Ο Εικονικός Άνθρωπος του Γιώργου Μηνούδη

Ας ξεκινήσουμε με μια απλή παραδοχή – εκ μέρους μου: πιστεύω ότι το σώμα είναι ο ναός της ψυχής κι όχι το δεσμωτήριο του πνεύματος. Κι ενώ την ψυχή μου την τρέφω με ταξίδια και το πνεύμα με βιβλία, το σώμα το καλλιεργώ με την ταπεινή τροφή. Όμως πια τροφή; Εδώ αρχίζουν οι προβληματισμοί. Να τρώω βιολογικά προϊόντα, ναι, αλλά είναι όντως τέτοια; Να δίνω προσοχή στους υδατάνθρακες ή στα λίπη; Και ποια λίπη; Στα κορεσμένα ή στα ακόρεστα; Να εστιάσω στα ω3 ή στα ω6; Μήπως να γίνω χορτοφάγος; Και γιατί όχι βίγκαν; Να ακολουθήσω τη δίαιτα του νερού; Να αλλά τίνος νερού; Της βρύσης; Του εμφιαλωμένου; Του φίλτρου; Μήπως να τρέφομαι μόνο με σταφύλια; Ναι, αλλά τον χειμώνα τι κάνω; 
Και δώσ’ του να δοκιμάζω διάφορες απόψεις που με οδηγούν πότε προς τη μία και πότε προς την άλλη ατραπό. Το σώμα μου λυγμικά ακολουθεί. Αντιλαμβάνεται ότι έχει να κάνει με ανεμοδούρα. Ενίοτε στήνει τα πόδια, κάποτε απεργεί. Πάντως γυμνάζομαι. Κι έχω καταφέρει να κόψω το τσιγάρο – χάρη σ’ ένα βιβλίο με τίτλο: «Αντιστρέφοντας τη γήρανση».
Διαβάζω, όπως έχετε αντιληφθεί, οτιδήποτε έχει να κάνει με την υγεία. Ξεκίνησα με τα «Άπαντα» του Ιπποκράτη (μου πήραν ένα εξάμηνο) και συνέχισα με τα «Υγιεινά» του Γαληνού. Κάποτε μάλιστα, στην εφηβεία μου, σχεδίαζα να δώσω στην Ιατρική μα συνάντησα μιαν ευειδή νέα, την ερωτεύτηκα τρελά και κατέληξα μαζί της στα έδρανα της Νομικής. Δεν μετανιώνω.
Όμως φλυαρώ – η ηλικία, αντιλαμβάνεστε. Επιστρέφω πάραυτα στο θέμα. Τις προάλλες έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο με τίτλο: «Ο εικονικός άνθρωπος» και υπότιτλο: «Η αλληλεπίδραση των κοινωνικών δυναμικών της διατροφής και της υγείας στον 20ο-21ο αιώνα».

Συγγραφέας του είναι ένας γκουρού της ορθομοριακής διατροφολογίας. Βέβαια, δεν ήξερα τι σημαίνει ορθομοριακή διατροφή κι αυτό με ιντρίγκαρε. Έπεσα με τα μούτρα στην ανάγνωση. Ο Γιώργος Μηνούδης, αφού κάνει μια διαδρομή στην πορεία –άλλοι το λένε εξέλιξη– του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη Γη και τη σχέση του με τη διατροφική αλυσίδα, καταλήγει στο ότι τα επίπεδα υγείας μας εξαρτώνται από  την κυτταρική λειτουργία και την ικανότητα των κυττάρων μας να διαχειρίζονται τη ροή της ζωτικής ενέργειας σωστά και ισορροπημένα. Και συμπεραίνει –πολύ λογικά– ότι οφείλουμε να τρέφουμε τα κύτταρα με τα σωστά τρόφιμα, τα ορθά μόρια, ώστε να μπορούν να αποδώσουν το καλύτερο δυνατό. 
Σε αυτό το βιβλίο ο Μηνούδης μελετά τον τρόπο που θα οδηγηθούμε στον Νέο Άνθρωπο, έναν άνθρωπο με υγεία και πνευματικότητα και ο τρόπος αυτός δεν είναι άλλος παρά η ολιστική αντίληψη που έχει για την υγεία μας η ορθομοριακή επιστήμη.
Μόλις τέλειωσα το συγκεκριμένο πόνημα, έσπευσα να αγοράσω τα δύο προηγούμενα βιβλία του: «Ο μύθος της δίαιτας και το ορθομοριακό αδυνάτισμα», και το ογκώδες αλλά πλήρως κατατοπιστικό «Βίβλος Υγείας», όπου αναλύεται λεπτομερώς και με πρακτικές συμβουλές πώς θα κατακτήσουμε τα υψηλά επίπεδα υγείας που όλοι αναζητούμε. Ευοί ευάν!