«Memento mori»: ένα σαγηνευτικό παιχνίδι γρίφων και συμβολισμών που κόβει την ανάσα

Με ένα εντυπωσιακό εξώφυλλο σε μαύρο φόντο, όπου δεσπόζουν τέσσερις σκιαγραφημένες εικόνες που αποτελούν τον πυρήνα του βιβλίου, ο Δώρος Αντωνιάδης ξετυλίγει το κουβάρι μιας συναρπαστικής ιστορίας για «να θυμάσαι ότι είσαι θνητός». Με ζωντανούς διαλόγους, άμεσο λόγο, γραφή με ένταση και πυγμή, το «Memento mori» καταφέρνει να πυροδοτήσει το ενδιαφέρον σου από την πρώτη αράδα και να σε οδηγήσει σε μαθηματικούς λαβύρινθους και στη μαγεία της αποκρυπτογράφησης ευφυέστατων γρίφων, χωρίς περιστροφές και ανούσιες περιγραφές. Ένα αστυνομικό θρίλερ με φόντο τη σύγχρονη Ελλάδα και πρωταγωνιστές οικείες φυσιογνωμίες που σε πείθουν για τις προθέσεις τους και την ίδια στιγμή σε αφήνουν άναυδο με τις σκοτεινές πτυχές της προσωπικότητάς τους.

Ο πρώην διεθνής μπασκετμπολίστας του Παναθηναϊκού Κωνσταντίνος Σέργος έχει ραντεβού με τον γιο του Αλέξανδρο, αλλά αυτός δεν εμφανίζεται ποτέ. Λίγη ώρα αργότερα, λαμβάνει ένα αλλόκοτο e-mail από τον Πέτρο Ελευθεριάδη που περιλαμβάνει μια εκκεντρική κρεμάλα, ένα παιχνίδι που συνήθιζε να παίζει συχνά με τον Αλέξανδρο. Η σύμπτωση αυτή τον πανικοβάλλει και ζητά άμεσα τη βοήθεια της αστυνομίας. Ο αστυνόμος του τμήματος Ανθρωποκτονιών Ελευθεριάδης δεν μπορεί να καταλάβει πώς βρέθηκε ξαφνικά μπλεγμένος σε αυτή την παράξενη υπόθεση και αναλαμβάνει να εντοπίσει ποιος κρύβεται πίσω από την εξαφάνιση. Σύντομα, ανακαλύπτει τον ετοιμοθάνατο Αλέξανδρο στο διαμέρισμά του και αισιοδοξεί πως θα πάρει τις απαντήσεις που χρειάζεται. Μόνο που άλλο ένα e-mail προς τον Σέργο έρχεται να αναταράξει εκ νέου τα νερά και να πυροδοτήσει νέες εξελίξεις. Τέσσερα σκίτσα: ένα κερί που λειώνει, ένα μπουκάλι κρασιού, ένα γαρύφαλλο κι ένα παράξενο κρανίο σηματοδοτούν την αρχή μιας σειράς απρόβλεπτων καταστάσεων χωρίς λογική... ή μήπως υπάρχει μια μαθηματική λογική πίσω από κάθε στοιχείο;

Δύο χρόνια μετά το εξαιρετικό «Στο μάτι του ταύρου», ο Δώρος Αντωνιάδης επιχειρεί το ακατόρθωτο: να γυρίσει τον χρόνο πίσω και να εξιστορήσει την υπόθεση που τριβέλισε το μυαλό του Πέτρου Ελευθεριάδη πριν ο σαρωτικός τυφώνας σημαδέψει ανεξίτηλα τη ζωή του. Και το κατορθώνει στο απόλυτο προσφέροντας μια έντονη, σκοτεινή, δυνατή ιστορία που σου δημιουργεί διαρκώς την αίσθηση της κινούμενης άμμου. Όλα είναι στον αέρα και κανείς δεν μπορεί να φανταστεί τι θα συμβεί, γιατί τα γεγονότα έχουν διττό ρόλο. Από τη μία δίνουν απαντήσεις στα ερωτήματα που γεννιούνται και από την άλλη προκαλούν νέες και απειλητικότερες απορίες για το τι ακριβώς θα προκύψει το επόμενο λεπτό. Νιώθεις πως ο χρόνος στέκει σαν δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια των χαρακτήρων ανεβάζοντας την αδρεναλίνη στα ύψη. 

Ευρηματική είναι και η παράθεση μικρών παραθεμάτων, που φαίνεται πως πηγάζουν από κάποιο παιδί με διαταραγμένη ψυχοσύνθεση. Κάθε πρόταση είναι σαν να σε σημαδεύει και σε προκαλεί να διεισδύσεις στο μυαλό του και να γίνεις συνένοχος στις ζοφερές του σκέψεις. Αργά και σταθερά αυτά τα μικρά κείμενα έρχονται να κουμπώσουν μοναδικά με τη λογική ακολουθία των στοιχείων και των εξελίξεων και να αποκαλύψουν τη μεγάλη εικόνα. Ο συγγραφέας δεν επαναπαύεται όμως μόνο σε αυτή τη σύλληψη: προχωρά ένα βήμα παρακάτω και σαγηνεύει με τον περίτεχνα κρυμμένο γρίφο που διατρέχει όλο το βιβλίο μέχρι το τέλος του δίνοντάς σου κάποιο ίχνος για να καταφέρεις να τον ανακαλύψεις και να γευτείς τη χαρά της λύσης.

Ο πρωταγωνιστής Πέτρος Ελευθεριάδης αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο και σε κάνει συνοδοιπόρο του στην εξιχνίαση αυτής της περίεργης υπόθεσης που σφύζει από συμβολισμούς και κρυμμένα νοήματα. Η αμεσότητά του, το καυστικό του χιούμορ, οι ιδιαίτερες αντιδράσεις του και ο τρόπος που ισορροπεί πάνω στο τεντωμένο σκοινί της προσωπικής και επαγγελματικής του ζωής, δημιουργεί τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να κερδίσει τις εντυπώσεις. Μέσα από τις έρευνες θα έρθει σε επαφή με το χθες, θα αντιμετωπίσει αποφάσεις που πήρε στο παρελθόν, θα συγκρουστεί με ανθρώπους που αγαπά και θα έρθει αντιμέτωπος με τον ομοφυλοφιλία και τη σπουδαιότητα της αποδοχής του εαυτού του και των άλλων με όποιο κόστος.

Ο γρήγορος ρυθμός, η σφιχτή πλοκή, οι κοφτές φράσεις, οι καλοδουλεμένες και πειστικές ανατροπές, οι χρονικές εναλλαγές στην αφήγηση, η έξυπνη χρήση της τεχνολογίας και οι δυνατοί χαρακτήρες δίνουν πνοή σε ένα κλασσικό «whodunit» μυθιστόρημα που αξιοποιεί όλες τις συμβάσεις του είδους και σαγηνεύει.