Υπόθεση: Ο Άντριου Χόουτον έχει ένα όνειρο: να σπουδάσει κτηνίατρος. Ο πατέρας του δουλεύει σκληρά στα ανθρακωρυχεία της Πενσιλβάνια για να τον βοηθήσει να το πραγματοποιήσει, αλλά η ζωή θα ανατρέψει όλα τους τα σχέδια. Χωρίς να έχει περιθώρια επιλογής, ο Άντριου θα βρεθεί μαθητευόμενος στους σιδηροδρόμους δίπλα στον θείο του, Γουίλελμ. Κι ενώ η ζωή του βρίσκει τους ρυθμούς της στους κόλπους της οικογένειας Κάιζερ, ένα τραγικό δυστύχημα θα προκαλέσει απρόβλεπτες αναταράξεις. Εν μία νυκτί, η οικογένεια θα μετακομίσει από το άνετο διαμέρισμά της στο Πίτσμπουργκ σε μια ερειπωμένη αγροικία στην πόλη Πλαμ. Η γη, κακοτράχαλη και άγονη, θα τους δυσκολέψει, μα υπάρχει και μια μηλιά που θα σημαδέψει το πεπρωμένο του Άντριου για πάντα. Μόνο που ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος δεν έχει πει την τελευταία του λέξη.
Συγγραφέας: Η Χάρμονι Βέρνα έχει μια καριέρα είκοσι ετών στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τις δημόσιες σχέσεις και τη διαφήμιση. Έχει γράψει σενάρια για τη σειρά Food Network και άρθρα για τα περιοδικά Modern Bride Magazine, Connecticut Woman Magazine και πολλά άλλα. Το μυθιστόρημά της H κόρη της Αυστραλίας έφτασε στην τελική φάση του διαγωνισμού James Jones First Novel Contest και μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες.
Όπως ανέφερε σε συνέντευξή της, σχετικά με την περίοδο που αποφάσισε να τοποθετήσει την πλοκή του μυθιστορήματός της: «Ο εικοστός αιώνας είναι σημείο καμπής. Φυσικά, οι πόλεμοι δεν είναι καινούργιοι στην ιστορία του κόσμου, αλλά ποτέ δεν υπήρξε κάτι σαν τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών, ισπανική γρίπη, εκβιομηχάνιση κοινωνιών: όλα αυτά σηματοδοτούν το τέλος της αθωότητας των λαών και την αρχή μιας νέας εποχής».
Σε ποιους απευθύνεται: Αν θέλεις να διαβάσεις ένα ιστορικό μυθιστόρημα που εστιάζει στις ανθρώπινες σχέσεις και το πώς αυτές συνθλίβονται ή καταφέρνουν να ανθίσουν, κάτω από το βάρος των κακουχιών, των προκαταλήψεων και του ανεξέλεγκτου πάθους.
Θα σε συνεπάρουν:
Η πλούσια και καλοδουλεμένη πλοκή. Κάθε χαρακτήρας υπηρετεί εξαιρετικά τον ρόλο του, οι καταστάσεις είναι απόλυτα αληθοφανής, οι συμπεριφορές των ανθρώπων ταυτίζονται με τα ήθη και τις προκαταλήψεις της εποχής, οι αντιδράσεις των ηρώων συμβατές με το παρελθόν που κουβαλούν στις πλάτες τους. Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που κατορθώνει να σου προκαλέσει τόσο έντονα και αντιφατικά συναισθήματα.
Ο αδιάκοπος και σκληρός αγώνας για επιβίωση του άμαχου πληθυσμού την εποχή του Α’ Παγκοσμίου πολέμου. Οι πρωταγωνιστές δεν είναι ήρωες στα πεδία των μαχών, αλλά άνθρωποι της διπλανής πόρτας που είδαν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα τη ζωή τους να θρυμματίζεται, που αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν με την απώλεια, την πείνα, το άγονο έδαφος, την καχυποψία, τον στιγματισμό και να αποφασίσουν τον δρόμο που θα ακολουθήσουν: της παραίτησης ή της αποδοχής των καταστάσεων και της υπέρβασης των ορίων τους με όποιο κόστος.
Το αντιφατικό κράμα των χαρακτήρων που δημιούργησε η συγγραφέας και οι ψυχολογικές διακυμάνσεις τους που προκαλούν συνεχείς αναταράξεις στην εν γένει δύσκολη καθημερινότητά τους. Ο Άντριου, η Λίλι, ο Γουίλελμ, η Έβελιν, ο Φρανκ, ο Πίτερ, ο Φριτς, η Άννα κρύβουν καλά τις σκέψεις και τις επιθυμίες τους και προσπαθούν από τη μία να πράξουν με βάση τη λογική και από την άλλη να ζήσουν την ομορφιά του ρίσκου, του πάθους, του έρωτα. Οι εσωτερικές τους συγκρούσεις είναι εκπληκτικές και δεν σε αφήνουν να πάρεις ανάσα.
Η εξαιρετική αποτύπωση του φυσικού τοπίου και της αγροτικής ζωής των κατοίκων στο Παλμ με δυνατές περιγραφές και γλαφυρές λεπτομέρειες. Κάθε στιγμή νιώθεις σαν να βρίσκεσαι εκεί, ανάμεσα σε ιτιές, βατομουριές, σμέουρα, κλήματα, καλαμπόκια, να ατενίζεις τα νερά της λίμνης, να βλέπεις και να ακούς τρυγόνια, κοτσύφια, κοκκινολαίμηδες και γαλαζοπούλια.
Κορυφαία στιγμή: Η αντίδραση του Γουίλελμ στο περιστατικό με τα αυγά στην αγορά, και η στάση της Έβελιν κατά την «εξόφληση» του δανείου της στον Φρανκ, γιατί είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις μία μόνο σκηνή σε ένα μυθιστόρημα πλούσιο σε έντονες συναισθηματικά στιγμές. Αν μπορούσα θα άλλαζα: Την ελλειμματική ανάπτυξη κάποιων εξαιρετικών –από άποψη ψυχολογικού προφίλ− δευτεραγωνιστών (Κάρολιν και Κλερ) που θα μπορούσαν να απογειώσουν ακόμα περισσότερο τη σκοτεινή πλευρά της πλοκής. Δυνατή φράση: «Ακατέργαστες αναμνήσεις αναμετρήθηκαν με νέες ελπίδες». Μετάφραση: Ανήκει στην Μαρία-Ρόζα Τραϊκόγλου και είναι πολύ καλή, αν και οι αστοχίες στην επιμέλεια δημιουργούν θέματα στη ροή του κειμένου.
Μια συζήτηση με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Η νέα παγκόσμια τάξη, το δίκαιο της ισχύος» που συνέγραψε με τον καθηγητή και διεθνολόγο Κωνσταντίνο Φίλη
Δεν υπάρχει πιο δραματική πλοκή από το ίδιο το ανθρώπινο είδος. Γεννιέται ατελές, ζει ανάμεσα σε άλλους ατελείς, γερνά και πεθαίνει. Η Στράουτ δεν προσπαθεί να το εξηγήσει ούτε να το παρηγορήσει. Το καταγράφει.
17°
