Οι Youth Valley μας καλούν την Παρασκευή 7 Ιουνίου στον Δαναό για ένα οπτικοακουστικό event γεμάτο μουσική, κινηματογραφικά visuals και την ιδιαίτερή τους αισθητική.
Γνώρισα τους Youth Valley όταν κυκλοφόρησε το περσινό ντεμπούτο τους, “Lullabies For Adults”. Κάναμε μια συνέντευξη γεμάτη ευγένεια και τρυφερότητα. Τους ξαναείδα στο πρωτοχρονιάτικο event που στήσαμε στο Kosmos με τον Μιχάλη Καμάκα και αυτή η αίσθηση ότι είχα να κάνω με ένα σχήμα που αποτελείται από gentlemen έγινε εντονότερη.
Τώρα ετοιμάζουν στον Δαναό μια μοναδική βραδιά που συνδυάζει μουσική και οπτικό αφήγημα, βασισμένο στο album τους, που θεωρήθηκε ως ένας από τους καλύτερους δίσκους της προηγούμενης χρονιάς. Μία συναυλία που ενώνει τον post punk και shoegaze ήχο των Youth Valley με ιδιαίτερα κινηματογραφικά visuals και μας υπόσχεται ένα εντυπωσιακό οπτικοακουστικό και interactive θέαμα επηρεασμένο από την επαναστατική αγγλόφωνη μουσική των 80s και 90s.
Tο event θα ξεκινήσει ο μουσικός και παραγωγός Aki Rei, παρουσιάζοντας το νέο του EP με συνοδεία των δικών του visuals.
Youth Valley: O Joseph Powell γράφει για το event που ετοιμάζει η μπάντα στον κινηματογράφο Δαναό
Ρώτησα τον Joseph Powell, τραγουδιστή και κιθαρίστα της μπάντας, πώς σκέφτηκαν να στήσουν αυτήν την πολύ ιδιαίτερη βραδιά και τι είναι αυτό που θα παρακολουθήσουμε. Εκείνος, ως απάντηση, μου έστειλε ένα γράμμα, πράγμα απόλυτα ταιριαστό με την dreamy αισθητική της μπάντας στην οποία είναι μέλος:
«Παίρνω την τέχνη πολύ σοβαρά, την ειλικρίνειά της, την λειτουργικότητα της. Τι είναι η Τέχνη; Είναι έκφραση, είναι λύτρωση, είναι θεραπεία, είναι ένα άυλο νόημα ζωής, η ελπίδα του να αφήσεις κάτι πίσω σου πριν πεθάνεις, είναι πολλά.
Είναι όμως κάτι άλλο που έμαθα μέσα από πολλά χρόνια δειλής ενασχόλησης με οτιδήποτε καλλιτεχνικό. Η Τέχνη είναι διάλογος και συνέργεια μεταξύ δημιουργών, και μεταξύ δημιουργού και κοινού. Και μέσα από αυτόν τον διάλογο συναισθημάτων, ακόμη και υπό μορφή συγκρούσεων, πολλές φορές προκύπτουν έμπνευση, πράξεις και μια συνθήκη ικανή να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους.
Τι μας νοιάζουν τώρα όλα αυτά θα πει κάποιος; Νοιάζουν εμένα. Ποιος είμαι εγώ; Κανείς. Όμως δες τώρα, μια ομάδα από ευαίσθητα, ταλαιπωρημένα παιδιά με λιγοστή θέληση για ζωή, μέσα από τον διάλογο, την εμπιστοσύνη και την αγάπη για τη μουσική, έγιναν οι YouthValley, που πριν από λίγους μήνες μοιράστηκαν ένα όραμα με μια άλλη ομάδα ανθρώπων, και το κατασκεύασαν μέσα από διάλογο, ακόμη πιο μεγάλο και πιο δυνατό. Αυτό θα δείτε την Παρασκευή, 7 Ιουνίου στο σινεμά Δαναός. Αυτό που φτιάξαμε παρέα με τον Στέλιο, την Πόπη, τον Γιάννη, τον Σωκράτη, την Κατερίνα και τον Φώτη και φυσικά τον Άκη. Κανένας από εμάς δεν είναι διάσημος, δικτυωμένος, βιρτουόζος της ελίτ η γόνος κάποιου τετραπέρατου ξακουστού καλλιτέχνη και δεν μας ενδιαφέρει η προσωποκεντρική δημοφιλία. Η μουσική μας όπως και η ζωντανή παρουσίαση που θα δείτε στον Δαναό είναι μια αγκαλιά για κάθε ψυχή που κι εμείς την λάβαμε από κάπου και είναι η σειρά μας να την προσφέρουμε.
Θα σας παρουσιάσουμε τι συμβαίνει όταν άνθρωποι που συναντιούνται μεταξύ τους - ίσως και όχι τόσο - τυχαία, αφουγκράζονται ο ένας τον άλλον, εμπιστεύονται και δημιουργούν μαζί. Θα παίξουμε ζωντανά τα πάντα, όσα έχουν κυκλοφορήσει και όχι μόνο, θα σας εισαγάγουμε στον κόσμο και το ταξίδι από τα οποίο αντλούμε την μουσική μας πνοή, με ό,τι φωτεινό και σκοτεινό συνεπάγεται αυτό και θα σας δώσουμε τον ρυθμό για την αρχή μιας νέας εποχής που θα βγει μέσα από την σημερινή δυστοπία, στην οποία μπορούμε να είμαστε όλοι εγκάρδιοι, ειλικρινείς δημιουργοί και παγκόσμιοι στην καλλιτεχνική μας εμβέλεια.
“Το έχουν κάνει κι άλλοι αυτό”, με ρώτησε μια φίλη, όταν της ανακοίνωσα ενθουσιασμένος την ιδέα μας για ένα live στο σινεμά.
Τότε ήταν ακόμη μια θαμπή ιδέα στο κεφάλι, όμως τώρα που είμαστε μερικές μέρες πριν την στιγμή αυτή, μπορώ με σιγουριά να απαντήσω: “Ναι, αλλά όχι έτσι”».
Οι Youth Valley μας καλούν την Παρασκευή 7 Ιουνίου στον Δαναό για ένα οπτικοακουστικό event γεμάτο μουσική, κινηματογραφικά visuals και την ιδιαίτερή τους αισθητική. Θα είμαστε εκεί.
Ο μαέστρος μιλάει για την πολιτική σάτιρα του Βολταίρου και τη μουσική ιδιοφυΐα του Μπερνστάιν, με αφορμή την πρώτη παρουσίαση του έργου στο ελληνικό κοινό
13°
