Καλησπέρα μοσχοβίτικη. Είναι ο χαρακτηριστικός χαιρετισμός του, όταν πρωτομιλάς μαζί του. Ο Αντώνης Μπουλταδάκης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1965 και είναι αυτοδίδακτος φωτογράφος. Αισθάνεται πάντα σαν ερασιτέχνης τον οποίο μπορούμε να γνωρίσουμε καλύτερα μέσα απο τις φωτογραφίες του. Από το 2007 είναι μόνιμος κάτοικος Μόσχας, στην οποία και φωτογραφίζει καθημερινά. Μέσα απο τις εικόνες του παρουσιάζεται ένα ασπρόμαυρο βιωματικό ντοκουμέντο, με φόντο το ρωσικό τοπίο.
Ο Αντώνης είναι άμεσος και σταράτος. Θα κάνει ειλικρινή σχόλια για εικόνες και φωτογράφους χωρίς να λειαίνει καμία γωνία, με αγάπη και πάθος για την φωτογραφία. Τον ρωτήσαμε πώς βλέπει τη σύγχρονη εποχή της φωτογραφίας. Η απάντησή του ήταν απολαυστική:
«Προτζεκτμάνια το βλέπω και άντε τώρα να πεις στους νέους φωτογράφους (και όχι μόνο) ότι φωτογραφία είναι θέμα-φόρμα-περιεχόμενο. Άντε να τους πεις ότι πρέπει να μάθουν να αναγνωρίζουν το θέμα τους, να καλλιεργούν τη φόρμα τους και μέσω αυτών των δύο να βγαίνει το περιεχόμενο, το οποίο βγαίνεί μόνο με το αυθόρμητο. Άντε να τους πεις ότι για να κάνουν εικόνες θα πρέπει να λιώσουν παπούτσια. Ότι πρέπει να είναι σε μια συνεχή αναζήτηση, να ανακαλύπτουν. Ότι γενικά η φωτογραφία είναι εύρημα και όχι κατασκευαστική εταιρία. Έχουν εθιστεί στα πρότζεκτ. Τους μαθαίνουν ότι δεν υπάρχει λόγος να φωτογραφίζεις εάν δεν έχεις κάτι στο μυαλό σου. Κατεβάζοντας μια ιδέα ξέρουν πού να πάνε και τι να φωτογραφίσουν. Ξέρουν τι τους περιμένει, σκηνοθετούν, στήνουν και δεν καταλαβαίνουν ότι δεν φωτογραφίζουν αλλά φτιάχνουν. Παίρνουν μέρος σε ομαδικές εκθέσεις και σε διαγωνισμούς κοτσάροντας και μια περιγραφή για να καταλαβαίνουν οι θεατές τι βλέπουν. Ε, ναι, όλοι οι διαγωνισμοί και τα φεστιβάλ ζητάνε θεματικά πορτφόλιο και όλοι τρέχουν να φτιάξουν ιστορίες για αγρίους και με βάση αυτά φτιάχνουν τα πορτφόλιο τους, παίρνουν βραβεία, τους έχουνε Θεούς. Παλάτια στην άμμο δηλαδή και τα μυαλά στα πρότζεκτ»
Η φωτογράφος μιλάει στην ATHENS VOICE για όσα αποκαλύπτει μια φωτογραφία όχι μόνο για τον κόσμο αλλά και για τον άνθρωπο που βρίσκεται πίσω από την κάμερα
Μια συζήτηση τη ζωή και τη δουλειά του στη Λήμνο, τη σειρά του για το Ελληνικό που εντάχθηκε στη συλλογή του Smithsonian, αλλά και τη συνεχή του έρευνα γύρω από την οικονομία της προσοχής
Ο Κωνσταντίνος Ρήγος ανοίγει το προσωπικό του αρχείο και μοιράζεται σπάνιες και αδημοσίευτες φωτογραφίες από τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Γιώργο Μαζωνάκη
Ο Ανδρέας Καμπάς εξηγεί γιατί η Gen Z επιστρέφει στο φιλμ, πώς οι 36 πόζες γίνονται πράξη κοινωνικοποίησης και γιατί τα πραγματικά μυστικά δεν σβήνουν με ένα swipe.
Το πορτρέτο του Θεοδόση Τάσιου βρήκε τον δρόμο του σε μια διοργάνωση παγκόσμιας εμβέλειας, κερδίζοντας το ασημένιο βραβείο στην κατηγορία Portraiture/Personality του PX3 2026
Με εργαλεία του τις σκιές, τα χριστιανικά μοτίβα αλλά και εσκεμμένα θολές φιγούρες, ο Έλληνας καλλιτέχνης περνά τα δικά του μηνύματα για την πίστη, τη μνήμη αλλά και το άγνωστο
Στη νέα του έκθεση «?Trees Dance!», στη Nitra Gallery, ο φωτογράφος βρίσκει ζωή εκεί όπου το βλέμμα μας πατάει γκάζι. Μια προσωπική συνάντηση με τη φύση, που αρχίζει από τη μυρωδιά του καμένου.
Πενήντα χρόνια μετά την έκδοση του φωτογραφικού λευκώματος του Γιάννη Δήμου, οι εικόνες ενός κόσμου που σταθερά απομακρύνεται αποκτούν νέα σημασία. Τι μπορούν να πουν σήμερα στις γενιές που δεν τον γνώρισαν ποτέ;
8°
