Τα παιδιά του κόσμου τραγουδούν την ειρήνη Φώντας Λάδης
Εικονογράφηση: Ζάννα Κατσαφάνα
Για παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας
Τα παιδιά σ’ όλη τη Γη βγαίνουν και χαίρονται τον ήλιο, το φεγγάρι και τ’ αστέρια, αγναντεύουν τη στεριά και τη θάλασσα, θαυμάζουν τα δάση, τα ποτάμια και τις λίμνες, τα βουνά και τις πεδιάδες. Ταξιδεύουν στα νησιά, παίζουν με το χώμα, το φως και τον αέρα.
Κάθε τόσο όμως ακούγονται, κοντά ή μακριά, δυνατοί κρότοι, φωνές και μπουμπουνητά.
«Τι είναι ο πόλεμος;», αναρωτιούνται. «Πώς πάνε σ’ αυτόν οι στρατιώτες και πώς γυρνάνε;»
Τα παιδιά μπαίνουν σ’ ένα μεγάλο τρένο και ταξιδεύουν γύρω-γύρω τη Γη. Τραγουδούν με τους φίλους τους τα ζώα, τα ψάρια, τα έντομα και τα πουλιά και υμνούν τη χαρά, τη δουλειά και τη φύση. Το τραγούδι –και το ταξίδι– τελειώνει με μια λέξη: ΕΙΡΗΝΗ.
Ο Φώντας Λάδης έχει ασχοληθεί με τη λογοτεχνία για παιδιά. Έχει γράψει ποιήματα, τραγούδια, πεζά, καθώς και αινίγματα και συλλογές λαογραφικών εθίμων για μικρά παιδιά και για νέους προεφηβικής ηλικίας. Το έργο «Τα παιδιά του κόσμου τραγουδούν την Ειρήνη» γράφτηκε στη δεκαετία του ’80 και έχει μελοποιηθεί από τη Μαίρη Δαλάκου. Μπορεί να αποτελέσει –μελοποιημένο ή μη- τη βάση για μια παράσταση με αφηγητή, 3-4 παιδιά τραγουδιστές, ενώ άλλα παιδιά μπορεί να συμμετέχουν ως ηθοποιοί, χορευτές ή μέλη μιας χορωδίας.
Οι ρόλοι είναι: Τα παιδιά της μέρας, τα παιδιά της νύχτας, όλα τα παιδιά μαζί, ο στρατιώτης, ο Πόλεμος, το αστροναυτόπουλο, η Γη, τα ζώα κ.ά. Το έργο μπορεί ακόμα να αποτελέσει τη βάση για μια σχολική παράσταση, για απαγγελίες ή για μικρά ντουέτα παιδιών. Την εικονογράφηση με μια σειρά από πρωτότυπες, ευφάνταστες, πολύχρωμες εικόνες έχει κάνει η Ζάννα Κατσαφάνα.
***
Το αντιδραστικό Σύµφωνο της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Άσυλο και η υλοποίησή του στην Ελλάδα Επιµέλεια: ∆ιατµηµατική Επιτροπή της ΚΕ του ΚΚΕ για τα ∆ικαιώµατα των Μεταναστών και Προσφύγων
Με αυτήν την έκδοση ο αναγνώστης μπορεί να έρθει σε μια πρώτη επαφή με το πλαίσιο και τις ρυθμίσεις του Συμφώνου της ΕΕ για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, να κατανοήσει το βάρβαρο και βαθιά ταξικό του χαρακτήρα και τις πραγματικές του στοχεύσεις. Ταυτόχρονα, γίνεται μια προσπάθεια να παρουσιαστεί η στρατηγική συμφωνία και στάση όλων των αστικών δυνάμεων και κυβερνήσεων στα κράτη-μέλη της ΕΕ, που φέρουν τεράστιες ευθύνες για τον ξεριζωμό εκατομμυρίων ανθρώπων από τις εστίες τους και που εφαρμόζουν μια άδικη ταξική πολιτική σε βάρος των μεταναστών και προσφύγων. Παρουσιάζονται επίσης πλευρές από την ενσωμάτωση των κατευθύνσεων του Συμφώνου στην Ελλάδα, η διαχρονική πολιτική των ελληνικών αστικών κυβερνήσεων σε βάρος των μεταναστών και προσφύγων, οι ευθύνες και η στρατηγική σύμπλευση όλων των αστικών κομμάτων, και στον αντίποδα, οι θέσεις του ΚΚΕ.
Στην έκδοση περιλαμβάνεται και η ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, στη Βουλή, στις 2 Σεπτέμβρη 2025, κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου «Αναμόρφωση πλαισίου και διαδικασιών επιστροφών πολιτών τρίτων χωρών».
Ιδιαίτερο κεφάλαιο αφιερώνεται στο πολύνεκρο ναυάγιο-έγκλημα της Πύλου.
Περιεχόμενα
Πρόλογος
Όταν οι μύθοι για την ΕΕ και το αντιδραστικό Σύμφωνό της αποκαλύπτονται, Κώστας Παπαδάκης
Το Σύμφωνο της ΕΕ στην Ελλάδα: Ποιοι το συνδιαμόρφωσαν, ποιοι το εφαρμόζουν και ποιοι συμπλέουν στη βαρβαρότητα εναντίον προσφύγων και μεταναστών, Μαρία Κομνηνάκα
Οι ιδέες μας για το δίκιο και τα δικαιώματα των ξεριζωμένων των ιμπεριαλιστικών πολέμων θα νικήσουν!, Κατερίνα Γεράκη
Ορισμένα συμπεράσματα από τη συζήτηση, Λευτέρης Νικολάου-Αλαβάνος ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1
Ομιλία του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, στη Βουλή, για το νομοσχέδιο του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου «Αναμόρφωση πλαισίου και διαδικασιών επιστροφών πολιτών τρίτων χωρών» (Νόμος 5226/2025), 2 Σεπτέμβρη 2025
ΠΡΟΛΗΨΗ
Ταξική προσέγγιση της υγειονοµικής ανισότητας Τµήµα Υγείας-Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ
Από τον Ιπποκράτη ακόμη, η πρόληψη νοείται ως πράξη φροντίδας πριν εμφανιστεί η ασθένεια –«κάλλιον του θεραπεύειν το προλαμβάνειν». Τι είναι όμως η πρόληψη σήμερα; Μια σειρά ατομικών οδηγιών και «συμβουλών τρόπου ζωής» αποκομμένων από τις υλικές συνθήκες ή μια υπόθεση που αφορά τις συνθήκες μέσα στις οποίες ο λαός ζει, εργάζεται και μεγαλώνει;
Αυτή η έκδοση του Τμήματος Υγείας-Πρόνοιας της ΚΕ του ΚΚΕ αναδεικνύει τους παράγοντες που διαμορφώνουν την υγεία του ανθρώπου: Εργασία, διατροφή, περιβάλλον, κατοικία, επίπεδο διαβίωσης, ανθρώπινοι δεσμοί, ποιότητα και παροχή σε σύγχρονες δημόσιες υπηρεσίες υγείας κ.ά. Επιπροσθέτως εξηγεί πώς οι ταξικές αντιθέσεις μεταφράζονται σε υγειονομικές ανισότητες· πώς οι όροι ζωής καθορίζουν ποιος κινδυνεύει και ποιος προστατεύεται μέσα στην αόρατη νοσογόνο καθημερινότητα που παράγει ο ίδιος ο καπιταλιστικός τρόπος οργάνωσης της κοινωνίας.
Παράλληλα, το βιβλίο που κρατάει ο αναγνώστης στα χέρια του έρχεται να υπογραμμίσει την ουσία της πρόληψης ως συλλογικής, κρατικής και κοινωνικής φροντίδας και όχι ως ατομική ευθύνη μέσα στη ζούγκλα του καπιταλισμού όπου η υγεία είναι εμπόρευμα. Μέσα από την ιστορική εμπειρία και τον καθημερινό αγώνα με τις θέσεις του ΚΚΕ, η πρόληψη μπορεί και πρέπει να αποτελεί πυρήνα ενός ενιαίου, καθολικού, δωρεάν, δημόσιου συστήματος υγείας. Γιατί μπορούμε να ζήσουμε περισσότερο –και καλύτερα.
Συνεπώς, η έκδοση απευθύνεται στους υγειονομικούς, στους φοιτητές των σχολών Υγείας, αλλά κυρίως στο λαό που δικαιούται υγεία και ζωή με αξιοπρέπεια στο ύψος των σημερινών αναγκών και δυνατοτήτων της επιστήμης, της τεχνολογίας και της παραγωγικότητας.
«Η μυθοπλασία αξιοποιεί μια διαφορετική αφηγηματική τεχνική από τη μη-μυθοπλασία, όμως, στην τελική, κάθε είδους γραφή αποτελεί μια αφήγηση», δήλωσε ο Κινγκ στην Athens Voice
Η Μαρία Μπούρη, επιμελήτρια της έκδοσης, μιλάει για την ανθρωπιστική διάσταση της ιατρικής, τη σχέση γιατρού-ασθενούς και τον ρόλο της παιδείας στην άσκηση της ιατρικής.
Το μυθιστόρημα του Carsten Henn «Ο φούρναρης που ζύμωνε ιστορίες» (μετάφραση Μαρία Μαντή) κυκλοφορεί την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου, από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο
Νέες κυκλοφορίες, πολυαναμενόμενες επανεκδόσεις και μεγάλα ονόματα από την Ελλάδα και τον κόσμο. Τι φέρνουν οι εκδοτικοί οίκοι στο φθινοπωρινό αναγνωστικό ραντεβού.
Ο Δοξιάδης χρησιμοποιεί ένα σύνθετο αφηγηματικό οικοδόμημα για να μιλήσει για τη λογοτεχνία, την ιστορική μνήμη, τον μύθο και την πραγματικότητα, την ιδεολογική χειραγώγηση και τη διαφθορά της πνευματικής ελίτ.
20°
