Συναυλίες στην Αθήνα: Το φθινόπωρο βαράει στο ψαχνό

Η Αθήνα μπαίνει στο φθινόπωρο με περισσότερες συναυλίες, live gigs και λιγότερες ώρες ύπνου. Το πρόγραμμα πυκνώνει, οι μουσικοί κόσμοι πληθαίνουν, οι καλλιτεχνικές απαιτήσεις ανεβαίνουν. Θα στριμωχτούμε, θα χάσουμε το τελευταίο μετρό, θα πιάσουμε κουβέντα με κάποιον που υπό άλλες συνθήκες θα προσπερνούσαμε. Κάποια στιγμή, ανάμεσα σε ένα μπάσο που μας τραντάζει και μια φωνή που λέει όσα καταπίνουμε, η πόλη θα γίνει λίγο πιο υποφερτή. Το πρωί θα το πληρώσουμε. Ας είναι! Υπάρχουν χειρότεροι τρόποι να ξοδέψεις τη ζωή σου από το να είσαι εκεί όταν συμβαίνει κάτι σπουδαίο.

Οι συναυλίες που περιμένουμε το φθινόπωρο του 2026 στην Αθήνα

Ty Segall, Floyd, 25.09
Ο Ty Segall ξέρει ότι η βρομιά μιας κιθάρας έχει αξία, όταν κρύβει από κάτω ένα σπουδαίο τραγούδι. Από το garage παραλήρημα του «Melted» μέχρι τις glam καμπύλες του «Manipulator», ο Καλιφορνέζος κρατά τη μελωδία επικίνδυνα κοντά στον θόρυβο. Σε λίγες μέρες καταφτάνει στην Ελλάδα με την μπάντα και αρκετές μεταμορφώσεις στην πλάτη. Πας για το fuzz· μένεις για εκείνη την ευφορία που κάνει τον ιδρώτα του διπλανού σου ξαφνικά υποφερτό.

Slomosa, Goodsleep, Rainyard, Arch, 25.09
Η έρημος των Slomosa φυτρώνει στο Μπέργκεν, στη Νορβηγία, και μυρίζει ζεστό ενισχυτή. Το «Tundra rock» τους έχει εκείνο το βαρύ, ελαστικό groove, που σε κάνει να κουνάς το κεφάλι προτού αποφασίσεις αν σου αρέσει, με κάθε riff να σπρώχνει το επόμενο. Το πρώτο τους αθηναϊκό live στο Arch Club είναι η ευκαιρία να τους πετύχεις στην ορμή τους. Οι Godsleep και Rainyard αναλαμβάνουν να ζεστάνουν τον χώρο.

Tito & Tarantula, Fuzz Club, 25.09
Έχουν την αγάπη του Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ, έχουν τον ήχο ενός μπαρ όπου η τελευταία παραγγελία διαρκώς αναβάλλεται. Το Chicano rock του Tito Larriva συναντά το desert blues, με εκείνη τη νωχελική απειλή που έκανε το «After Dark» ιδανική παρέα για βρικόλακες. Στις 25 Σεπτεμβρίου, το Fuzz υποδέχεται ένα best of με τη σκοτεινή γοητεία του «Tarantism». Ευκαιρία ν’ ακούσεις αυτές τις κιθάρες δυνατά και να αφήσεις τον σινεφίλ εαυτό σου να ξενυχτήσει λίγο.

Mayhem, Unleashed, Gagarin 205 Live Music Space, 07.10
Δύο πόρτες προς το σκοτάδι ανοίγουν. Οι Mayhem, με όλη τη νορβηγική black metal ιστορία που τους ακολουθεί, φέρνουν την ανήσυχη, τελετουργική ένταση του black metal και το «Liturgy Of Death». Οι Unleashed απαντούν με σουηδικό death metal, που χτυπάει κατευθείαν στο σώμα, με επικό πείσμα. Η γοητεία βρίσκεται στη συνύπαρξη: η απόκοσμη φωνή του Ατίλα Τσιχάρ συναντά τον πολεμικό βηματισμό του Τζόνι Χέντλουντ. Δύο τρόποι να αφήσεις την καθημερινότητα έξω από την πόρτα.

Borderline Festival, Onassis Ready, 09.10
Μερικές ώρες Ricardo Villalobos είναι αρκετές για να ξεχάσεις πώς μετριέται ο χρόνος. Δώδεκα χρόνια μετά την τελευταία αθηναϊκή του εμφάνιση, επιστρέφει με χώρο για υπνωτικές παρεκκλίσεις. Στις 9 Οκτωβρίου, το Borderline απλώνεται σε τρία stages του Onassis Ready, σε επιμέλεια του STEGI.RADIO: microhouse που σε απορροφά, το ζεστό χαρμάνι soul, dub και hip hop του Nightmares on Wax σε τρίωρο DJ set, η αραβική μελαγχολία της Yasmine Hamdan και η ποπ της Σtella. Στο ισόγειο, ψάχνεις την επόμενη εμμονή σου στην αθηναϊκή σκηνή, ανάμεσα σε electro, trance και ζωντανά οπτικοακουστικά πειράματα. Όπως τα χορευτικά και αισθησιακά electro και ghetto grooves της DJ-HOTLINE 333. Ωραία βραδιά για να ακολουθήσεις τ’ αυτιά σου και να χάσεις τον δρόμο.

Deep Purple, Jayler, Telecom Center Athens, 13.10
Το «Smoke on the Water» έχει υποστεί αρκετά στα χέρια επίδοξων κιθαριστών. Ώρα να επιστρέψει στους ιδιοκτήτες του. Στις 13 Οκτωβρίου, στο Telekom Center Athens, οι Deep Purple φέρνουν την πληθωρική τους συνταγή: κιθάρες, Hammond και εκείνο το υπόγειο swing που δίνει στο hard rock ανάσα. Το άλμπουμ «=1» του 2024 δείχνει ότι έχουν ακόμη δημιουργική όρεξη. Με τους Jayler στο άνοιγμα, υπάρχει υλικό για μια βραδιά, που θα σηκώσει αρκετές γενιές όρθιες.

Tuber, Κύτταρο, 16.10
Στις 16 Οκτωβρίου, οι Tuber φέρνουν από τις Σέρρες στο Κύτταρο έναν δίσκο που υπάρχει ακόμη μόνο στις πρόβες τους. Θα τον παίξουν ολόκληρο και θα ηχογραφήσουν τη βραδιά για τη μελλοντική deluxe έκδοση. Το instrumental rock τους προσφέρεται για τέτοιες βουτιές: ακολουθείς τις κιθάρες και ανακαλύπτεις τη διαδρομή μαζί με τους διπλανούς σου. Μετά έρχεται πλήρες σετ από τη δισκογραφία τους. Το χειροκρότημά σου, πάντως, αυτή τη φορά αποκτά και δισκογραφικές προοπτικές.

The Charlatans, Floyd, 17.10
Το «The Only One I Know» σε πιάνει πρώτα στα πόδια και μετά στη μνήμη. Οι Charlatans είχαν πάντα αυτό το χάρισμα: να βάζουν τις κιθάρες και το Hammond στην υπηρεσία ενός groove, που σε παρασύρει σχεδόν ύπουλα. Στις 17 Οκτωβρίου, στο Floyd, κουβαλούν ολόκληρη αυτή τη διαδρομή και το πρόσφατο «We Are Love». Πας για να χορέψεις και καταλήγεις να τραγουδάς αγκαλιά με κάποιον που γνώρισες πριν από λίγο.

Nightfall, Daylight Misery, Shattered Hope, Fuzz Club, 24.10
Οι Nightfall –με φόρα από την ευρωπαϊκή τους περιοδεία με τους Possessed– φέρνουν στο Fuzz το «Children Of Eve» που αγάπησαν metalheads και κριτικοί διεθνώς. Και στήνουν γύρω τους έναν ολόκληρο σκηνικό κόσμο –στη μεγαλύτερη παραγωγή που έχει παρουσιάσει ποτέ ελληνική metal μπάντα στη χώρα–, με ανθρώπους από τον χώρο του θεάτρου να επιμελούνται μια εγκατάσταση που παραμένει επτασφράγιστο μυστικό. Οι Shattered Hope βαθαίνουν τη μελαγχολία, ενώ οι Daylight Misery αποχαιρετούν τη σκηνή στην τελευταία τους συναυλία δίπλα στον άνθρωπο που τους ενέπνευσε, τον Ευθύμη Καραδήμα. Ελάτε να το ζήσετε γιατί θα είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί.

Goat, Gazarte Ground Stage, 30-31.10
To σουηδικό ψυχεδελικό συγκρότημα που έκανε δισκογραφικό ντεμπούτο το 2012 με το «World Music» προκάλεσε παγκόσμια αίσθηση. Στα «Commune», «Requiem» και «Medicine» συνέχισαν να μπλέκουν το rock με afrobeat, funk και kraut ρυθμούς. Οι εμφανίσεις τους, με μάσκες και πολύχρωμα κοστούμια, μεταφέρουν αυτό το μείγμα στη σκηνή με έντονη χορευτική ενέργεια. Για να ακούσουμε πώς συναντιούνται η rock παραμόρφωση και το παγανιστικό groove.

Sleaford Mods, Floyd, 07.11
Οι Sleaford Mods κάνουν την καθημερινή ταπείνωση ρυθμό και σου πετούν τα ρέστα στα μούτρα. Ο Άντριου Φερν στήνει γυμνά ηλεκτρονικά loops, ο Τζέισον Γουίλιαμσον τα γεμίζει ταξικό θυμό και χιούμορ που κόβει. Στις 7 Νοεμβρίου, στο Floyd, το «The Demise Of Planet X» συναντά μια πραγματικότητα που προσφέρει απλόχερα υλικό. Χορεύεις με σφιγμένα δόντια και γελάς με όλα εκείνα που συνήθως καταπίνεις στον δρόμο για τη δουλειά. Ο Ίγκι Ποπ έχει δηλώσει, εδώ και καιρό, την προτίμησή του: «Τους αγαπώ. Είναι η πιο αξιόπιστη μπάντα του καιρού μας, η οποία δεν στηρίζεται σε παραδοσιακά κλισέ για να σε κάνει να αισθάνεσαι ωραία».

Uriah Heep, Floyd, 08.11
Έβαλαν πολυφωνίες μέσα στον θόρυβο και χάρισαν στο hard rock μια παράξενη, σχεδόν εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια – για να μην πούμε ότι επηρέασαν το heavy metal. Στις 8 Νοεμβρίου, στο Floyd, ο Mick Box και η παρέα του αποχαιρετούν την Ελλάδα με ένα τελευταίο greatest hits set. Το «July Morning» και το «Gypsy» κουβαλούν αρκετή ζωή για να σηκώσουν μια αίθουσα. Είναι από εκείνα τα αντίο που αξίζει να πεις όρθιος, τραγουδώντας μέχρι να τελειώσει η φωνή σου.

Billy Cobham: Time Machine, 14.11, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
Με τον Μπίλι Κόμπαμ, τα ντραμς έχουν άποψη για το πού θα πάει ολόκληρη η μπάντα. Το «Time Machine» ξαναπιάνει το νήμα των 70s και του «Total Eclipse», με παλιές συνθέσεις, νέο υλικό και χώρο για αυτοσχεδιασμό. Οι πολυρυθμίες του κρατούν τους μουσικούς σε μόνιμη εγρήγορση και τον ακροατή στην άκρη της καρέκλας. Πας για να δεις έναν πρωτοπόρο της fusion να σκέφτεται δυνατά, μπροστά σου.

Carpenter Blut, Floyd, 26.11
Ο Carpenter Brut φτιάχνει μουσική για τη στιγμή που το πάρτι σε μια ταινία τρόμου αρχίζει να πηγαίνει στραβά. Synths με νέον, ορμή και beats που απαιτούν να κουνηθείς: στις 26 Νοεμβρίου, το Floyd μπαίνει στον κόσμο του «The End Complete». Το «Leather Temple» ολοκληρώνει την τριλογία του, ενώ το «Turbo Killer» παραμένει ιδανικό καύσιμο. Χορεύεις σαν κομπάρσος που κατάλαβε εγκαίρως ότι απόψε αξίζει να διεκδικήσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο.