Αναγνώστης με αιτία: Παρουσίαση του βιβλίου «Αν είχα το πρόσωπό σου» της Φράνσις Τσα, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος
Από το γυμνάσιο ακόμα, τότε που διάβασα το βιβλίο του Στέφαν Τσβάιχ «Αμόκ ή ο τρελός της Μαλαισίας», με γοήτευαν οι χώρες της Άπω Ανατολής. Ασκούσαν πάνω μου μια έλξη σχεδόν μυστικιστική, κι όταν, φοιτητής πια, άρχισα να ταξιδεύω στον πλανήτη, εκείνοι οι τόποι ήταν από τους πρώτους που επισκέφτηκα.
Πέρυσι βρέθηκα στη Νότια Κορέα με μια παρέα φίλων. Αφορμή στάθηκε το μυθιστόρημα μιας Κορεάτισσας που μετέφραζε εκείνο τον καιρό η Ηρώ Σκάρου, διακεκριμένο μέλος αυτής της συντροφιάς. Όπως μας είχε εξηγήσει, το βιβλίο αναφερόταν στην εμμονή των γυναικών της Κορέας με την ομορφιά τους.
Από το αεροπλάνο κιόλας, όταν κάθισε δίπλα μου μια νεαρή Κορεάτισσα, κατάλαβα περί τίνος επρόκειτο. Η κοπέλα έβγαλε από την τσάντα της διάφορα σύνεργα καλλυντικών και βάλθηκε να καλλιτεχνεί το πρόσωπό της μπροστά σε ένα ταξιδιωτικό καθρεφτάκι. Σε όλη σχεδόν τη διάρκεια της πτήσης, εκείνη ασχολιόταν με το πρόσωπό της. Και όταν επιτέλους φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Σεούλ, αποβιβάστηκε εκτυφλωτική. Εννόησα επιτέλους γιατί όλες οι γυναίκες της παρέας μας μιλούσαν για τις κορεάτικες μάσκες ομορφιάς.
Δεν θα αναφερθώ στην εκπληκτική εκείνη χώρα, την Κορέα, που διαθέτει ακόμη και μουσείο σύγχρονης κορεάτικης λογοτεχνίας στο Ίντσεον, αλλά θα γράψω για το μυθιστόρημα της Φράνσις Τσα «Αν είχα το πρόσωπό σου». Μόλις πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε επιτέλους από τις εκδόσεις Κέδρος και το πήρα στα χέρια μου. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες με συνεπήρε στον ρυθμό του. Η συγγραφέας αφηγείται την ιστορία τεσσάρων νεαρών γυναικών της Νότιας Κορέας, που ζουν στη Σεούλ και η καθεμιά τους κάνει διαφορετική δουλειά.
Η πιο όμορφη δουλεύει σε ένα room salon, μια από εκείνες τις αίθουσες που απευθύνονται σε πελάτες οι οποίοι αναζητούν ψυχαγωγία, φαγητό και ποτά άριστης ποιότητας, σε συνδυασμό με τη συντροφιά ελκυστικών γυναικών. Όσο πιο όμορφες είναι οι κοπέλες που δουλεύουν σ’ αυτά τα μέρη, τόσο πιο πολλά χρήματα κερδίζουν. Αυτό τις οδηγεί σε μια σειρά επεμβάσεων στο πρόσωπο ή στο σώμα τους, ώστε να γίνουν ακόμη πιο ελκυστικές. Η αέναη αναζήτηση της ομορφιάς γίνεται το πάθος τους.
Οι κοπέλες του βιβλίου μένουν όλες στο ίδιο συγκρότημα. Η δεύτερη θέλει κι αυτή να δουλέψει στα σαλόνια ψυχαγωγίας και απευθύνεται σε διάσημο χειρουργό για να της φτιάξει το σαγόνι. Θαυμάζει το πρόσωπο της φίλης της και λαχταράει να της μοιάσει.
Η τρίτη έχει χάσει τη φωνή της σε κάποιον καβγά και εργάζεται ως κομμώτρια. Είναι η λογική της παρέας –αν και ρομαντική στο βάθος– και προσπαθεί να βάλει σε μια τάξη τις αχαλίνωτες φιλενάδες της.
Η τέταρτη είναι εικαστικός, ερωτεύεται τους λάθος άντρες και βγάζει τη μανία της πάνω στους εκκεντρικούς και ζοφερούς πίνακές της. Υπάρχει και μια έγκυος που φοβάται μην τυχόν αποβάλει και χάσει το παιδί της, οπότε καταφεύγει σε διάφορες σοφιστείες και μαγγανείες.
Υπέροχο το βιβλίο, εξαιρετική η μετάφραση. Είναι σαν να βρίσκεσαι στην Κορέα.
Καταλαβαίνω απόλυτα την ηρωίδα που λέει με καημό στη φίλη της: «Αν είχα το πρόσωπό σου…» Πόσες φορές δεν είπα κι εγώ σε κάποιο φίλο, «Αν είχα τα μαλλιά σου…»
Από τη θεατρική σκηνή στη διδασκαλία, από την Ελλάδα σε πανεπιστήμια και θεατρικές αίθουσες σε ολόκληρο τον κόσμο. Με αφορμή την αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου του «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη».
Στο έργο του Ακριθάκη, ιστορίες που ξεκινούν από τις σελίδες των τετραδίων, σημειωματάριων και ημερολογίων του μεταφέρονται στο χαρτί, τον καμβά, τον «μικρό τύπο» και το βιβλίο.
Ένα μυθιστόρημα που αναδεικνύει την εξαιρετική περιγραφική δύναμη της συγγραφέως και την ικανότητά της να μετατρέπει έναν συγκεκριμένο τόπο —εδώ, τη Χάβρη— σε ολοκληρωμένη λογοτεχνική εμπειρία
13°
