Εκδόσεις Βακχικόν: 7 νέες επιλογές βιβλίων για να διαβάσετε αυτό το φθινόπωρο
Η μέρα της μαρμότας, αφήγημα, Βασίλης Χαντζής
Πόσα ξέρουμε άραγε για τις σχέσεις ανάμεσα σε δύο ανθρώπους σήμερα; Πόσα από αυτά έχουμε ξεχάσει και πόσα δεν μάθαμε ποτέ; Άνθρωποι που πλέον δεν νιώθουν, φοβούνται και έτσι ζουν απομονωμένα στο σκοτάδι της δικής τους φυλακής για να μην πονέσουν. Ένα βιβλίο που δεν έχει σκοπό να θίξει κανέναν γιατί απλά είναι το δικό μου πρίσμα, που μπορεί να είναι και εσφαλμένο, αλλά ποιος μπορεί να πει με βεβαιότητα; Ο Βασίλης Χαντζής μιλάει για όλους μας, γι’ αυτά που κανείς δεν μας έμαθε και γι’ αυτά που αγνοούμε. Για την ομορφιά της αγάπης και του «δίνομαι», γι’ αυτά που πολεμούσαμε και που ακόμα πολεμάμε, αλλά που ποτέ δεν εκτιμήσαμε.
Στο κεφάλι μου, νουβέλα, Μιχάλης Σκολιανός
Με κοιτάζει; Είμαι σίγουρος ότι με κοιτάζει. Μα είναι δυνατόν μια τόσο ωραία κοπέλα να κοιτάζει εμένα; Μήπως δεν είναι τόσο ωραία; Τη βλέπω ωραία επειδή είμαι μεθυσμένος; Και αν όμως όντως είναι ωραία; Όπως μου φαίνεται αυτήν τη στιγμή; Πρέπει να πάω να της μιλήσω. Πότε θα έχω ξανά την ευκαιρία να κάνω κάτι με μια τόσο ωραία κοπέλα; Και γιατί να μην έχω ξανά ευκαιρία; Αυτή η έλλειψη αυτοεκτίμησής μου… Ένας νεαρός άντρας 30 χρονών, μεθυσμένος σε ένα μπαρ, προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του να πάει να μιλήσει σε μια κοπέλα που (νομίζει) ότι τον κοιτάζει. Μια νουβέλα για την προσπάθεια του σύγχρονου ανθρώπου να βρει τη θέση του σε έναν απρόσωπο κόσμο, μα κυρίως ένα βιβλίο για την απώλεια και την αναζήτηση της αγάπης ως υπαρξιακή ανάγκη.
Το ράγισμα, διηγήματα, Ευγενία Μακαριάδη
Το ράγισμα στο παράθυρο του ήρωα, η θραύση του και συνάμα η ηθική μείωση ή ο κατακερματισμός της προσωπικότητας του ήρωα, όλα αυτά σηματοδοτούν τις βασικές έννοιες στα διηγήματα του βιβλίου: η απαξίωση του ανθρώπου από άνθρωπο, η δύσκολη επιβίωση, στην έκφραση, στον πολιτισμό, στην ελευθερία. Φοράει νυφικό και λερωμένο τούλινο πέπλο. Το νυφικό κρέμεται επάνω της γερασμένο, όπως εκείνο της Μις Χάβισαμ. Το χρώμα του -ιβουάρ το λέει- είναι βρόμικο άσπρο. Πολλές μικρές τρύπες φθοράς στη φούστα και δυο μεγάλες στο μπούστο. Το χαϊδεύει και μιλάει με ασθματική φωνή: «Είναι απόλαυση να το αγγίζεις. Μεταξωτό σατέν, λεπτεπίλεπτο. Θα το ξηλώσω και θα φτιάξω ένα ντραπέ φόρεμα. Εξαιρετική ιδέα, δεν βρίσκεις;».
Θραύσματα εν χορώ, ποιήματα, Ανδρονίκη Δημητριάδου
Αλληλουχία/Επάλληλοι κύκλοι/Διαδοχής/Υστεροφημία ανέσπερη/Κατακερματίζω/Βόμβο του άρματος/Σειριακός αριθμός/Εξόκειλε/Σε αμμουδιά χαλκέντερη/Πυρ γοτθικό/Άπειρος δρόμος η λιτανεία. Η Ανδρονίκη Δημητριάδου γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έκτοτε εργάζεται ως καθηγήτρια και μεταφράστρια. Αυτό είναι το τρίτο της ποιητικό βιβλίο.
Το τραύμα, ποιήματα, Νάσος Αθανασίου
Ξεχάσαμε τους εφιάλτες τα ουρλιαχτά το τρίξιμο της πόρτας/το ύψος εκείνου με τα μεγάλα παπούτσια/κάθε μέρα πληρώνουμε το χαλασμένο όνειρο/γίναμε προειδοποιητικά πουλιά στους τοίχους/ενωμένα από φόβο/με τα φτερά μας κολλημένα/όλο σκεφτόμαστε τον πατέρα/και εκείνο το καράβι που μας λέγανε μικροί/ότι δεν σταματάει με κανέναν καιρό.Ο Νάσος Αθανασίου γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και ζει. Είναι μαθηματικός με μεταπτυχιακές σπουδές στην Εφαρμοσμένη Στατιστική και στα Θεωρητικά Μαθηματικά. Αυτό είναι το δεύτερο ποιητικό του βιβλίο.
Ελεγείας χρόνος, ποιήματα, Στέργιος Φωτόπουλος
Διψασμένοι καρτερούν/να κοινωνήσουν από χείλη/έρωτα και κόκκινο κρασί/Ιχνογραφούν ταξίδια, γλέντια, ζωή,/προσμένοντας την ανάκτηση της (επ)αφής/Μελαγχολική ζεστασιά στην ψυχή τους/σκέψεις εναγκαλισμών,/ζωντανών συνευρέσεων/Καθώς έμαθαν να ζουν το σήμερα,/η αναβολή για ένα μακρινό αύριο/σφυροκοπά την ψυχή τους/Βυθίζονται/Αντιστέκονται/Αναδύονται/Έχουν δίψα για ζωή.Ο Στέργιος Φωτόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα. Εργάζεται στη Γενική Διεύθυνση Επικοινωνίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στο τμήμα παρακολούθησης και ανάλυσης των μέσων ενημέρωσης. Αυτό είναι το πρώτο του ποιητικό βιβλίο.
Τα χρυσά φιορίνια του βαρόνου Φαλτσέτα, παραμύθι, Πανίκουλας
Ο Βαρόνος Φαλτσέτας, ο Τζάκι, ο Νονός, ο Νικόλας, η Νονά, η Γοργόνα… Είναι όλοι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους αλλά έχουν και κάτι που τους συνδέει στενά, εκτός από τη φιλία τους: η αγάπη για την ομορφιά της ζωής και για τους ανθρώπους. Κι όταν χρειαστεί, κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να ομορφύνουν τη ζωή εκείνων που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Ένα ταξίδι σε έναν όμορφο κόσμο, γεμάτο τρυφερές περιπέτειες στο πανέμορφο Ιόνιο, εκεί που η οικογένεια του Βαρόνου Φαλτσέτα με ενετικές ρίζες ζει τα τελευταία χρόνια.
Μια συζήτηση με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Η νέα παγκόσμια τάξη, το δίκαιο της ισχύος» που συνέγραψε με τον καθηγητή και διεθνολόγο Κωνσταντίνο Φίλη
Δεν υπάρχει πιο δραματική πλοκή από το ίδιο το ανθρώπινο είδος. Γεννιέται ατελές, ζει ανάμεσα σε άλλους ατελείς, γερνά και πεθαίνει. Η Στράουτ δεν προσπαθεί να το εξηγήσει ούτε να το παρηγορήσει. Το καταγράφει.
17°
Τα χρυσά φιορίνια του βαρόνου Φαλτσέτα, παραμύθι, Πανίκουλας
