«Ακου, Λορέντζο, κάνε μου μια χάρη. Θέλω να απαλλαγώ από αυτό το Ρέιντζ Ρόβερ που μου πούλησες. Στείλε κάποιον με προσωρινές πινακίδες και παρ’ το από τα χέρια μου. Δεν θέλω να οδηγήσω σε περίπτωση που με σταματήσουν για έλεγχο.»
Αυτή είναι μια γεύση από τις πολλές πρόσφατες τηλεφωνικές συνομιλίες που έχει ο έμπορος Τζάγουαρ και Λάντ Ρόβερ, Λορέντζο Σκιάτι από την Εμίλια, με ευκατάστατους πελάτες. «Δεν ήθελε να οδηγήσει τα δέκα χιλιόμετρα από το σπίτι του» λέει ο κ. Σκιάτι. «Φοβόταν μην πέσει σε μπλόκο της οικονομικής αστυνομίας».Το Ρέιντζ Ρόβερ είναι ήδη έξω από τη χώρα, κάπου στη Μολδαβία, την Πολωνία ή την Ουκρανία. Ποιος ξέρει. Είχε φορτωθεί σε ρυμουλκούμενο από έναν από τους πολυάριθμους μη-Ιταλούς εμπόρους, πολλοί από αυτούς ερασιτέχνες, που δουλεύουν με μετρητά μεταφέροντας πολυτελή οχήματα σε μεγάλες αποστάσεις.
Ο Τζιάνι Ολιόσι, διευθυντής επικοινωνίας της BMW Ιταλίας, λέει: «Όποιος, όπως εγώ, οδηγεί στον αυτοκινητόδρομο Μιλάνο-Βενετία βλέπει κάθε μέρα δεκάδες φορτηγά με ένα μικρό ρυμουλκούμενο στο πίσω μέρος. Φέρνουν στην Ιταλία οικιακές βοηθούς από την ανατολική Ευρώπη και επιστρέφουν με μεταχειρισμένα αυτοκίνητα. Όλα πολυτελή φυσικά. Ξεφορτώνουν τις γυναίκες και φορτώνουν τα αυτοκίνητα κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου».
Το φαινόμενο είναι νέο. Οι εξαγωγές μεταχειρισμένων SUV, σπορ και πολυτελών αυτοκινήτων έχουν εκτοξευτεί κατά τους τελευταίους τρεις μήνες. Ο Σίριο Ταρντέλλα διευθυντής του κέντρου μελέτης της UNRAE, (Ένωση των Ξένων Κατασκευαστών Αυτοκινήτων) λέει: «Παρακολουθούμε την κατάσταση. Δεν έχουμε σαφή στοιχεία - είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις με αριθμούς - αλλά οι πρώτες εκτιμήσεις μας δείχνουν αρκετές χιλιάδες αυτοκίνητα να εξέρχονται από την Ιταλία κάθε μήνα και μια αγορά πολλών εκατομμυρίων ευρώ».
Ο Λόρις Κασαντέι, γενικός διευθυντής της Πόρσε Ιταλίας, προσθέτει: «Δυστυχώς, έχουμε ακριβείς αριθμούς. Τους εξής: Το 2011, εξήντα μεταχειρισμένες Πόρσε έφευγαν από την Ιταλία κάθε εβδομάδα. Αυτός ο αριθμός έχει ανέλθει σε 120 από την καθιέρωση του «σούπερ φόρου» το Δεκέμβριο. Στη συνέχεια ήρθε η καταστολή της οικονομικής αστυνομίας και τον Ιανουάριο καταγράψαμε 200 οχήματα που πηγαίνουν στο εξωτερικό κάθε εβδομάδα. Σε κάθε περίπτωση, δεν θα υπήρχαν αγοραστές για τα αυτοκίνητα αυτά τώρα στην Ιταλία. Ο «σούπερ φόρος», που σε ορισμένες περιπτώσεις υπερβαίνει την αξία του αυτοκινήτου και ο κίνδυνος να τους σταματήσει η οικονομική αστυνομία, αναγκάζουν πλούσιους πελάτες με φορολογικά θέματα να στραφούν σε λιγότερο φανταχτερά οχήματα με πιο ανεκτά λειτουργικά κόστη. Το αποτέλεσμα είναι ότι ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο αξίας €40.000 καταλήγει σε ξένα χέρια για μόλις €25.000 ή €30.000».
«Έτσι έχουν τα πράγματα. Και φυσικά το εκμεταλλευόμαστε. Είναι μια μαγική στιγμή και έγινε γρήγορα γνωστό». Ο Πασκουάλε Μαϊνόνε ζει στο Μόναχο. Αγοράζει μεταχειρισμένα αυτοκίνητα από την Ιταλία εδώ και τριάντα δύο χρόνια. Πουλάει τα καλύτερα στη Γερμανία ή την Αυστρία και εκείνα με τα περισσότερα χιλιόμετρα στην ανατολική Ευρώπη, ή ακόμα και στη νότια Αμερική («Όπου μπορώ να πάρω 50.000 δολάρια για μια Μερσεντές που αγόρασα στην Ιταλία για € 20.000»). Πρόσφατα, οι δουλειές είναι ξέφρενες. Κάθε μέρα είναι μια μάχη με τους ανταγωνιστές από τη Μολδαβία, την Πολωνία, την Ουκρανία και τη Δημοκρατία της Τσεχίας (αυτούς που εξάγουν οικιακές βοηθούς και εισάγουν αυτοκίνητα). «Έχουμε το πλεονέκτημα να ερχόμαστε στην Ιταλία και να υπαγορεύουμε την τιμή. Διαφορετικά αυτά τα όμορφα αυτοκίνητα θα μείνουν απούλητα, και θα χάνουν την αξία τους κάθε μέρα που περνάει. Ξέρω τι γίνεται, γιατί επίσης δουλεύω μέσω του ίντερνετ και αγοράζω από ιδιώτες. Πολλοί από τους πωλητές φοβούνται τους ελέγχους. Το παραδέχονται όταν ερχόμαστε σε επαφή για να διαπραγματευτούμε μια συμφωνία. Έτσι, αν ζητήσουν ογδόντα χιλιάδες, εγώ προσφέρω εξήντα. Στο τέλος παίρνω πάντα αυτό που θέλω. Αλλά τώρα υπάρχει ένα πρόβλημα με την Ιταλία. Πάντα πλήρωνα μετρητά. Έκλεινα τη συμφωνία στο τηλέφωνο και έστελνα κάποιον με τα χρήματα. Τώρα ο νόμος που λέει ότι δεν μπορείς να πληρώσεις περισσότερα από €999 σε μετρητά έχει περιπλέξει τα πράγματα. Ο τρόπος για να το παρακάμψουμε είναι ένα τραπεζικό έμβασμα, αλλά ορισμένοι έμποροι πληρώνουν ολόκληρο το ποσό. Ο πωλητής τα βάζει στη συνέχεια στην τράπεζα λίγα - λίγα κατά τις επόμενες ημέρες. Τα πιο δημοφιλή αυτοκίνητα είναι τα SUV ειδικά οι BMW X5, οι Πόρσε Καγιέν, και οι Μερσεντές ML. Και οι Φεράρι επίσης. Έχω μεταπωλήσει πολλές πρόσφατα».
Ο Φιλλίπο Παβάν Μπερνάκι, πρόεδρος της Ένωσης Εμπόρων Αυτοκινήτων σημειώνει: «Δεν είναι περίεργο. Δυστυχώς, η ιδιοκτησία ενός αυτοκινήτου πολυτελείας αντιμετωπίζεται σχεδόν ως έγκλημα αυτές τις μέρες. Οργανωμένοι έμποροι και ελεύθεροι επαγγελματίες κάνουν κουμάντο. Κάτι αρκετά εύκολο, δεδομένης της κακής πιστωτικής κατάστασης των Ιταλικών αντιπροσωπειών. Μη με παρεξηγείτε. Οι περισσότερες από αυτές τις δοσοληψίες είναι νόμιμες, παρόλο που σε περιοχές στις οποίες ανέκαθεν οι κανόνες ακολουθούντο λιγότερο αυστηρά, οι μεγάλες πληρωμές με μετρητά δεν είναι πρόβλημα, ό,τι κι αν λέει ο νόμος. Παρ' όλα αυτά, αφού ένα αυτοκίνητο πωληθεί και εγκαταλείψει τη χώρα, συχνά έχει λιγότερα χιλιόμετρα στο κοντέρ από ό,τι είχε όταν αγοράστηκε. Είναι μάστορες σ’ αυτά στην ανατολική Ευρώπη».
Είναι επίσης καλοί στο να διακινούν τα αυτοκίνητα. Με οχήματα μεταφοράς αυτοκινήτων και ρυμουλκούμενα, αλλά πολλές φορές και με ερασιτέχνες οδηγούς στο τιμόνι. Συνήθως, υπάρχουν δύο από αυτούς, στριμώχνονται με τις οικιακές βοηθούς για το ταξίδι προς την Ιταλία και ονειρεύονται την οδήγηση μιας Πόρσε ή Τζάγκουαρ πίσω στη χώρα τους.
Και σε αυτή, την άλλη Ευρώπη, όπου ο έφορος δεν είναι ακόμα πρόβλημα, κάποιος περιμένει να πληρώσει. Με μετρητά.
Υπάρχει η εντύπωση πως η Δημοκρατία στην Ευρώπη είναι κάποιος κανόνας. Ψεύδος. Η Δημοκρατία ήταν και είναι παρένθεση σε μία Ευρώπη με παθολογική ροπή στον αυταρχισμό.
17°
