Ο Κραππ, ένας ώριμος άντρας, συνηθίζει να γιορτάζει τα γενέθλιά του μιλώντας στο μαγνητόφωνο και καταγράφοντας τα σημαντικότερα γεγονότα που του συνέβησαν τη χρονιά που πέρασε. Στα εξήντα εννέα του χρόνια τώρα, μόνος, μέσα στην κάμαρα με τα λιγοστά έπιπλα και τις μαγνητοταινίες της ζωής του, αναπολεί στιγμές της νιότης του, τις ερωτικές περιπέτειες αλλά και στιγμές θανάτου δικών του προσώπων.
Ο Β. Νικολαϊδης (σκηνοθεσία) σεβόμενος το Μπεκετικό κείμενο, χορογραφεί και χαρτογραφεί (εικαστική επιμέλεια Ελ. Καραμέρου) με συνέπεια τον μικρόκοσμο του Κραππ. Εύστοχη και λειτουργική η επινόηση των ομοιωμάτων «πολλαπλών» Κραππ, που συνθλίβονται από τη ματαιότητα των πράξεών τους. Η επαναληπτική κινησιολογία του Κραππ, χαρακτηριστική των έργων του Μπέκετ, παραπέμπει σ’ ένα τελετουργικό ζωής πλήρες από το «κενό νοήματος». Η μετάφραση (Β. Καϊμάκη) ευσύνοπτη και καίρια, οξύνει τον λόγο.
Ο Π. Σκουρολιάκος (Κραππ) εικονογραφεί στη λεπτομέρειά της την απελπισία του ήρωα, με υποκριτικό μέτρο και εσωτερικότητα. Η μιμική του προσώπου του, αναδεικνύει τον Μπεκετικό κλαυσίγελω, ως το χαρακτηριστικό στοιχείο της ανυπεράσπιστης, μοναχικής ύπαρξης. Το σώμα του ηθοποιού, κουβαλά το «φορτίο» της ζωής του με αξιοθαύμαστη ευστοχία. Η σκηνική «συνομιλία» του ήρωα με την ηχογραφημένη «φωνή» του φέρει την ένταση και τη δυναμική του υπαρξιακού αδιεξόδου του. Μια ώριμη ερμηνεία.
Ο χρόνος, είναι ο αμείλικτος κι ανίκητος εχθρός της ύπαρξης, που την ακολουθεί από τη γέννηση ως το θάνατο και σέρνει μαζί του τον πόνο, τη φθορά και τα γηρατειά. Η μνήμη και η λήθη, τα δύο αναφαίρετα συστατικά του, διασώζουν την ύπαρξη από την απόγνωση. Η μνήμη ανακαλεί τις ωραίες στιγμές ενώ η λήθη μεριμνά για την ανακούφιση από τις δυσάρεστες. Ματαιοπονώντας, ο άνθρωπος προσπαθεί να αιχμαλωτίσει τον ρέοντα χρόνο. Η εφευρετικότητά του και η επινοητικότητά του, μερικώς, κατορθώνουν να συγκρατήσουν το ποτάμι του, μέσω των «μηχανών» που δημιουργεί. Έτσι, κι ο Κραπ, «ένα σκουπίδι», κάνει τον απολογισμό της ζωής του: «Σκέψη και δυσκοιλιότητα», αυτό μόνο βρίσκει να πει. Διότι, αυτό χαρακτηρίζει τη δραστηριότητα του ανθρώπου: η επί γης εναγώνια πορεία του.
Ο Κωνσταντίνος Ζωγράφος, ο Βασίλης Παπαδόπουλος, ο Άλκης Μπακογιάννης, ο Γιάννης Σαμψαλάκης, Κωνσταντίνος Κοντογεωργόπουλος, ο Γιλμάζ Χουσμέν, ο Αντώνης Χρήστου και ο Σπύρος Μπόσγας μάς εκφράζουν τι είναι για εκείνους η Ειρήνη
Το ΚΘΒΕ κατεβαίνει στην Επίδαυρο με μια εκρηκτική Ελισάβετ Κωνσταντινίδου και μια «dream team» δημιουργών, αναζητώντας την έξοδο από την κοινωνική εντροπία μέσα από το γέλιο και τη συλλογική διεκδίκηση
Η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Θέατρου Τέχνης «Καρόλου Κουν» μας μίλησε για την παράσταση «Πηνελόπες και Πηνελοπιάδες - The Loom» που ανεβάζει στη ΣΤΟΑ Culture του Μεγάρου Αρσάκη
Στο πλαίσιο των 20 ετών από τη λειτουργία της Πειραιώς, ο «Έναστρος Ουρανός» προσφέρει στο κοινό μαγνητοσκοπημένες θεατρικές παραστάσεις της Ελλάδας ή του εξωτερικού
17°
