Δεν πρόκειται για μία τυπική βιογραφία. Υπό αυτή την έννοια, ο ελληνικός υπότιτλος «Μια σύγχρονη προσωπογραφία» που επιλέχθηκε έναντι, για παράδειγμα, του αγγλικού «A life of our times» είναι ίσως πιο αντιπροσωπευτικός για να δώσει το στίγμα αυτού που επιχειρεί στο ογκώδες πόνημά του (813 σελίδες) ο παλαίμαχος Γερμανός ιστορικός και ένας εκ των σημαντικότερων ειδικών πάνω στη ζωή και το έργο του Σίγκμουντ Φρόιντ.
Δεν πρόκειται απλά για την εξωτερική αποτύπωση του βίου και της πολιτείας του επιστήμονα που ασχολήθηκε περισσότερο με τις εσωτερικές παρά με τις εξωτερικές μας διαδρομές. Η προσωπογραφία του Φρόιντ από τον Gay δεν στέκεται μόνο στα γεγονότα και τους ανθρώπους που σημάδεψαν και διαμόρφωσαν τον πατέρα της ψυχανάλυσης, αλλά βρίσκει συγχρόνως την ευκαιρία να ξεδιπλώσει με μαεστρία όλες τις ιδέες και θεωρίες του μεγάλου διανοητή και κυρίως να ιχνηλατήσει αγόγγυστα και με ακρίβεια εντομολόγου τις πιθανές καταβολές τους. Ως θιασώτης της θεωρίας της «ψυχοϊστορίας» άλλωστε, ο Gay ενδιαφέρεται περισσότερο να εντοπίσει τα ψυχολογικά ελατήρια πίσω από τα ιστορικά γεγονότα και το συγκεκριμένο βιβλίο προσφέρει μία γερή γεύση της τεχνικής του.
Ψέματα δεν θα πω: για τους σχετικά αμύητους στις φροϊδικές θεωρίες, το βιβλίο του Gay μοιάζει ενίοτε με ζούγκλα από κληματσίδες στην οποία χρειάζεσαι νοερή ματσέτα για να ανοίξεις δρόμο. Ευτυχώς, τελικά αυτή τη ματσέτα την προμηθεύει το ίδιο το κείμενο. Οι εξαντλητικές υποσημειώσεις και επεξηγήσεις του Gay διευκολύνουν τον αναγνώστη να βρει το δρόμο του μέσα στον εξαιρετικά πυκνό κόσμο της σκέψης του Φρόιντ (εξαίρετη η δουλειά του μεταφραστή Κοπερτί).
Όπως και όλο το βιβλίο χρησιμεύει ως ενισχυτικό εργαλείο, δίπλα στα ίδια τα συγγράμματα του Φρόιντ, προκειμένου να κατανοήσει κανείς καλύτερα τις θεωρίες του. Εκεί που άλλοι θα ενδιαφέρονταν για μία ζουμερή, στα πλαίσια της εντυπωσιοθηρίας, ανασύσταση της ζωής του θρυλικού Αυστριακού, ο Gay ακολούθησε την πιο δύσκολη, αλλά και πιο ωφέλιμη οδό: να καταστήσει τη βιογραφία του πολύτιμη επισκόπηση της φροϊδικής εργογραφίας.
Η προσωπική και η επιστημονική ζωή του Φρόιντ συμπλέκονται με συχνά συναρπαστικό τρόπο μέσα στο κείμενο: τα βιώματά του –ενίοτε ακραία αντιφατικά– σκιαγραφούνται ως πήγες έμπνευσης, γεννήτορες κοσμοαντιλήψεων ή φίλτρα μέσα από τα οποία ο βιογραφούμενος διηθίζει την πραγματικότητα και φτάνει στα συμπεράσματα της θεωρίας του. Όπως σε κάθε μεγάλη προσωπικότητα, το προσωπικό και το δημόσιο στοιχείο ασκούν αμφίδρομη επίδραση. Και εκεί που συναντιούνται, συνθέτουν το φωτοστέφανο με το οποίο η συλλογική μας μνήμη έχει χρίσει τον Σίγκμουντ Φρόιντ ως μία από τις πλέον αγιογραφημένες όσο και αμφιλεγόμενες μορφές όλων των εποχών.
Ο Νικολό Αμανίτι εξετάζει τη δύναμη της δημόσιας εικόνας και τις συνέπειες της έκθεσης, ενώ η Τζούλια Καμινίτο στρέφει το βλέμμα στις αόρατες πληγές που διαμορφώνουν έναν άνθρωπο πολύ πριν αποκτήσει τη δική του φωνή
Η συγγραφέας μιλά για το νέο της ψυχολογικό θρίλερ, τη δημιουργική εμμονή, τη μοναξιά, την επινόηση και το σκοτεινό βλέμμα που μπορεί να αλλάξει τα πάντα
Ο γερμανός συγγραφέας αφηγείται τη στιγμή που αποφάσισε να γίνει ποιητής, μιλά για την τέχνη της αφήγησης, τα πρότυπα για τους χαρακτήρες του, τη ζωγραφική.
Η Μαίρη Σιάνη-Ντέιβις στο βιβλίο «Έντιμος εμπορία» γράφει για μια γενιά που γεννήθηκε πριν από τον πόλεμο αλλά τον πρόλαβε, όπως και τον Εμφύλιο, στην πιο τρυφερή της ηλικία
17°
