- CITY GUIDE
- PODCAST
-
10°
H τραγική «Υπατία» του Δημήτρη Βαρβαρήγου
Μια συνέντευξη με αφορμή τη δέκατη έκδοση του πετυχημένου βιβλίου
Η «Υπατία» του Δημήτρη Βαρβαρήγου για την αδικοχαμένη Αλεξανδρινή φιλόσοφο στο λυκόφως του αρχαίου κόσμου, έφτασε τη 10η έκδοσή του.
Το μυθιστόρημα «Υπατία» του Δημήτρη Βαρβαρήγου (έκδοση «Ν. Σ. Ματσιούλας»), με επίκεντρο την αδικοχαμένη Αλεξανδρινή φιλόσοφο στο λυκόφως του αρχαίου κόσμου, έφτασε αισίως τη δέκατη έκδοσή του, κάτι όχι και τόσο συνηθισμένο. Με αυτή την αφορμή, συνάντησα τον συγγραφέα και είχαμε την παρακάτω ενδιαφέρουσα συζήτηση.
Δημήτρη, πώς και καταπιάστηκες με την Υπατία;
Στην Ιστορία συναντάμε αναφορές σε ανθρώπους που η δράση, η ενεργητικότητα και φυσικά ο θάνατός τους έγιναν θρύλοι και σύμβολα. Είναι η μοίρα των πρωτοπόρων, των μεγάλων φυσιογνωμιών να μην τους αντιλαμβάνονται οι άνθρωποι τη στιγμή που ζουν, γιατί οι άλλοι δεν έχουν φτάσει στο βαθμό της δικής τους εξέλιξης. Αισθάνομαι πως οφείλω την εξέλιξη και ελευθερία μου σε κάποιες σημαντικές προσωπικότητες και θεωρώ χρέος μου να ασχοληθώ και να προβάλλω το έργο τους.
Μια τέτοια περίπτωση είναι η Υπατία, φιλόσοφος, μαθηματικός και αστρονόμος στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, κατά τα τέλη του 4ου και τις αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ. Ήταν μια γυναίκα που δίδασκε παντού το ελληνικό πνεύμα, συγκρούστηκε με τον χριστιανικό κλήρο, κατηγορήθηκε ως μάγισσα και θανατώθηκε.
Το μυθιστόρημά μου φωτίζει εκείνη την ιστορική εποχή και μάλιστα δίνει μια άλλη κοινωνική διάσταση των γεγονότων, με επίκεντρο αυτή την αξιόλογη γυναίκα, που πλήρωσε με τη ζωή της τις αρετές του φύλου της, καθώς βρέθηκε στο μεταίχμιο της Ιστορίας, από το λυκόφως του νεοπλατωνισμού στους πρώτους σκοτεινούς αιώνες του νεοχριστιανισμού. Μετά το θάνατο της Υπατίας ακολούθησε η φυγή πολλών λογίων και η αρχή του τέλους της Αλεξάνδρειας ως σημαντικού κέντρου μάθησης. Άρχιζε και στην Ανατολή ο Μεσαίωνας.
Απ' ό,τι ξέρω, είμαι ο πρώτος Νεοέλληνας συγγραφέας που αναφέρθηκε με τρόπο μυθιστορηματικό στην τραγική αυτή προσωπικότητα.
Πώς δούλεψες;
Ένα ολόκληρο χρόνο πήγαινα στην Εθνική Βιβλιοθήκη κι έψαχνα το θέμα . Με πικρία αναφέρω πως οι αναφορές στην Υπατία είναι λιγοστές· σαν κάποιες ενοχές θέλουν να αποκρύψουν αυτή τη τόσο σημαντική πρωτοπόρο γυναίκα και τον άδικο και σκληρό θάνατο της. Οι ουσιαστικές πηγές ήταν ο ιστορικός του 5ου αιώνα Σωκράτης ο σχολαστικός, το λεξικό Σούδα ή Σουίδα και οι συνοπτικές αναφορές σε εγκυκλοπαίδειες. Στη συνέχεια, πέντε χρόνια κράτησε το γράψιμο, ένα χρόνο οι διορθώσεις κι ένα χρόνο η αναμονή μέχρι να εκδοθεί.
Έτσι νομίζω κι εγώ. Κάθε μέρα μου έρχονταν στο μυαλό μια λαϊκή παροιμία: «Δώσε στο παιδί μια πίστη για να γίνει άπιστο». Οι θρησκείες είναι σε ανθρώπινα χέρια και ανάλογα με τις πεποιθήσεις και τα «πιστεύω» τους ασκούν εξουσία. Ο δογματισμός σε κάθε του έκφραση είναι αρνητικός, ανεξάρτητα αν λέγεται χριστιανισμός ή μουσουλμανισμός ή ότι άλλο. Σέβομαι την πίστη του καθενός, απλά λυπάμαι όσους πιστεύουν ότι στο όνομα του θεού τους μπορούν να σκοτώνουν τον συνάνθρωπό τους. Ζούμε σε μια κοινωνία αρκετά θρησκόληπτη και συντηρητική. Τα τελευταία χρόνια δείχνει να αλλάζει κάπως η δογματική νοοτροπία γύρω από πολλά ζητήματα, όπως και της θρησκείας, εξαιτίας τού ότι η μόρφωση κερδίζει ολοένα και περισσότερο χώρο από την άγνοια.
Στα έργα σου δείχνεις ιδιαίτερη κλίση στην Ιστορία. Ισχύει για σένα ότι τη γράφουν οι νικητές;
Ασχολούμαι και με το ιστορικό μυθιστόρημα για δύο λόγους: α) Για τις σημαντικές προσωπικότητες που έγραψαν την Ιστορία και β) γιατί δεν πρέπει να απλώνεται το δίχτυ της λήθης στην Ιστορία μας. Την Ιστορία τη γράφουν πράγματι οι νικητές. Αυτοί μιλούν συνέχεια και γι' αυτούς πολλοί μιλούν, για τους ηττημένους ωστόσο κανείς- κι ας γράφεται η Ιστορία από το αίμα τους. Εγώ προσπαθώ να καταθέσω ένα μικρό στοιχείο ζωτικότητας στην Ιστορία, με βάση τη δική μου πνευματική κι αισθητική εκφορά.
Ποια τα μελλοντικά συγγραφικά σου σχέδια;
Αν πιστέψω τα λόγια του Μπουκόφσκι: «Οι συγγραφείς είναι απελπισμένοι άνθρωποι. Και όταν σταματήσουν να είναι απελπισμένοι, παύουν να είναι και συγγραφείς». Έτσι κι εγώ θέλω να είναι απελπισμένος, προκειμένου να μπορώ να γράφω.
Ο Δημήτρης Βαρβαρήγος είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος παραγωγός σε ραδιοφωνική εκπομπή βιβλίου που απευθύνεται κύρια Αυστραλία, μέσα από το διαδικτυακό σταθμό Sympan World Radio.
ΠΡΟΣΦΑΤΑ
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τι συμβαίνει όταν μια σαρανταπεντάρα επιτυχημένη συγγραφέας αποφασίζει να κάνει μια ανατροπή στη ζωή της και να αναζητήσει μια νέα μορφή ελευθερίας;
Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στον κόσμο των πάγων, των ανθρώπων της Γροιλανδίας και ενός τοπίου που αλλάζει για πάντα
Ο συγγραφέας και ιστορικός μιλάει για τον Φρίντριχ Νίτσε, τον Ζαρατούστρα και την κληρονομιά του ονόματός του
Η δικαιοσύνη δεν είναι υπόθεση συναισθήματος, είναι αρχιτεκτονική.
Όψεις της πόλης, αναμνήσεις, πράγματα που συνέβησαν παλιά, και πράγματα που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας
Μια πολιτισμική-ιστορική «εγκυκλοπαίδεια» φοβιών και εμμονών
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Κέδρος
Ένα βιβλίο που δεν γράφτηκε για παιδιά αλλά κατέκτησε τα παιδιά σε ολόκληρο τον κόσμο
Παύει ένα έργο να «ανήκει» στον συγγραφέα μόλις τελειώσει η συγγραφή του;
Τα βιβλία τους «Απεταξάμην» και «Παλμαρέ» αντίστοιχα κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Βακχικόν
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Μίνωας
Οι λέσχες ανάγνωσης γίνονται η πιο όμορφη αφορμή για νέες γνωριμίες, συζητήσεις και έμπνευση στην πόλη
Διαβάσαμε το βιβλίο «Flesh» του Ντέιβιντ Σολόι που κέρδισε το βραβείο Booker 2025
Το Βιβλίο της Εβδομάδας, από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος
Ποικίλες αναγνωστικές προτάσεις για τις αρχές του 2026
Δύο βιβλία που ξεχώρισα το 2025: «Μαύρο Χαϊκού» της Γιάννας Μπούκοβα (εκδόσεις Ίκαρος) και «Δεν θ’ αργήσω» της Βασιλικής Πέτσα (εκδόσεις Πόλις)
Όψεις της πόλης, αναμνήσεις, πράγματα που συνέβησαν παλιά, και πράγματα που συμβαίνουν σήμερα γύρω μας
Ένα ποίημα του Σάββα Σαββόπουλου για τις ιδιαιτερότητες της περιόδου των εορτών
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.