Readme: Η νέα εφαρμογή γνωριμιών υπόσχεται να συνδέσει τους βιβλιόφιλους, αλλά γεννά ερωτήματα για το πώς αντιλαμβανόμαστε τη λογοτεχνία και τη διαφορετικότητα
Η ομάδα πίσω από την εφαρμογή Co-Star, μια εφαρμογή αστρολογίας, δημιούργησε και κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες μία καινούρια εφαρμογή που ονομάζεται ReadMe, και είναι ουσιαστικά μια πλατφόρμα γνωριμιών για ανθρώπους που αγαπούν τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και τα βιβλία γενικότερα.
Η ιδρύτρια του Co-Star, Μπάνου Γκούλερ, μοιράστηκε τα νέα για το λανσάρισμα του Readme στην εφαρμογή Χ, εξηγώντας πως στόχος της είναι να συνδέσει ανθρώπους που διαβάζουν ―είτε σε ρομαντικό είτε σε φιλικό πλαίσιο.
Χωρίς απαραίτητα να έχουν ερωτηθεί, η απάντησή τους στο γιατί χρειαζόμαστε άλλη μια εφαρμογή γνωριμιών, όταν τόσοι άνθρωποι δηλώνουν ψυχολογική κόπωση από αυτές, ήταν ότι οι υπάρχουσες παρόμοιες εφαρμογές αποτυγχάνουν στο να δώσουν μια πιο ανθρώπινη ή ερωτική διάσταση στην όλη διαδικασία.
Οι δημιουργοί του Readme σπεύδουν επίσης να προσθέσουν ότι εδώ οι συμμετέχοντες θα έχουν μια πιο αυθεντική εμπειρία, θα γνωρίσουν ενδιαφέροντες ανθρώπους, θα ερωτευτούν και θα μάθουν περισσότερα πράγματα για βιβλία αλλά και για τον ίδιο τους τον εαυτό.
Η πρώτη αντίδρασή μου ήταν «ωραία, άλλη μία εφαρμογή γνωριμιών που δεν ζητήσαμε, και κάτι ακόμα που μας κρατά μακριά από το να μιλήσουμε σε έναν άνθρωπο στην πραγματικότητα, ή IRL, που λένε». Η δεύτερη αντίδραση ήταν λίγο πιο ήπια, καθότι σκέφτηκα ότι ίσως δεν είναι τόσο κακό και ότι ίσως για κάποιους βιβλιοφάγους να είναι κάτι θετικό, και ουσιαστικά ένας πιο εύκολος τρόπος να συνδεθούν με ομοίους τους.
Όσο όμως διάβαζα περισσότερο γι’ αυτό, συνειδητοποίησα ότι υπάρχει μια παράξενη ―ή ίσως για εμένα προσωπικά, ανεξήγητη― σύνδεση με την προηγούμενη δημιουργία της ιδρύτριας Μπάνου Γκούλερ, Co-Star. Η ίδια δηλώνει πως το Readme ήταν ένα φυσικό επόμενο βήμα μετά το Co-Star ―σε ποιο σύμπαν;―, ενώ η υπεύθυνη του brand, συγγραφέας και δημιουργική σύμβουλος, Έμιλι Σιγκάλ, πρόσθεσε ότι οι οπαδοί και χρήστες του Co-Star παρακαλάνε εδώ και καιρό να δημιουργήσουν μια εφαρμογή γνωριμιών, αλλά πήρε στους δημιουργούς λίγο χρόνο να βρουν πώς να το κάνουν με έναν τρόπο που να είναι πραγματικά αυθεντικός, επειδή η αστρολογία είναι μόνο ένα από τα κομμάτια του παζλ.
Εν πάση περιπτώσει, η εφαρμογή, η οποία είναι προς το παρόν διαθέσιμη μόνο σε λογισμικό της Apple, iOS, περιγράφεται ως εξής:
«Το Readme είναι μια εφαρμογή γνωριμιών για άτομα των οποίων η “γλώσσα της αγάπης” είναι η ίδια η γλώσσα. Απευθύνεται σε αναγνώστες, συγγραφείς και λάτρεις της συζήτησης, καθώς και σε όσους νιώθουν έλξη για τέτοια άτομα. Κάντε το τεστ μας για να ανακαλύψετε το αρχέτυπό σας – ένα από τα 12 διαθέσιμα, τα οποία διαμορφώθηκαν με βάση έρευνες στη λογοτεχνία, τη γλωσσική ανάλυση και την ψυχογλωσσολογία.
Σας παρουσιάζουμε μια περιγραφή του εαυτού σας και, στη συνέχεια, σας φέρνουμε σε επαφή με άτομα που επίσης θεωρούν τα βιβλία, τις ιδέες, την τρέχουσα επικαιρότητα και το νόημα της ζωής ως θέματα καθημερινής συζήτησης.»
Το αρχέτυπο στο οποίο αναφέρεται και το οποίο δημιουργείται βασίζεται σε ένα ερωτηματολόγιο 25 ερωτήσεων που όλοι οι χρήστες συμπληρώνουν στην αρχή, και οι ερωτήσεις σχετίζονται με τη γραφή, την ανάγνωση και τα είδη γλώσσας που προτιμούν οι ερωτηθέντες, και όλα αυτά τα στοιχεία μετά συμπυκνώνονται σε ένα μοντέλο που αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο θεωρεί η εφαρμογή ότι ο κάθε χρήστης αντιλαμβάνεται τον κόσμο.
Σε αυτό το σημείο αισθάνθηκα να αναδύεται μέσα μου ένα τεράστιο ερώτημα, το οποίο έχει να κάνει με τη φύση της λογοτεχνίας γενικότερα. Ο σκοπός της λογοτεχνίας, ή, τέλος πάντων, ένας από τους πιο σημαντικούς σκοπούς της, είναι να βάλει τον αναγνώστη στη διαδικασία να «ζήσει» μέσα από τα μάτια ανθρώπων που έχουν εντελώς διαφορετικά βιώματα, εμπειρίες και πεποιθήσεις, ώστε ο αναγνώστης να «δουλέψει» τον μυ της ενσυναίσθησης, της κατανόησης του άλλου, και να αποδεσμευτεί από την πεποίθηση ότι επειδή πιστεύω κάτι ή βλέπω τον κόσμο με έναν συγκεκριμένο τρόπο, δεν σημαίνει ότι αυτή είναι η μόνη ή σωστή οπτική.
Η ιδέα του να φέρουμε βιβλιόφιλους κοντά είναι μια όμορφη ιδέα. Η ιδέα, όμως, του να συνδέσουμε μόνο όσους βλέπουν τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο είναι ενάντια σε αυτό που η τέχνη γενικότερα και, δη, η λογοτεχνία πρεσβεύει.
«Ηρέμησε, Ελένη», θα πείτε. «Μια εφαρμογή γνωριμιών είναι.» Σύμφωνοι. Αλλά προς τι το εκτενές ερωτηματολόγιο και η ψυχογλωσσολογία, όταν η απλή αγάπη για τα βιβλία είναι, ή θα έπρεπε να είναι, υπεραρκετή;
Από τη θεατρική σκηνή στη διδασκαλία, από την Ελλάδα σε πανεπιστήμια και θεατρικές αίθουσες σε ολόκληρο τον κόσμο. Με αφορμή την αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου του «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη».
Στο έργο του Ακριθάκη, ιστορίες που ξεκινούν από τις σελίδες των τετραδίων, σημειωματάριων και ημερολογίων του μεταφέρονται στο χαρτί, τον καμβά, τον «μικρό τύπο» και το βιβλίο.
Ένα μυθιστόρημα που αναδεικνύει την εξαιρετική περιγραφική δύναμη της συγγραφέως και την ικανότητά της να μετατρέπει έναν συγκεκριμένο τόπο —εδώ, τη Χάβρη— σε ολοκληρωμένη λογοτεχνική εμπειρία
14°
