Ο συγγραφέας που κάνει τους αναγνώστες να κλειδαμπαρώνονται σπίτι για ξεκοκαλίσουν τα βιβλία του, επιστρέφει. Το «Μ’ αγαπά, δεν μ’ αγαπά», ένα υπέροχο νέο θρίλερ φτιαγμένο από μια πληθωρική ιδιοφυΐα του βρετανικού νουάρ κυκλοφορεί, και στις σελίδες του το Σαουθάμπτον της Έλεν Γκρέις λάμπει κατακόκκινο σαν το αίμα.
Είναι το αφηγηματικό σπριντ εγγύηση για μια δυνατή λογοτεχνική εμπειρία; Πιθανότατα ναι, και M. J. Arlidge δε χαραμίζει στιγμή στην απόπειρά του να πυροδοτήσει τη δράση ακαριαία και σε δύο παράλληλα μέτωπα. Σκηνή πρώτη: Ένα καινούργιο Άουντι τρέχει στους εξοχικούς δρόμους. Η οδηγός διασταυρώνεται με μια στραπατσαρισμένη μηχανή και μια φιγούρα που κείτεται ακίνητη στη μέση της ασφάλτου. Ώσπου να συνειδητοποιήσει ότι το σκηνικό δεν καμία σχέση με αυτοκινητιστικό ατύχημα, καταλήγει η ίδια να ψυχορραγεί στο οδόστρωμα με μια μεγάλη τρύπα στο στήθος. Η νεκρή ονομάζεται Σόνια Σμόλινγκ, υπήρξε σύζυγος, μητέρα και δούλευε στην υπηρεσία Δικαστικής Επιτήρησης.
Η Έλεν Γκρέις μπαίνει στο κάδρο. Μετά την υπόθεση των σαδομαζοχιστικών δολοφονιών του «Στο στόμα του λύκου», που είχε οδηγήσει την επιθεωρήτρια σε άδικη σύλληψη και φυλάκιση, δωρίζει στον εαυτό της μια καινούργια Καβασάκι Νίντζα. Προτού περάσει λίγος χρόνος, έχει στα χέρια της ένα ειδεχθές έγκλημα σε έναν ήσυχο εξοχικό δρόμο που αψηφά κάθε λογική. Ληστεία, απρόκλητη επίθεση ή ενέδρα; Πού βρέθηκε το όπλο, ποιο το κίνητρο, πού βρισκόταν ο ένοχος αυτή τη στιγμή;
Μια κοντόκαννη καραμπίνα και ένα τατουάζ στον λαιμό είναι τα μοναδικά διαθέσιμα στοιχεία της ερευνητικής ομάδας, ενώ ταυτόχρονα, στην άλλη άκρη της πόλης, μια δεύτερη αιματηρή σκηνή εκτυλίσσεται. Ο Άλαν Σάνσομ παρατηρεί ανήμπορος από το γκισέ του φαρμακείου του ένα οπλισμένο δίδυμο natural born killers να λεηλατεί τα πιο πολύτιμα προϊόντα του. Μεθαδόνη, αμφεταμίνες, ταμπλέτες κωδεΐνης. Άλλο ένα φρικιαστικό έγκλημα ακολουθεί. Τυχαίος στόχος; Ληστεία που πήγε στραβά; Ή οργανωμένο σχέδιο; Ποιος είναι ο επόμενος στη σειρά;
Καλά οπλισμένοι και επινοητικοί δράστες με ρέντα, αποφασισμένοι να συνεχίσουν αυτό που κάνουν μέχρι να ξεμείνουν από σφαίρες. Ένα γκρουπ αστυνομικών στο κατόπι τους, με την ανεξέλεγκτη επιθεωρήτρια στο προσκήνιο. Τα θύματα δεν είχαν κοινό υπόβαθρο ή κοινωνικές γνωριμίες, δεν είχαν όμοια καταγωγή ή τα ίδια χόμπι, αλλά η Γκρέις πιστεύει ότι οι δολοφονίες τους συνδέονται. Είναι η Σόνια Σμόλινγκ ο βασικός συνδετικός κρίκος της υπόθεσης; Και πώς συνδέονται οι φαντομάδες δολοφόνοι μαζί της;
Όπως σε κάθε θρίλερ του M. J. Arlidge, το πλέγμα των ανθρώπινων σχέσεων στήνει το δικό του πυρετικό σασπένς. Η Έλεν Γκρέις πραγματοποιεί εδώ την έβδομη εμφάνισή της, παραμένοντας σταθερά στο επίκεντρο του αφηγηματικού σύμπαντος του Arlidge. Όπως το έχει διατυπώσει ο ίδιος, «έχει ακόµη πολλά µίλια µπροστά της. Πάντοτε τη σκέφτοµαι σαν µοντέρνο Σίσυφο, άρα όσα και αν πετύχει, θα παραµείνει µαρτυρική φιγούρα, δεν θα βρει την εξιλέωση». Στο πλάι της επιθεωρήτριας, η αρχιφύλακας Σάντερσον, η αρχιφύλακας Τσάρλι Μπρουκς, η ατιμασμένη και υποβαθμισμένη ρεπόρτερ Εμίλια Γκαρανίτα, η οποία διακρίνει στην υπόθεση το δημοσιογραφικό λαβράκι που θα την βγάλει από την ανυποληψία, γυναίκες από τη σωστή και τη λάθος πλευρά του νόμου σε ένα νουάρ γένους θηλυκού που ανεβάζει τα επίπεδα τεστοστερόνης στις συναρπαστικές του σελίδες. Ο M. J. Arlidge αιχμαλωτίζει ξανά τους εραστές του αστυνομικού μυθιστορήματος.
Με αφορμή το νέο της βιβλίο, «Το τούνελ», η Ξένια Κούρτογλου μιλά για τις απώλειες, τους χωρισμούς, τις ανατροπές της ζωής και την ψυχική ανθεκτικότητα, που μας βοηθά να ξανασταθούμε στα πόδια μας.
Με αφορμή το νέο του βιβλίο, «Η ανάγκη της εμψύχωσης», ο ομότιμος καθηγητής Πολιτισμού και Επικοινωνίας μιλά για τη σύγχρονη εποχή της ψυχικής κόπωσης και της εσωτερικής παραίτησης.
17°
