Δύο ή τρία πράγματα που πρέπει να ξέρεις πριν βυθιστείς στο πιο εκκωφαντικό «μπαμ» του σύγχρονου scandi-noir:
1.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως
Κινηματογραφικά δικαιώματα εξασφαλισμένα από τη NordicFilm
Δύο σημαντικά βραβεία και τρεις υποψηφιότητες στις βραχείες λίστες χωρών του βορειοευρωπαϊκού κόσμου
Εκδόσεις σε οκτώ γλώσσες και τρία μπεστ σέλερ για τις ισάριθμες περιπέτειες του επιθεωρητή Φάμπιαν Ρισκ έως σήμερα
Ο δημιουργός του Stefan Ahnhem είναι καταξιωμένος σεναριογράφος για το σινεμά και την τηλεόραση με έντονη συνεισφορά στο «Wallander»
Ο Stefan Ahnhemμε το «Χωρίς πρόσωπο», που μόλις μεταφράστηκε στα ελληνικά και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα, είναι στον δρόμο για την κορυφή, στοχεύει στο πιο πάνω σκαλί, στο τοπ υψίπεδο της αστυνομικής λογοτεχνίας. Θα τα καταφέρει; Οι απολαυστικές σελίδες έχουν τις απαντήσεις. Το καλύτερο θρίλερ της εποχής είναι μαγευτικό όσο και εκρηκτικό.
Λίγα λόγια για την υπόθεση
Δύο άντρες είναι νεκροί. Και οι δύο είχαν κατηγορηθεί για σχολικό εκφοβισμό στα μαθητικά τους χρόνια. Στον τόπο του εγκλήματος έχει βρεθεί ένα και μοναδικό στοιχείο: μία φωτογραφία της τάξης του 1982, με το πρόσωπο του πρώτου άντρα διαγραμμένο.
Ο επιθεωρητής Φάμπιαν Ρισκ συμμετέχει στην έρευνα και έχει μόλις επιστρέψει στην πόλη όπου μεγάλωσε. Είναι όμως κι ένα από τα παιδιά της φωτογραφίας. Νόμιζε ότι είχε αφήσει πίσω τα σχολικά του χρόνια, τώρα όμως αρχίζει να μετράει πτώματα των συμμαθητών του. Το κάθε πτώμα θέλει να πει κάτι. Όλα φαίνονται προσχεδιασμένα από έναν ευφυέστατο δολοφόνο. Κάποιος έχει αποφασίσει να σκοτώσει και τους είκοσι πρώην συμμαθητές. Ο Φάμπιαν Ρισκ ίσως είναι το επόμενο θύμα αλλά και ο βασικός ύποπτος. Δείτε περισσότερα
Bulling, κοινωνικός αποκλεισμός και το απόλυτο κακό στο νέο εθιστικό scandi noir
Το «Χωρίς πρόσωπο», δεν διαβάζεται νωχελικά και δεν υιοθετείται εύκολα αν δεν έχεις στο αίμα σου την προδιάθεση για ζόρια. Είναι ένα βαθιά ανθρώπινο μυθιστόρημα, με προβληματική που απορρέει από τα απαιτητικότερα ζητήματα του καιρού μας. Bullying, κοινωνικός αποκλεισμός, ένοχη εθελοτυφλία, νοσηρές πρακτικές που τρέχουν ανάμεσα στο παρελθόν και τους τοίχους του σήμερα. Όταν ένα ολόκληρο αστυνομικό τμήμα διατυπώνει το ερώτημα «αρχίζω να αναρωτιέμαι με ποιανού το μέρος είμαστε», καθώς ψαχουλεύει το δρόμο προς την αλήθεια, ο αναγνώστης ανακουφίζεται στη διαπίστωση ότι οι χαρακτήρες μοιράζονται τη σκέψη του. Στα θεμέλια του μυθιστορήματος του Stefan Ahnhem, εντοπίζεται ένα πολύ καίριο αξίωμα: Δεν υπάρχει όριο σε αυτό που μπορεί να προκαλέσει η βία και η ψυχολογική κακοποίηση. Ίσως είναι η καλύτερη συνταγή για τη δημιουργία ενός τέρατος.
Ένα τέρας χωρίς πρόσωπο
Το τέρας του «Χωρίς πρόσωπο» εκδηλώνεται φουριόζικα και με απροκάλυπτη νοσηρότητα, όχι ωστόσο προτού γνωρίσουμε τον Φάμπιαν Ρισκ, σύντροφό μας στο έγκλημα και πρωταγωνιστή μεγάλης στόφας που διεκδικεί με αξιώσεις τη θέση ενός νέου Χάρι Χόλε στις αναγνωστικές συνειδήσεις μας.
Το κακό χτυπά την πόρτα σύντομα, και μια φωτογραφία της τάξης του επιθεωρητή από την τρίτη γυμνασίου, με ένα πρόσωπο μουτζουρωμένο με μαύρο μαρκαδόρο τραβά την πρώτη γραμμή στο μακρύ κατάστιχο των δολοφονιών. Ο νταής της τάξης των εφηβικών χρόνων του Ρισκ είναι πλέον ένα πτώμα που κείται σε μια λίμνη ξεραμένου αίματος με τα γεμάτα τατουάζ χέρια του κομμένα από τον καρπό και κάτω. Το αιματηρό σιρκουί μόλις ξεκίνησε, και δεν θα είναι λιγότερο ευφάνταστο ως προς τις επόμενες απεικονίσεις του μακάβριου.
Οτιδήποτε και να ειπωθεί για τη γοητεία του «Χωρίς πρόσωπο» θα είναι επουσιώδες –πρόκειται για αστυνομικό που οφείλει να διαβαστεί από όσους αγαπούν τα αστυνομικά. Ένας ευφυέστατος δολοφόνος ο οποίος θολώνει με πανουργία τα χνάρια του, μια εικοσαμελής «τάξη του κακού» με τον θάνατο να ανασαίνει στον σβέρκο της, μια ιστορία φόνων εκδίκησης λόγω εκφοβισμού μετατρέπεται στα χέρια του Stefan Ahnhem σε ένα πυρετικό τελετουργικό αναπαράστασης του τι σημαίνει κακό και πώς η κοινωνία το καλλιεργεί ενεργητικά ή παθητικά, όλα αυτά μέσα από θριλερίστικη εξιστόρηση που κινείται ανάμεσα στη Σουηδία και τη Δανία και κυλάει ορμητικά, όπως το αίμα στις φλέβες μας. Το πολυσυζητημένο μπεστ σέλερ του Ahnhem θα χαρίσει ένταση και νόημα στις χειμωνιάτικες βραδιές σου.
Stefan Ahnhem, «Χωρίς πρόσωπο», σελίδες 640, μετάφραση Νοέλα Ελιασά, εκδόσεις Διόπτρα. Βρείτε το στον Ιανό
Μια συζήτηση με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Η νέα παγκόσμια τάξη, το δίκαιο της ισχύος» που συνέγραψε με τον καθηγητή και διεθνολόγο Κωνσταντίνο Φίλη
Δεν υπάρχει πιο δραματική πλοκή από το ίδιο το ανθρώπινο είδος. Γεννιέται ατελές, ζει ανάμεσα σε άλλους ατελείς, γερνά και πεθαίνει. Η Στράουτ δεν προσπαθεί να το εξηγήσει ούτε να το παρηγορήσει. Το καταγράφει.
17°
