Η Σόφη Μανωλά Παπαϊωάννου από την Νάξο ανακάλυψε τυχαία την κλίση της στην γλυπτική και δημιουργεί έργα υψηλής αισθητικής μέσα από ατομικές και ομαδικές εκθέσεις.
Κάποια δώρα και χαρίσματα σου έρχονται όταν δεν τα περιμένεις. Έτσι ξαφνικά, ένα καλοκαίρι του 2000, η Σόφη Μανωλά Παπαϊωάννου ανακάλυψε τυχαία την κλίση της στην γλυπτική και έκτοτε περνάει τουλάχιστον 12 ώρες στο εργαστήριο της δουλεύοντας ακατάπαυστα σε νέα έργα.
Η ίδια γεννήθηκε στο Σκαδό της Nάξου και μεγάλωσε στην Αθήνα και δουλεύει έργα κυρίως από πηλό, τα οποία όμως συνδυάζει πολλές φορές και με άλλα υλικά όπως ξύλο, πέτρα και μέταλλο.
Στα χέρια της ο πηλός ξεφεύγει από τις κεραμικές φόρμες που έχουμε συνηθίσει και μεταμορφώνεται σε πρόσωπα, τοπία, στιγμές και πολλές φορές σε αφαιρετικές ή και σουρεαλιστικές καλλιτεχνικές φόρμες. Ο καλλιτεχνικός της στόχος είναι να δημιουργήσει αντικείμενα που ρίχνουν λίγο περισσότερο φως στην ανθρώπινη ψυχή.
Η γλυπτική με πηλό είναι από τις πιο επίπονες επιλογές στην τέχνη, καθώς ο καλλιτέχνης μπορεί να επενδύσει πολλές εβδομάδες πάνω στο έργο του και κατά την διάρκεια του ψησίματος αυτό να εκραγεί, να σπάσει ή να ραγίσει. Αυτό συμβαίνει πολύ συχνά αν όχι τις περισσότερες φορές, και για αυτό το λόγο τα γλυπτά από πηλό σπανίζουν. Παρόλα αυτά στην Ασία παρατηρείται μια στροφή προς αυτή την μορφή της τέχνης, με μεγάλες biennales να λαμβάνουν χώρα σε Ιαπωνία, Κορέα και Χονγκ Κονγκ.
Η Σόφη Μανωλά Παπαϊωάννου έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από 14 εκθέσεις ατομικές και ομαδικές, ενώ η δουλειά της έχει δημοσιευθεί σε περιοδικά τέχνης. Η ίδια διατηρεί το δικό της blog στην πρωτοποριακή πλατφόρμα Steemit, η οποία βασίζεται στην τεχνολογία του blockchain και επιτρέπει σε καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο να μοιράζονται και να καταχωρούν το πνευματικό προϊόν τους.
Πρόσφατα συμμετείχε τόσο ως καλλιτέχνης όσο και ως διοργανώτρια και χορηγός στο ξεχωριστό καλλιτεχνικό και φιλοζωικό φεστιβάλ Wild Donkey Festival στο Σκαδό, Νάξου, ένα φεστιβάλ που διοργανώθηκε για πρώτη φορά φέτος το καλοκαίρι, με τον κόσμο του νησιού και τους επισκέπτες να το υποδέχονται με θέρμη.
Το «Σκοτεινό γυαλί» του Αλέξανδρου Καπετάνου, σε επιμέλεια Χριστόφορου Μαρίνου, μεταφέρει στη ζωγραφική τους πολυελαίους του θεατρικού έργου, ανάμεσα στη μνήμη, το σκοτάδι και ένα φως που μόλις διακρίνεται
Η «FROM CHANIA TO PAROS 1995-2026» συγκεντρώνει στην Πάρο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με μια εικαστική διαδρομή τριών δεκαετιών, από την γκαλερί «Τζάμια-Κρύσταλλα» μέχρι το t.k. place Art Gallery
Αντικείμενα και τεκμήρια της Ελλάδας των 80s, πολιτικές γελοιογραφίες της Μεταπολίτευσης, αρχιτεκτονικές μινιατούρες της προσεισμικής Κεφαλονιάς, φιγούρες του Καραγκιόζη και υλικό για τη σχέση μουσικής και κινηματογράφου
Ο ζωγράφος παρουσιάζει παράλληλα τις εκθέσεις «Κλεμμένος Πειρατής» και «Beauty and Blue» στην Kapopoulos Fine Arts και στο «Πάτμιον» Πνευματικό Κέντρο.
Η πρώτη Cycladic Biennale ανοίγει τον διάλογο ανάμεσα στη σύγχρονη τέχνη, τη μνήμη και τον νησιωτικό χώρο, μετατρέποντας το νησί σε έναν ανοιχτό εκθεσιακό χάρτη
Ο ιστορικός τέχνης και επιμελητής δεν αφηγείται ιστορίες άλλων, αλλά επιμελείται το ίδιο του το βλέμμα: τις εμμονές, τις επιστροφές και τις αγάπες που το διαμόρφωσαν.
46 καλλιτέχνες από 10 διαφορετικές χώρες της υφηλίου, θα φωτίσουν τα ζητήματα του σύγχρονου κόσμου, μετατρέποντάς τα σε μια εμπειρία συλλογικού στοχασμού, ενσυναίσθησης και θεραπείας
Έξι νέοι καλλιτέχνες καλούνται να δημιουργήσουν έργα για την καλοκαιρινή ραστώνη στην έκθεση «Midsummer Party: Reflections on Space and Time — Don’t Ask Me Why»
H Μαργαρίτα Αθανασίου, η Βαλίνια Σβορώνου, η Σοφία Κουλουκούρη, ο Κοσμάς Νικολάου, η Βέρα Χοτζόγλου και ο Κωνσταντίνος Δουμπενίδης μιλούν στην ATHENS VOICE
17°
