Athens Voices 752

Πενηντάρης κύριος προσπαθεί να μπει σε σούπερ μάρκετ και η πωλήτρια του λέει ότι πρέπει να φορέσει μάσκα. Ο κύριος επιμένει με φωνές και προσπαθεί ξανά. Έρχεται κι ένας άλλος υπάλληλος:
-Λυπάμαι, δεν επιτρέπεται να μπείτε χωρίς μάσκα.
-Μα, ΕΛΕΟΣ! Είμαι πελάτης σας!
(Κολωνάκι, Τετάρτη πρωί)

Γιαγιάδες συζητούν:
-Εγώ είπα στη νύφη μου και στην κόρη μου να μην τα στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο.
-Τι λες, μωρέ; Και τι θα κάνουν τα παιδιά; Θα χάσουν κι άλλη σχολική χρονιά;
-Σιγά τους Αϊνστάιν.

Και η γιαγιά συνεχίζει:
-Καρφάκι δεν μου καίγεται! Προκειμένου να μου φέρουν την αρρώστια μες στο σπίτι και να με στείλουν αδιάβαστη; Ή εγώ ή το σχολείο, αλλιώς μην ξαναπατήσει κανένας σας εδώ! Συνεννοηθήκαμε;
(Πλατεία Αγίας Παρασκευής, έξω από τον κινηματογράφο Αμαρυλλίς, Τετάρτη πρωί)

«Θα έχουμε κατακόμβη νεκρών, κύριε».
(Ταξιτζής σχολιάζει την αύξηση κρουσμάτων κορωνοϊού. Κέντρο Αθήνας, Σάββατο πρωί)

Ένας ηλικιωμένος κύριος και μία ηλικιωμένη κυρία, προφανώς φίλοι, μπαίνοντας στη θάλασσα:
-Το ξέρεις ότι είμαι ερωτευμένος μαζί σου 30 χρόνια…
-Μπα; Κι εγώ πώς δεν το κατάλαβα;
-Είμαι ασυμπτωματικός.
(Λούτσα, Τετάρτη πρωί)

«Εμένα όλα τα ρούχα μου και τα εσώρουχά μου είναι επώνυμα αλλά όταν πάω λαϊκή και βλέπω καλτσάκια adidas τρελαίνομαι, έχω πάνω από 80».
(Κουβέντες σε παρέα στην παραλία του Σχοινιά, Κυριακή μεσημέρι)