Ο Μάρκους Μέσνερ μεγαλώνει στο Νιούαρκ του Νιου Τζέρσι, η ενηλικίωσή του συμπίπτει χρονικά με τον Πόλεμο της Κορέας, το 1950.
Ο πατέρας του, χασάπης κοσέρ, πουλάει το κρέας που έχει κοπεί κατά το εβραϊκό πρότυπο. Στο αμόλυντο και συντηρητικό περιβάλλον που μεγαλώνει κανένα ζευγάρι δεν πήρε ποτέ διαζύγιο, δεν ήταν μέθυσοι, ούτε είχαν σκύλο. Με αυτή την εικόνα ενηλικιώθηκε.
Ο ήρωας κάνει την υπέρβασή του, φεύγει από το μικροαστικό πατρικό του και πηγαίνει να σπουδάσει. Θα πάρει πτυχίο πανεπιστημίου, το πρώτο στην οικογένεια. Το χαρτί θα τον βγάλει από τη μιζέρια και θα τον κάνει κάποιον στην κοινωνία. Συνεπής, αλλεργικός στην αδικία και την υποκρισία, προσκολλημένος, αρραγής και σταθερός στα πιστεύω του, αγανακτισμένος και μονίμως απορημένος είναι τα χαρακτηριστικά του, που τον κάνουν δυσλειτουργικό στις συναναστροφές του. Οι αντιλήψεις του άβγαλτου 19χρονου βρίσκονται προφανώς στον αντίποδα της πραγματικότητας. Η ζωή κινείται με άλλους κανόνες. Την ευελιξία και τους ελιγμούς ο Μάρκους δεν τα γνωρίζει και είναι μακριά από το να τα ανακαλύψει. Στα μάτια του η ζωή έχει ορθολογισμό και αυστηρή γεωμετρία. Όταν κατανοήσει ότι η ζωή συνίσταται στο να την αντέχεις (και όχι απαραίτητα στο να την καταλαβαίνεις) και ότι η ειλικρίνεια δεν συνιστά πάντα μέσο, είναι πλέον αργά.
Ο άκαμπτος, αριστούχος φοιτητής είναι μια τραγική νεανική φιγούρα. Δεν καταφέρνει ούτε συνειδητά ούτε ενστικτωδώς να αποκωδικοποιήσει τη ζωή. Ούτε πετυχαίνει να ξεφύγει από την επίπονη χειραγώγηση του πατέρα του. Αλλά το τραγικότερο όλων είναι η έλλειψη μιας δεύτερης ευκαιρίας... Τίποτα δεν είναι ικανό να διώξει το κακό, μήτε καν οι συμβουλές των γονιών του. Της μητέρας του: «Να αρθεί υπεράνω των συναισθημάτων του. Η ζωή το απαιτεί. Καμιά φορά τα συναισθήματα καταντούν το χειρότερο πρόβλημα. Μας σκαρώνουν τα χειρότερα κόλπα». Και του αγράμματου πατέρα του: «Με ένα φοβερό, ακατανόητο τρόπο οι πιο κοινότοπες, περιστασιακές, έως και κωμικές επιλογές μας έχουν συχνά πολύ δυσανάλογο αποτέλεσμα». Και είχαν δίκιο, τα συναισθήματα και οι επιλογές έχουν κόστος.
Ο Φίλιπ Ροθ (γενν. 1933) είναι αποκαλυπτικός. Στο 29ο βιβλίο του αποχωρίζεται τους μεσήλικες προσηλωμένους στη θρησκεία, τον ανδρισμό και το θάνατο ήρωές του. Πρέπει να διαβαστεί ως ένας νέος Ροθ με νέα θεματολογία, συμπυκνωμένη γραφή και άρτια δομή.
Ο ίδιος αναφέρεται ως «αθηναιογράφος», και κυρίως ως δημοσιογράφος-συγγραφέας. Το βιβλίο του «Και μη χειρότερα – το φάρμακό σας διά πάσαν νόσον…» είναι γεμάτο με μικρά, αληθινά «φάρμακα διά πάσαν νόσον»
Από τη θεατρική σκηνή στη διδασκαλία, από την Ελλάδα σε πανεπιστήμια και θεατρικές αίθουσες σε ολόκληρο τον κόσμο. Με αφορμή την αγγλόφωνη έκδοση του βιβλίου του «Υποκριτική: Από τη θεωρία στην πράξη».
Στο έργο του Ακριθάκη, ιστορίες που ξεκινούν από τις σελίδες των τετραδίων, σημειωματάριων και ημερολογίων του μεταφέρονται στο χαρτί, τον καμβά, τον «μικρό τύπο» και το βιβλίο.
Ένα μυθιστόρημα που αναδεικνύει την εξαιρετική περιγραφική δύναμη της συγγραφέως και την ικανότητά της να μετατρέπει έναν συγκεκριμένο τόπο —εδώ, τη Χάβρη— σε ολοκληρωμένη λογοτεχνική εμπειρία
8°
