«Σοσιαλιστική» επιχειρηματολογία: Χρέος μεν, Εθνικόν δε!

Κατά την πρόσφατη συζήτηση περί ιδιωτικοποιήσεων στη Βουλή, ο υπουργός κύριος Σπίρτζης εξήγησε για ποιο λόγο οι μεγάλες επιχειρήσεις θα παραμείνουν –κατά την άποψή του, ευτυχώς!– κρατικές: είναι τόσο ζημιογόνες, είπε, ώστε ούτε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός δεν θα τις αγόραζε! Προφανώς ήθελε να καθησυχάσει τους ανησυχούντες ομοϊδεάτες του βουλευτές πως η υπαγωγή των υπερχρεωμένων δημοσίων επιχειρήσεων στο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων δεν πρόκειται δα να οδηγήσει και σε πώλησή τους.

Κατάλαβε άραγε τι εκστόμισε ο ανεκδιήγητος υπουργός, ο ίδιος αυτός που είχε κλάψει –άραγε από λαϊκή ευαισθησία, όπως το εμφάνισαν, ή μήπως από τη λύσσα του ηττημένου;– για την ιδιωτικοποίηση των περιφερειακών αεροδρομίων; Σε απλή μεταγλώττιση: «Ευτυχώς που είναι ζημιογόνες και ως εκ τούτου θα παραμείνουν στα χέρια μας». Που σημαίνει πως οι Έλληνες θα πρέπει να αισθάνονται υπερήφανοι: τα χρέη είναι δικά τους, η εθνική τους κυβέρνηση δεν θα αφήσει κανένα ξένο αρπακτικό να τους τα πάρει! (όπως τον καιρό των προσκυνημένων πήραν τον «εθνικό μας αερομεταφορέα» της Ολυμπιακής και τον ΟΤΕ, με τα γνωστά καταστροφικά για τη χώρα αποτελέσματα!) Αυτό, κύριοι, είναι το αναπτυξιακό πρόγραμμα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αυτό σημαίνει πραγματικός Σοσιαλισμός, αυτή είναι η δική μας υπερήφανη απάντηση στην «επέλαση του Νεοφιλελευθερισμού και της Παγκοσμιοποίησης»: «Χρέος μεν, Εθνικόν δε»!

Ένα ακόμη σύμπτωμα της σταδιακής «μαδουροποίησης» της Ελλάδας!