Visual Browsing
Athens 102.5 Voice
ΤΕΥΧΟΣ 667

Το Λασίθι του Πάνου Φραγκιαδάκη (Χατζηφραγκέτα)

Όλη μέρα με ένα μαγιό και ξυπόλυτοι...

Δεν έχω πάει και σε πολλά νησιά, είναι η αλήθεια, αλλά σε όσα έχω πάει σίγουρα έχω να θυμάμαι πολλά! Θα επιλέξω την Κρήτη όμως, νότια Κρήτη, νομό Λασιθίου και πιο συγκεκριμένα τον Κουτσουρά, που τυχαίνει να είναι και το χωριό μου. Μεγαλωμένος εκεί τα καλοκαίρια, στο τότε σπίτι του παππού μου. Μη φανταστείς κανένα grande χωριό, για μένα όμως είναι ο δικός μου παραθαλάσσιος παράδεισος. Με την ταβέρνα του, το καφενείο του, το πηγάδι του, τους δρόμους (τον δρόμο βασικά, ένας είναι... χαχα) που παίζαμε μικροί. Και άλλες τέτοιες γραφικότητες! Δύο οι παρέες του χωριού, οι μεγαλύτεροι, η παρέα του αδελφού μου δηλαδή, και εμείς οι μικρότεροι… και δύο παραλίες, αριστερά, του Φιλοκτήτη και δεξιά της Καλιοτζίνας (όχι, δεν έχουνε βεντέτα μεταξύ τους... μπορείς να κολυμπήσεις όπου θες! χαχαχά)

Εκεί με έμαθε ο πατέρας μου να κολυμπάω... εκεί πρωτο-έκανα ψαροντούφεκο (της πλάκας, δύο φορές είχα κάνει), εκεί τέλος πάντων πρωτο-έκανα πολλά πράγματα! Όλη μέρα με ένα μαγιό και ξυπόλυτοι. Μπάνιο το πρωί, φαΐ θανάτου το μεσημέρι, πιο μετά ύπνος, τάβλι, κιθάρα, καφέ –όπως καθότανε, δηλαδή– και μετά πάλι μπάνιο! Ζωάρα! Βραδάκι, αν δεν βγαίναμε στο διπλανό χωριό, αράζαμε στην παραλία, παίρναμε ξαπλώστρες και αράζαμε με μπίρες, ή ό,τι άλλο... ή βρίσκαμε χιλίους δυο τρόπους να γεμίσουμε τις ώρες που βαριόμασταν με ό,τι μαλακία μάς κατέβαινε στο μυαλό… τα Δασενάκια και λοιποί ξέρουν (χαχαχαχά)!

Από τους πιο ξέγνοιαστους ύπνους! Τα σπίτια παραθαλάσσια, 3 μέτρα από τη θάλασσα, με πατζούρια ανοιχτά να ακούς τζιτζίκια και τη θάλασσα, χωρίς να φοβάσαι τίποτα! Όσο ίδιες φαίνονταν οι μέρες να περνάνε, τόσο διαφορετικές ήταν... και αυτό ισχύει ακόμα βέβαια.
Μια βουτιά στα νερά αυτά, κάθε φορά που πάω, για μένα σημαίνει πολλά. Κάτι σαν «κάθαρση» από όλα αυτά που σε κάνουν να ξεχνάς το ποιος είσαι. Κάθε φορά που βουτάω εκεί νιώθω ένα συναίσθημα που δεν μπορώ να το περιγράψω ακριβώς.

Όταν πηγαίνω το πρώτο πράγμα που κάνω, μετά τις χαιρετούρες σε φίλους, συγγενείς και μη, είναι να χαζέψω τη θάλασσα από κει που τη χάζευα όταν ήμουνα μικρός… και την πρώτη βουτιά θέλω να την απολαμβάνω μόνος μου, χωρίς να μιλάω σε κανέναν! Πριν όμως από τη βουτιά «κάθαρσης»… απολαμβάνω μια καφεδάρα στο Robinson απολαμβάνοντας όλη την ηρεμία του πρωινού με θέα τη θάλασσα! (πιο γραφικός πεθαίνεις)!

* Ο Π.Φρ. είναι τραγουδοποιός, συνιδρυτής των Χατζηφραγκέτα.

Back to top
Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5