μου. Για αυτό εξάλλου με διαβάζετε, για να ακούσετε την «άλλη άποψη».
Και για να τους πάρει έδωσε πίσω τους ομήρους που δημιούργησε ο ίδιος. Τίμιους και θαρραλέους αγωνιστές υπέρ της δημοκρατίας. Τους οποίους δεν απέρριψε η δύση αλλά τους απέρριψαν οι συμπολίτες τους, η χώρα τους. Οι συμπολίτες και η χώρα τους τους θεωρούν σκουπίδια και γελάνε σε βάρος τους. Διότι για τη Ρωσία του Πούτιν η τιμιότητα και η δικαιοσύνη θεωρούνται γελοία. Αντίθετα, ως καλά θεωρούνται η βία, η δύναμη και η ικανότητα να εξαπατήσεις τους άλλους. Είναι καλό που σώθηκαν αυτοί οι καλοί άνθρωποι αλλά για όλα υπάρχει ένα κόστος. Βέβαια σε αυτό δεν συμπεριλαμβάνεται ο δημοσιογράφος της WSJ Έβαν Γκερσκόβιτς που έκανε το επαγγελματικό του καθήκον και η δύση όφειλε να τον απελευθερώσει με κάθε κόστος.
Έβλεπα χθες στην τηλεόραση θλιμμένο τον δημοσιογράφο - ερευνητή Χρήστο Γκρόζεφ να περιμένει το αεροπλάνο με τους ομήρους στην Κολωνία. Ο ίδιος δικαιολόγησε τη θλίψη του λέγοντας ότι στο αεροπλάνο θα έπρεπε να βρίσκεται και ο Ναβάλνι. Αλλά εγώ είδα και άλλα πράγματα μέσα στην θλίψη του. Ο Γκρόζεφ καλύτερα από τους άλλους ξέρει το ποιοι είναι αυτοί που πήρε πίσω ο Πούτιν. Ξέρει πόσο κόπο και πόσους πόρους δαπάνησαν οι δυτικές αρχές για να συλλάβουν αυτούς τους εγκληματίες - δολοφόνους - πράκτορες που είχε στείλει στη δύση το καθεστώς Πούτιν. Ξέρει πόσο κίνδυνο φέρουν αυτοί για όλους μας. Και ξέρει το μήνυμα που έστειλε χθες ο Ρώσος δικτάτορας σε όλους τους δικούς του που παραμένουν στη δύση, περιμένοντας την εντολή να μας επιτεθούν.
«Η Ευρώπη και η δύση δεν μπορούν να σας κάνουν τίποτα. Εγώ θα σας βγάλω από κει πέρα, θα συλλάβω μερικούς αφελείς με ψευδείς κατηγορίες, θα σκοτώσω κάνα δύο απ’ αυτούς για να τρομάξουν οι υπόλοιποι και θα σας ανταλλάξω» είπε χθες ο Πούτιν, όχι με λόγια αλλά στην ουσία. Η πανηγυρική υποδοχή των εχθρών μας στη Μόσχα και -στον αντίποδα- η καταθλιπτική υποδοχή των αγωνιστών της δημοκρατίας στη Γερμανία έδειξαν ότι ήταν μια παρτίδα στημένη και ραμμένη από τον Πούτιν.
Ο σύντροφος Πούτιν έπαιξε και κέρδισε χθες. Εμείς χάσαμε.
Μια παρτίδα που κέρδισε ο σύντροφος Πούτιν
Ο Ναβάλνι ήταν καλός άνθρωπος. Παρά το γεγονός ότι μέχρι τελευταίας στιγμής,...
9°
