Ελλαδάρα και... πάσης Ελλάδος, άμα λάχει ναούμε!

Να τα πάρουμε από την αρχή τα πράγματα και να τα δούμε ως το τέλος... Η Εθνική μας ξεκίνησε με 8 αμυντικούς και εμφανίστηκε με τρύπια άμυνα. Πελάγωσε στην πρώτη κατεβασιά των απέναντι. Όχι απλά δεν μπορούσε να κρατήσει δευτερόλεπτο την μπάλα αλλά οι περισσότεροι από τους παίκτες δεν ήξεραν πού πατούσαν και πού βρίσκονταν. Ο πανικός κυριαρχούσε στις περισσότερες κινήσεις τους. 

Εφτασαν στο σημείο να κάνουν τείχος με... ένα άτομο, στο φάουλ από το οποίο φάγαμε το δεύτερο γκολ, με τον τερματοφύλακα να κοιτάζει τη μπάλα λες και περνούσε από μπροστά του ο κομήτης του Χάλεϊ. Κανείς δεν καταλάβαινε ούτε τι έπαιζε ούτε τι του γινόταν. Ο προπονητής το μόνο που ήξερε να φωνάζει ήταν... «γερά, γερά, πάμε γερά». Μάλλον αυτό το σύστημα καταλάβαινε εκείνην την ώρα της απόλυτηςπαραίτησης. 

Ωσπου στο ημίχρονο που ηρέμησαν κάπως τα πράγματα, αποφασίστηκε να αρχίσει να ξεφορτώνει αμυντικούς η ομάδα με την ελπίδα να μπορέσει να περάσει τη σέντρα με αξιώσεις: τι δύο, τι τέσσερα. Και τότε έγινε ένα πέναλτι από εκείνα που αν το δεις, σίγουρα θα πιστέψεις ότι το έστειλε η Παναγιά. Αμέσως μετά η θεία φώτιση έσπρωξε και τον Πιάνιτς να κάνει μια κουτουράδα που του κόστισε κόκκινη κάρτα. Ηταν το δίλεπτο όπου η Ανώτερη Δύναμη ασχολήθηκε με το παιχνίδι αλλάζοντας τα πάντα. Ο θρησκόληπτος προπονητής έχει κάθε λόγο να πιστεύει πως όλα έγιναν με τη βοήθεια του Θεού.

Από όσα μας έλεγε στην συνέχεια ο ρεπόρτερ πάγκου, θα πρέπει να γινόταν εκεί ο μεγάλος χαμός. Ο Μπασινάς έδινε οδηγίες στους αμυντικούς κι ο Γιαννακόπουλος στους επιθετικούς! Μάλιστα, ο Στέλιος συμβούλευε συνεχώς... «μην κάνετε σέντρες». Τότε ακριβώς έγινε η σέντρα και η κεφαλιά του Κολοβού που έφερε το 2-2! Ετσι οι Ελληνάρες που λίγο νωρίτερα έκραζαν, έριχναν αναθέματα, έβγαζαν ο καθένας τη δική του «ιδανική ενδεκάδα», τα έβλεπαν όλα μαύρα και ζητούσαν την παραίτηση του Αγγελου, άρχισαν να πανηγυρίζουν και να ονειρεύονται πρόκριση στα τελικά το Euro. Κλασικά ελληνικά πράγματα, με αντιδράσεις που δεν τις βλέπουμε μόνο στο ποδόσφαιρο αλλά και στην καθημερινότητά μας. Κυρίως σε αυτή...