● Τρίτος πόλος ανάμεσα στη Στέγη Γραμμάτων και το Μegaron plus φιλοδοξεί να γίνει ο Ιανός, φιλοξενώντας στο καφενείο του έναν ξένο συγγραφέα το μήνα. Άνθρωπος-κλειδί, ο Ανταίος Χρυσοστομίδης. Η αρχή γίνεται τη Δευτέρα με τον Νικολό Αμανίτι κι ακολουθούν Πιέρ Ασουλίν («Οι προσκεκλημένοι»), Ζαν Μισέλ Γκρανσιέ («Πορφυρά ποτάμια»), Μισέλ Γκενασιά («Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων»), Λεονάρντο Παδούρα («O άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά») και Σαντιάγο Ροκανλιόλο («Κόκκινος Απρίλης»). Ας τους υποδεχτούμε διαβασμένοι!
● Στην τελευταία –του 2010– έρευνα αναγνωστικής συμπεριφοράς που έκανε η Metron Αnalysis για το ΕΚΕΒΙ, το 40% δήλωσε πως δεν ανοίγει ούτε ένα βιβλίο το χρόνο. Το εντυπωσιακό είναι πως το 1999 το ίδιο ακριβώς είχε ομολογήσει το 30%! Φαίνεται πως επί «ανάπτυξης» οι αναγνώστες μειώθηκαν αντί να αυξηθούν. Εκτός κι αν πολλαπλασιάστηκαν οι... αποενοχοποιημένοι.
● Γιάννης Παλαβός: Το νέο όνομα που συζητά η πιάτσα, όταν φεύγει η κουβέντα από τα γραπτά και τον ακτιβισμό του Χιώτη Γιάννη Μακριδάκη. Αφορμή οι λοξές, πότε κυνικές και πότε τρυφερές ιστορίες του Παλαβού στο «Αστείο», που μόλις έκανε δεύτερη έκδοση (Νεφέλη). Εντωμεταξύ ο Μακριδάκης («Το ζουμί του πετεινού», Εστία) μπήκε σε πόλεμο με τους ΔΗΜΑΡίτες, προς τέρψιν και προς αποτροπιασμό των κολλημένων στο fb.
● «Και τα πολλά λόγια στην ποίηση δεν χρειάζονται/ μα τώρα ούτε κι αυτό με νοιάζει» παραδεχόταν ο Τίτος Πατρίκιος στη «Συγκατοίκηση με το παρόν». Η νέα του συλλογή, μαθαίνω, είναι ένα είδος απολογισμού που συγγενεύει πολύ με την προηγούμενη. Τέλεια! Δεν την έδωσε όμως στον Κέδρο, αλλά στην Κίχλη. Οι συγγραφικές μετακινήσεις συνεχίζονται.
● Η γλαφυρή «Ιστορία της συζύγου» (Άγρα), το πιο δημοφιλές βιβλίο της Μέριλιν Γιάλομ, επιτέλους στο κομοδίνο μου. Μια ιστορική ανάλυση του γάμου, από την εποχή της Σάρας και της Πηνελόπης ως της Χίλαρι Κλίντον, κι ενώ ο θεσμός στη Δύση περνάει από σαράντα κύματα. Η κυρία Γιάλομ, θυμίζω, προ ύφεσης διαβεβαίωνε τις Αθηναίες: «Η εργαζόμενη γυναίκα ενός άνεργου άντρα θα είναι εφεξής αντικείμενο λατρείας!». Τι λέτε, επαληθεύεται;
Μια συζήτηση με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου «Η νέα παγκόσμια τάξη, το δίκαιο της ισχύος» που συνέγραψε με τον καθηγητή και διεθνολόγο Κωνσταντίνο Φίλη
Δεν υπάρχει πιο δραματική πλοκή από το ίδιο το ανθρώπινο είδος. Γεννιέται ατελές, ζει ανάμεσα σε άλλους ατελείς, γερνά και πεθαίνει. Η Στράουτ δεν προσπαθεί να το εξηγήσει ούτε να το παρηγορήσει. Το καταγράφει.
17°
