Βιβλιο

Μακριά από εμάς... αλλά τόσο παρηγορητικό

Μια γνήσια εξομολόγηση ενός καρκινοπαθή

4741-35213.jpg
Δημήτρης Μαστρογιαννίτης
ΤΕΥΧΟΣ 432
1’ ΔΙΑΒΑΣΜΑ
HITCHENS CHRISTOPHER.jpg

Eπιλογές

Το «Πριν το τέλος» (εκδ. Μεταίχμιο) του Κρίστοφερ Χίτσενς είναι μια γνήσια εξομολόγηση για το πώς νιώθει ένας καρκινοπαθής από τη στιγμή που το μαθαίνει μέχρι τα τελευταία του

Aκόμα και τις πιο βασανιστικές στιγμές της αρρώστιας του, ο Κ.Χ. παραμένει συγγραφέας με αποστολή. Το κοφτερό του χιούμορ δεν τον εγκαταλείπει ποτέ, ούτε όταν νιώθει να λυγίζει, καθώς η αρρώστια τού αφαιρεί υπολείμματα αξιοπρέπειας. Και ενώ βρίσκει κι εδώ την ευκαιρία να λύνει τις διαφορές του με τον Θεό και τις θρησκείες, να δηλώνει το πάθος του για τις επιστήμες και τη λατρεία του για τη ζωή, το «Πριν το τέλος» (μτφ. Κατερίνα Σχινά) δεν γράφτηκε ως απόδειξη πως το σπινθηροβόλο πνεύμα του τον εγκατέλειψε τελευταίο, αλλά ως παρακαταθήκη –στο όριο ενός εγχειριδίου βοήθειας– τόσο για τους πάσχοντες όσο και για τους κοντινούς τους. Γιατί πολύ απλά, όπως είπε ο Γκρέιντον Κάρτερ (διευθυντής σύνταξης του «Vanity Fair»), ο «Κρίστοφερ Χίτσενς είναι ο ιδανικός δημόσιος διανοούμενος, ένιωθες πως έγραφε αποκλειστικά για σένα».

n

«Όταν είπα σε κάποια γνωστή μου, με εσκεμμένο ρεαλισμό, ότι ύστερα από μερικές ακόμα τομογραφίες και θεραπείες οι γιατροί μάλλον θα μου ανακοίνωναν ότι από τούδε και στο εξής το μόνο που θα απαιτούσε η κατάστασή μου θα ήταν “διαχείριση”, ένιωσα για μία ακόμα φορά να μου κόβεται η ανάσα όταν σχολίασε: “Ναι. Φαντάζομαι ότι έρχεται κάποια στιγμή που αναγκάζεσαι να τα παρατήσεις”. Πόσο αληθινή, πόσο ψυχρή σύνοψη όσων είχα ήδη πει ο ίδιος. Κι όμως, επιθυμούσα, έστω και παράλογα, να διατηρήσω εγώ αποκλειστικά το μονοπώλιο ή την αρνησικυρία πάνω στο τι επιτρεπόταν να ειπωθεί και τι όχι. Ο καρκινοπαθής νιώθει αδιάκοπα τον πειρασμό να γίνει εγωκεντρικός, ακόμα και αυτοαναφορικός».

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER ΜΑΣ

Tα καλύτερα άρθρα της ημέρας έρχονται στο mail σου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ
ΑΠΟΨΕΙΣ
ΘΕΜΑΤΑ
ΣΤΗΛΕΣ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Ελίζαμπετ Στράουτ, Πες μου τα πάντα, εκδόσεις Άγρα
Βιβλιο Ελίζαμπετ Στράουτ, Πες μου τα πάντα: Ένα βιβλίο για τις ζωές που δεν γίνονται αφήγημα

Δεν υπάρχει πιο δραματική πλοκή από το ίδιο το ανθρώπινο είδος. Γεννιέται ατελές, ζει ανάμεσα σε άλλους ατελείς, γερνά και πεθαίνει. Η Στράουτ δεν προσπαθεί να το εξηγήσει ούτε να το παρηγορήσει. Το καταγράφει.

Επιστήμη Μπινάζη

Έχετε δει 20 από 200 άρθρα.

// EMPTY