O Αναστάσης Ροϊλός ρίχνεται στα διλήμματα του σαιξπηρικού Άμλετ

Ο Θέμης Μουμουλίδης σκηνοθετεί τον «Άμλετ»
Έχοντας πρόσφατα διακριθεί με το Βραβείο Δημήτρης Χορν, ο Αναστάσης Ροϊλός ρίχνεται στα διλήμματα του σαιξπηρικού ήρωα στην παράσταση. Στοχάζεται για τον χρόνο, τον κόσμο, για το πώς να ζεις μια ζωή άξια να βιωθεί. Συνοδοιπόροι του στη σκηνή οι Ιωάννα Παππά, Μιχάλης Συριόπουλος, Θοδωρής Σκυφτούλης, Θανάσης Δόβρης κ.ά. Τον σκηνικό χώρο-θεατρική μηχανή υπογράφει η Μικαέλα Λιακατάκαι τα κοστούμια η Βασιλική Σύρμα τα κοστούμια, την κίνηση η Πατρίσια Απέργη και τη μουσική ο Σταύρος Γασπαράτος.
Κηποθέατρο Παπάγου, 1 & 2 Ιουλίου

«Άμλετ» σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη © Ελίνα Γιουνανλή

«Μιντάτι» σημαίνει σύναξη
Στα χωριά της Ηπείρου η λέξη αναφέρεται στην κοινότητα που συλλογικά θα δημιουργούσε ένα έργο που οι άνθρωποι είχαν ανάγκη. Στις έννοιες της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης, λοιπόν, εστιάζει και η ομότιτλη παράσταση της Τζένης Αργυρίου. Μπορούμε να εφεύρουμε καινούργιους χορούς που θα μας εκφράζουν και νέες τελετουργίες που θα μας ενώσουν; Χορευτές και μουσικοί δημιουργούν ένα αρχείο από ήχους και κινήσεις που φέρουν μνήμες χορών και σταδιακά ανοίγουν τους ομόκεντρους κύκλους μιας συλλογικής γιορτής.
Πειραιώς 260, 3 & 4 Ιουλίου στις 21:00

«Μιντάτι» της Τζένης Αργυρίου © Νύσος Βασιλόπουλος

Μπες στην «Ιεροτελεστία της άνοιξης»
Η μουσική του Ιγκόρ Στραβίνσκι και η χορογραφία του Βάσλαβ Νιζίνσκι μας έδωσαν ένα από τα σημαντικότερα μπαλέτα του 20ού αιώνα, το οποίο μας επανασύστησε η Πίνα Μπάους σε μια εμβληματική παράσταση το 1975. Αντλώντας έμπνευση από τη δική της «ανάγνωση», ο Καταλανός αβανγκάρντ δημιουργός Ροζέρ Μπερνάτ μάς προσκαλεί να μπούμε στον χορό και γίνουμε «ερμηνευτές» ακολουθώντας ή όχι τις «εντολές» που θα μας δίνονται μέσα από μια ψηφιακή φωνή. Το έργο έχει παρουσιαστεί από τη Βραζιλία και τον Καναδά μέχρι την Αίγυπτο και την Ιαπωνία.
Όπως σημειώνει η σύμβουλος χορού του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου, Παρασκευή Τεκτονίδου: «Ο Μπερνάτ αντιμετωπίζει την “Ιεροτελεστία της Άνοιξης” σαν ένα πείραμα και ένα παιχνίδι. Δημιουργεί ένα έργο που προσκαλεί τους θεατές να στοχαστούν –τη στιγμή της παράστασης ή έπειτα– ζητήματα ετερογενή αν και συγκοινωνούντα. Ζητήματα που αφορούν την πραγματική ζωή και εκείνη του θεάτρου σχετικά με τη λειτουργία των “εντολών”, τη σχέση με τους άλλους, την κοινότητα, τους μύθους, το αρχείο, και ανάμεσα σε άλλα, την ίδια τη θέαση».
Πειραιώς 260, 28 & 29 Ιουνίου στις 21:00, 30 Ιουνίου στις 20:00

Roger Bernat, "Η ιεροτελεστία της άνοιξης" © Blenda