- CITY GUIDE
- PODCAST
-
13°
Τα χέρια που δεν έμειναν ποτέ άδεια
Η σχέση αλλάζει όνομα. Λέγεται «φιλική». Όχι γιατί είναι. Αλλά για να μη χρειαστεί να αναλάβει κανείς ευθύνη
Η νύχτα τον βρίσκει έξω.
Όχι επειδή θέλει να βγει.
Αλλά επειδή μέσα του κάτι δεν αντέχει να μείνει άλλο κλειστό.
Περπατά στον δρόμο χωρίς προορισμό.
Τα φώτα αραιά.
Ο αέρας ψυχρός, σαν μετά από καβγά.
Από ένα μπαρ ξεφεύγει ένα τραγούδι.
Φωνή σπασμένη, γνώριμη.
Μιλά για βράδια, για λάθη, για λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ.
Δεν το ακούει συνειδητά.
Το σώμα του όμως κοντοστέκεται.
Ο παρατηρητής το βλέπει:
αυτός ο ήχος δεν είναι μουσική.
Είναι μνήμη.
Κάποιες βραδιές θα ήθελε να της πει τόσα.
Όχι μεγάλα πράγματα.
Όχι υποσχέσεις.
Απλώς να ζητήσει.
Να μείνει.
Να υπάρξουν.
Αλλά κάθε φορά που πλησίαζε την αλήθεια,
κάτι μέσα του τραβιόταν πίσω.
Γιατί ήξερε.
Ήξερε πως αν ζητούσε, θα γινόταν βάρος.
Αν θύμωνε, θα φαινόταν επικίνδυνος.
Αν έφευγε, θα έμενε μόνος.
Σε ένα διαμέρισμα αλλού,
μια γυναίκα κινείται νευρικά.
Το δωμάτιο άτακτο.
Η φωνή κοφτή.
Θυμωμένη όχι μαζί του,
αλλά με τη ζωή που δεν υπάκουσε.
Εκείνη μιλά.
Για όσα δεν αντέχει.
Για όσα την πνίγουν.
Για όσα ζητούν λύση τώρα.
Εκείνος ακούει.
Πάντα ακούει.
Κρατά χώρο.
Σταθερότητα.
Ηρεμία.
Όχι επειδή είναι δυνατός.
Αλλά επειδή το έμαθε νωρίς.
Ένα παιδί οχτώ χρονών,
έξω από ένα παγωμένο σπίτι μετά από σύγκρουση.
Οι φωνές έχουν τελειώσει.
Η σιωπή είναι πιο βαριά.
Το παιδί δεν μπαίνει μέσα.
Ψάχνει έξω.
Παρέα.
Σύνδεση.
Οτιδήποτε για να μη χαθεί.
Το ίδιο παιδί, χρόνια μετά,
απλώς άλλαξε σώμα.
Κάθε φορά που κάποιος καταρρέει,
εκείνος πλησιάζει.
Κάθε φορά που κάποιος θυμώνει,
εκείνος αντέχει.
Και κάθε φορά που ζητά κάτι ελάχιστο —
σταθερότητα, παρουσία, συνέχεια —
ο χώρος παγώνει.
Η σχέση αλλάζει όνομα.
Λέγεται «φιλική».
Όχι γιατί είναι.
Αλλά για να μη χρειαστεί να αναλάβει κανείς ευθύνη.
ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Στην αρχή σαν μικρά αυλάκια μετά γίνονται ρυάκια, ίσως και ποταμοί... Όσο πιο πολλά ζήσεις τόσο πιο βαθιά θα γίνονται.
Η σχέση αλλάζει όνομα. Λέγεται «φιλική». Όχι γιατί είναι. Αλλά για να μη χρειαστεί να αναλάβει κανείς ευθύνη
Το άλμπουμ των αναμνήσεών τους έκλεινε και οι δρόμοι τους είχαν ήδη χωρίσει, χωρίς επιστροφή...
"Δεν ψάχνω κάτι στιγμιαίο. Ψάχνω κάτι που να μένει."
Η Μαίρη ένιωσε ότι ο Γιάννης μιλούσε λιγότερο αλλά δεν ήξερε τι ακριβώς είχε αλλάξει
«Ένα μεγάλο ευχαριστώ για την ανεκτίμητη συνεργασία μας, την τιμή να βρίσκομαι δίπλα της»
Το αριστούργημα του Μολιέρου παραμένει διαχρονικό
Ποιος ήταν ο άνθρωπος που επέφερε στους Ιταλούς την πρώτη τους ήττα και απώλεια
Αν είναι να γίνονται νέοι αγρότες καταπατώντας, αδικώντας, φοβερίζοντας και αφανίζοντας το περιβάλλον… να λείπει
«Αν και είχαμε χωρίσει, είχα τα κλειδιά του σπιτιού του. Ανέβηκα στη Θεσσαλονίκη με αεροπλάνο για να του αφήσω ένα τριαντάφυλλο»
Γιορτάζουμε τον Άγιο Βαλεντίνο με πρωταγωνιστές εσάς
Μία μέρα του χειμώνα να θυμίζει άνοιξη, φαγητό με τους αγαπημένους μας ανθρώπους, ευχές από αγαπημένους συνοδοιπόρους
Οι άγνωστες μαμάδες και η νέα πατρίδα
«Καμιά φορά, σκέφτομαι, μικρές στιγμές της ζωής αρκούν για να σε γεμίσουν για πάντα»
«Καμιά φορά… ο θάνατος ανοίγει τον δρόμο στη ζωή. Κι αυτό σας το λέει ένα πιάνο που για δεκαπέντε χρόνια πίστευε πως είχε νεκρωθεί…»
«Χωρίς καμία προσδοκία των άλλων για εμένα, χωρίς καμία κοινωνική υποχρέωση, χωρίς καμία ανάγκη να δικαιολογήσω τη ραστώνη ή την αργία μου»
«Δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, κακοπληρωμένοι όντες»
Ακολούθησε την τυπική διαδικασία για την ενοικίαση σπιτιού. Όμως εξαπατήθηκε κι έτσι μια ολόκληρη ζωή 35 ετών μεταφέρθηκε σε αποθήκη και ο ίδιος σε ξενοδοχείο
Μια επεισοδιακή διάσωση με πολλά παρελκόμενα
Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.