Athens Voices: Θέλω ο αφρός να μην είναι έτσι, χαλαρός, νια-νια. Θέλω να είναι σαν πάστα, ρε παιδί μου

«Αύριο θα σου φέρω τις φωτογραφίες μου να κάνεις αυτά που ξέρεις εσύ... να δούμε ποιοι μου στέλνουν κατάρες και μετά θα τους καταστρέψουμε».
(Μελαμψός 60άρης στο κινητό του. Βραδιά metal, Πλατεία Νερού.)

«Θέλω ο αφρός να μην είναι έτσι, χαλαρός, νια-νια. Θέλω να είναι σαν πάστα, ρε παιδί μου».
(Ξανθιά παραγγέλνει καπουτσίνο φρέντο σε Mikel. Αμπελόκηποι, Παρασκευή μεσημέρι.)

Δύο 16χρονοι στο τρόλεϊ:
-Πάω για εξετάσεις αίματος και μετά για τατού.
-Σε αφήνει η μάνα σου;
-Η μάνα μου δεν θέλει, αλλά ο πατέρας μου γουστάρει τρελά.
(Γραμμή 3, Τετάρτη πρωί)

Νεαρή κρατώντας ένα κουτί πίτσας πλησιάζει έναν άστεγο:
-Γεια. Μήπως θέλεις την υπόλοιπη πίτσα; Δεν θα τη φάω όλη.
-Με τι είναι;
-Ζαμπόν, μανιτάρια, πιπεριές.
-Μπα, όχι, άσ’ το.
(Ακαδημίας, Παρασκευή βράδυ)

«Ο διατροφολόγος μου μου είπε ότι, άμα θέλω, μπορώ να φάω ένα παγωτό μέσα στην εβδομάδα, αλλά να μη φάω τίποτε άλλο εκείνη τη μέρα…»
(Συζήτηση μεταξύ δύο στρουμπουλών κυρίων. Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Κυριακή απόγευμα.)