2016. Σε ένα νοσοκομείο. Κάπου. Στον προθάλαμο της αίθουσας χειρουργικών επεμβάσεων, πέντε αδέρφια βρίσκονται σε κατάσταση αναμονής, καθώς ο πατέρας τους υποβάλλεται σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη επέμβαση. Τα λεπτά περνούν. Ύστερα από πολλές στιγμές αμηχανίας, φόβου και σιωπηρής αγωνίας, ο πρώτος γιος παίρνει τον λόγο. Αναλαμβάνει τον ρόλο του πατέρα. Τα λόγια του, είναι τα λόγια του Βασιλιά Ληρ - και ξεχειλίζουν αβίαστα από το στόμα του. Οι συνομιλητές του τον υποδέχονται διστακτικά. Γιατί κάποιος να θέλει τον ρόλο του πατέρα; Σταδιακά υποκύπτουν στο παιχνίδι του και τον ακολουθούν. Τον υπονομεύουν. Τον προκαλούν. Αυτή είναι η ιστορία του “Young Lear». Η σκηνοθέτρια της παράστασης Ιόλη Ανδρεάδη εξηγεί:
«Το έργο Young Lear είναι ένα πείραμα πάνω στο Βασιλιά Ληρ του Σαίξπηρ. Με τον Άρη Ασπρούλη κρατήσαμε συγκεκριμένα κομμάτια από το πρωτότυπο, τα οποία περιστρέφονται γύρω από το θέμα της σχέσης μεταξύ των γενεών. Επίσης πλέξαμε και τροποποιήσαμε έτσι τη δράση ούτως ώστε να μπορεί να πραγματοποιηθεί από έξι μόνο χαρακτήρες. Η συνθήκη είναι η εξής: πέντε αδέρφια σε ένα θάλαμο αναμονής νοσοκομείου περιμένουν την έκβαση μιας επέμβασης του πατέρα τους. Μαζί τους στο χώρο βρίσκεται και ένας άλλος άντρας που έχει μπει στο νοσοκομείο σε αναζήτηση ζέστης και τροφής. Καθώς περιμένουν, ο ένας γιος αποφασίζει να "ξεθάψει" ένα παλιό παιχνίδι και τους καλεί να παίξουν. Οι υπόλοιποι αντιστέκονται πολύ σε αυτό αλλά τελικά καταλήγουν να το παίξουν το ίδιο παθιασμένα με εκείνον που το ξεκίνησε. Το παιχνίδι αυτό είναι ο Βασιλιάς Ληρ. Λένε τα λόγια των χαρακτήρων του Ληρ και πριν πουν την κάθε φράση κάθε φορά λένε κάτι που θα ήθελαν να πουν ο ένας στον άλλο πραγματικά. Έχουμε δηλαδή μια ατάκα που φανερώνει τη σκέψη, το κρυφό κίνητρο, αμέσως πριν από κάθε ατάκα "από τον Ληρ" - σε εισαγωγικά γιατί οι γνώστες του κειμένου θα καταλάβουν πως πρόκειται για μια πολύ ελεύθερη διασκευή του τελευταίου. Φανταστείτε το "Wings of Desire" με τους αγγέλους που ακούνε τις σκέψεις ως ψιθύρους, ή τον Γούντι Άλεν με τη Νταϊάν Κήτον (Annie Hall) στη σκηνή στο μπαλκόνι, όπου φαίνονται οι σκέψεις τους ως υπότιτλοι στη μεγάλη οθόνη. Μια προέκταση θεατρική αυτού του κινηματογραφικού τρικ αποτελεί αυτό που επιχειρούμε κι εμείς με το έργο αυτό. Κάτω κείμενο και πάνω κείμενο, αυτό που εννοείται και αυτό που λέγεται. Εμείς και ο Ληρ. Απλώς στην παράστασή μας εκφέρονται και τα δύο».
Η παράσταση πραγματοποιείται με την υποστήριξη του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. Ένα πρώτο σχεδίασμα του «Young Lear» ανέβηκε από την Ιόλη Ανδρεάδη τον Οκτώβριο του 2014 στο «Teatro Due» της Ρώμης, σε συνεργασία με την αμερικανή σκηνοθέτη Annie Levy, στο πλαίσιο της διεθνούς πλατφόρμας σκηνοθετών «World Wide Lab».
Ο Αμερικανός συνθέτης μιλά για την ενορχήστρωση του «Ορφέα» με σύγχρονα όργανα και για τη δύναμη της μουσικής ενός έργου που 419 χρόνια μετά εξακολουθεί να ακούγεται τολμηρό
Η παράσταση των Θέμη Πάνου και Βίλιας Χατζοπούλου επιστρέφει στη σκηνή στο πλαίσιο της φθινοπωρινής δέσμης δράσεων «Απόηχοι» του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου
16°
